The Sub Rosa [Completed]

Chapter 15

"What is your plan?" Wala akong kinikibo ni isa man sa mga taong narito sa bahay. Gusto kong magwala para maibsan man lang yung nadarama ko ngayon. Iniwan ako ni mom para mapag-isa.

Katahimikan ang bumalot sa kwarto ko.

Hindi ako nag-isip! Buong atensyon ko ay nakatuon sa emotional na aspeto ng buhay.

Dahil sa ginago ako ng tatlong taong pinagkatiwalaan ko ay nakaligtaan ko na ang sa pisikal na pag-aalaga.

Umiyak ako sa clinic kanina kung saan ako dinala ng mom ko para komunsulta dahil delayed ang buwanang dalaw.

Takot na takot akong baka nag bunga ang kung ano mang pangyayari na naganap sa Isla. Niyaya akong lumabas ni mom na kahit ayaw kong sumama ay napilit niya ako.

I want to blame them so bad, but I remember that I engaged myself in all the things we've done.
 
My world stopped when I confirmed that I was carrying a child in my womb.
 
I cried because I knew that I couldn't do it. 
 
Mom was crying with me when I sobbed after hearing the news from the doctor.
 
"No!" I screamed. Mahigpit akong niyakap ni mom para akong binomba sa utak ko. Hindi maaari!

Kung kailan naghihilom pa yung sugat nainiwan nila tapos ganito?! Gustong gusto kong kalimutan silang lahat! Hindi ako makapag sisimula kung may naiwan silang alaala!

Bobo mo Amastrise! Bakit nakalimutan mong mag pills! Hinayaan mong mabuntis ka!

Halos mag histerya ako sa loob ng clinic kaya mahigpit talaga akong niyakap ni mom.

Ayaw ko nito!

"Mom, please help me get rid of this. I don't need these baby! " Umiiyak kong sigaw pero sa Ikalawang pagkakataon ay lumagapak sa pisngi ko ang kamay niya.

Maski siya ay nagulat at nanlaki ang mga mata.

Tumabingi ang mukha ko, mas lumabo pa ang paningin ko dahil sa mga luhang ayaw paawat. Her slapped sting.

"Amastrise, please don't. Pag-uusapan natin." That was the last thing I heard before darkness swallowed me.

Sa bahay na ako nagka malay.

Gusto ko ulit mag laslas yung matutuluyan na sana ako!

Ngayon ko napagtanto yung mga pangaral nila sakin na huwag ko hahabulin yung pagmamahahal kasi bata pa ako. May tamang panahon para roon.

Kung bakit hindi ako nakinig kay Mom at Dad! Mas inuna ko ang landi, makipagtanan kaysa sa mga importanteng bagay na dapat ay roon ako nag focus.

Bumukas ang pinto ng kwarto.

I just let my tears flow.

"Get out." Mahinang sabi ko sa gitna ng hikbi.

Umupo ito sa tabi ko at mas lalo akong naiyak. Hindi ko kasi alam ang gagawin ko!

Hindi pa ako handa sa responsibilidad lalo na at ang ama ng dinadala ko ay sinusumpa ko! Kung hindi sana ako tanga tanga!

"Dinalhan kita ng pagkain." Ayaw kong kumain! Hindi ko inimikan si Seleucus.

Pinunasan niya ang saganang luha na lumalabas sa aking mga mata. Nang makita ko ang mukha niya ay para ko siyang gustong sampalin ng malakas dahil yung tatlo ang nakikita ko!

The memory of the day I found out that they had done me dirty is still fresh. While I was expressing my real feelings towards them, they were just faking it and recording everything. 

"Amastrise!  You're trembling!"  Tumaas ang boses ng dating kalmadong Seleucus.

Hinagod hagod niya ang likod ko at pinaypayan. Inubo narin ako sa kakaiyak.