The Misplaced Teddy || TK

CHAPTER 19

"ඇයි උඹේ මූණ දැක්කාම මට හුරුපුරුදුයි කියලා හිතෙන්නෙ?"

බෙහෙත් සැරට නින්ද ගිහින් ඉන්න ටේහ්‍යුන්ගෙ මූණ දිහා බලාගෙන හිටිය ජන්කුක් තනියම මිමිණුවා....

"උඹ මගේ අප්පගෙ මිනීමරුවගෙ පුතා....මගෙ අප්පව රවට්ටපු එකාගෙ පුතා...වෛර කරන්නයි ඕනෙ....ඒත් ඇයි මට උඹ හිනාවෙනවා බලන්න ආස හිතෙන්නෙ? උඹ එදා අර ගහ යට ඉද්දි හිනා වුණ විදිය ලස්සනයි... මගෙත් එක්ක කාලෙකින් කවුරුත් හිනාවෙලා නෑ....මං හිතුවෙ උඹ හිනාවෙලා ඉඳියි කියලා....ඒත් උඹත් අනිත් ගෑණු වගේ ම මගෙන් ඈතට යන්න දැඟලුවා.... දන්නවද ඩෝල්....මට මාරයා ආවේස වෙනවා මට ළඟ තියාගන්න ඕනා උන් මගෙන් ඈතට යන්න දඟලද්දි....මට නොකියා මාව දාලා යද්දි...."

ජන්කුක්ට ටේහ්‍යුන් දිහා බලාගෙන ඉද්දී පුංචි කාලෙ ඔම්මා කීව දෙයක් කාලෙකින් මතක් වුණා...

Flashback

ජන්කුක්ගෙ ඔම්මා හිටියෙ ජන්කුක්ගෙ ඉස්සරහ දණගහලා  එක අතකින් පුංචි ජන්කුක්ගෙ අත අල්ලගෙන අනිත් අතින් ජන්කුක්ගෙ පෙරපාසලේ වෙන පුංචි ගෑණු ළමයෙක්ගෙ අතක් අල්ලගෙන.....පුංචි කෙල්ලගෙ බූල් බෑන්ඩ් එකක් දාලා තිබුණ චූටි කොණ්ඩෙ බාගෙට ගැලවිලා ඇදවෙලා තිබුණා....කෙල්ලගෙ ඇස්දෙක වගේම කම්මුල් දෙකත් අඬල ම රතුවෙලා.... ජන්කුක්ගෙ ඔම්මා හරි ලස්සන කාරුණික හිනාවක් මූණෙ තියාගෙන ඔලුව බිමට බර කරගෙන ඉන්න ජන්කුක් දිහා බැලුවා....

"දැන් කියන්න බලන්න ඇයි කුකී සූහි නූනාගෙ කොණ්ඩෙන් ඇද්දෙ කියලා..."
ජන්කුක්ගෙ ඔම්මා හිනාවෙලා ජන්කුක්ගෙ අත චුට්ටක් හොලවලා අහද්දි ජන්කුක් බිමට බර වෙලා තිබුණ ඔලුව ඉස්සුවේ කඳුළු පිරිලා දිලිසෙන බෝල ඇස් දෙකෙන් ඔම්මා දිහා බලාගෙන....

"කුකී නූනට රිද්දන්න හිතුවෙ නෑ....නූනා කුකී ඉන්න තැනින් නැඟිටලා වෙන තැනකට ගියා....කුකී ආස නෑ කුකීව දාලා යන අයට...."

ජන්කුක්ගෙ උත්තරේට ඔම්මා හිනාවුණා....

"ඔම්මා ළඟට එන්නකො මගෙ චූටි කුකී....ආආ....අන්න එහෙම...."

ඔම්මා ජන්කුක්ව පපුවට තුරුල් කරගෙන ඉස්සරහ හිටගෙන ඉන්න ගෑනු ළමයා දිහාට හැරෙව්වා....