The Misplaced Teddy || TK

CHAPTER 01

වටපිටාව යන්තමට කළුවර වැටීගෙන එද්දි මාළිඟාවක් වාගෙ තිබුණ ජියෝන් මැන්ශන් එකේ හැමතැනක් ම වාගෙ කහ පාට එළියක් විහිදුවන විදුලි පහන් වලින් ආලෝකමත් වෙලා තිබුණා...දැන් පැයකට විතර කලින් සේවක සේවිකාවෝ සියලු දෙනාම පාහේ ලොකු කලබලේකින් මොනවම හරි වැඩක යෙදිලා හිටියත් මේ වෙද්දි හැම දෙනාම මැන්ශන් එකේ තමන්ට වැඩ පවරලා තිබුණ කොටසේ ඇවිදින්න දාලා තියෙන ලේ රතු පාට පලස් දෙපැත්තේ පේළියට හිටගෙන හිටියෙ අත් දෙක පිටිපස්සට කරලා බැඳගෙන ඔලුව බිමට පහත් කරගෙන....කළු සුදු සේවක ඇඳුම් ඇඳගත්ත මුළු පිරිස පන්සියයක් විතර වුණත් එකම කෙනෙක්ගෙවත් බැලූබැල්මට පේන අඩුපාඩුවක් තිබුණෙ නෑ.....

"හැමදේම හරි නේද? නිකරුණේ බොස්ව තරහ ගස්සන වැඩ කරලා වෙඩි කන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා..."

ඉහළ මාළයේ ඉඳලා තමන්ගෙ දුරකථනය දිහා බලාගෙන ම ආව උස මහත කඩවසම් තරුණයෙක් අහද්දි පේළියේ මුලින් ම හිටිය අළු පාට නිල ඇඳුමක් ඇඳ ගත්ත මැදිවිය පහු කරලා හිටිය කාන්තාවක් ඉදිරියට ඇවිත් තරුණයාට ආචාර කළා....

"ඔව් සර්.... හැමදේම කීව විදියට ම සූදානම් කළා.."

"හ්ම්"
කාන්තාවට කෙටි ප්‍රතිචාරයක් දැක්වුව තරුණයා ප්‍රධාන දොර පැත්තට යන්න හැරුණත් පඩිපෙළේ ඉඳන් තමන් දිහා බලන් ඉන්න තරුණයව දැකලා ඔහු නතර වුණා....

"ඔයාට කියන්න දෙයක් තියෙනවා නම් පහළට එන්න..."
ඔහු යන්තමින් හිනාවෙලා කියද්දී පඩිපෙළේ හිටිය කඩවසම් කියනවට වඩා ලස්සනයි කියලා විස්තර කරන්න පුළුවන් වුණ උස කෙට්ටු තරුණයා වේගෙන් පඩිපෙළ බැහැගෙන ආවෙ අතේ යමක් ගුළි කරගෙන....

"මං කියල තියෙනවා දුවලා තුවාල කරගන්න එපා කියලා මූන්..."

තමන් ළඟට දුවගෙන ආව තරුණයාගෙ ඔලුව පිටිපස්සට අත තියලා තමන්ට ළං කර ගන්න ගමන් නළලට තොල් තද කරලා කිව්ව තරුණයා තමන්ගෙ වළ ගැහෙන කම්මුල් පෙන්නලා හිනා වුණාම අනෙක් තරුණයා පෙරළා ඔහු සමඟ සිනාසුණා....

"ඔයාට හොයා ගන්න බැරි වුණ දේ මං හොයා ගත්තා...කෝ අත දෙන්න..."

තමන්ගෙ ඉස්සරහ ඉඳන් හිනාවෙවී තමන්ගෙ අත ඉල්ලන කොල්ලගෙ හුරතල් වැඩවලට හිනාවෙන ගමන් තරුණයා ඔහුට අත දුන්නෙ තමන්ට හොයාගන්න බැරි වුණ අත් ඔරලෝසුව මෙච්චර ඉක්මනට කොහොමද හොයාගත්තේ කියලා කල්පනා කරන ගමන්....