Unicode
.
ထိုင်ခုံခါးပတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ရင်း ကားပေါ်ကမဆင်းခင် အစ်ကိုဟန်ဘင်းက သူ့အား ခရီးအတွက်ပြင်ဆင်ဖို့အစအဆုံးထပ်မှာပြန်သည်။
" ဒါဆို မနက်ကျ အစ်ကိုပဲလာခေါ်မယ် "
အစ်ကိုဟန်ဘင်းမှာသမျှကိုသေချာမှတ်သားခဲ့ပြီးနောက်ကားတံခါးဖွင့်ပြီးဆင်းသည်နှင့် အထဲကလူအား မက်သရူးက ဂျူနီယာအငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အလျောက် ယဥ်ကျေးစွာနှုတ်ဆက်ရင်း နစ်လိုဖွယ်အပြုံးတွေကမပါမဖြစ်။ ကားထဲမှဆောင်းဟန်ဘင်းသည်လည်းသူ့အား ပြန်လည်တုန့်ပြန်ခဲ့ပြီးမှ ကားလည်းအနားမှထွက်ခွာသွားခဲ့၏။
မနက်ဖြန်သွားမည့် ဂျယ်ဂျူခရီးစဥ်အား သူကိုယ်တိုင်လည်းရင်ခုန်ရတယ်။ ရိုက်ကူးရေးအတွက်ဆိုပေမယ့် စာမေးပွဲပြီးတာနဲ့ထွက်ရသည့်ခရီးဖြစ်သည့်အပြင် အစ်ကိုဟန်ဘင်းကိုယ်တိုင်သူ့အား အလုပ်သဘောအရဆိုအနေရခက်နေမည်စိုးသည်ထင် ပေါ့ပါးစွာဖြင့် အားလပ်ရက်အလည်အပတ်လိုမျိုး သဘောထားစေတယ်။
မနက်ဖြန်အတွက်တွေးရင်း မပျော်ရတာကြာပြီဖြစ်သည့်စိတ်ထဲမှာတောင် အနည်းငယ်လှိုက်မြူးနေရတယ်။
သို့ပေသည့်တိုင် ထိုစိတ်တို့မှာစက္ကန့်အပိုင်းအခြားတောင်မကြာလိုက်ချေ။ အိမ်ရဲ့ခြံတံခါးဘေးမှာ နံရံထက်မှီရပ်နေသည့်လူကြောင့် သူ့ရဲ့မျက်နှာကြောတွေအလိုလိုတည်တင်းသွားရတယ်။
ကင်မ်ဂျီအွန်းက ဆော့မက်သရူး သူ့ကိုမြင်သွားတာနဲ့ မှီနေတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုမတ်မတ်ရပ်လိုက်တယ်။ လွယ်နေကျအိတ်လည်း ကန့်လန့်ဖြတ်လွယ်ထားရင်း ဘောင်းဘီအိတ်ထဲတော့ လက်နှစ်ဖက်လုံးကိုထည့်ထားတယ်။ ပြီးတော့ တစ်လှမ်းချင်းနီးကပ်လာတဲ့ မက်သရူးကိုခပ်သာသာငေးတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေတုန်းက သူ့ကိုမြင်တာနဲ့ ချစ်စရာကောင်းလွန်းတဲ့အပြုံးတွေချည်း ချိတ်ဆွဲတတ်တဲ့ ကောင်လေး .. အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်တိုင်း ပါးနှစ်ဖက်တို့ရှက်ရဲရင်းလွှဲသွားတတ်တာ ဆယ်ကျော်သက်ပေါက်စလေးလို။ အဲ့ချိန်တုန်းကလည်း သူ့ရဲ့စိတ်တွေကြည်နူးပျော်ရွှင်ခဲ့ရပြီး .. ယခုအချိန်မှာလည်း မျက်စိရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ခပ်စူးစူးကြည့်ရှာတဲ့ မြေခွေးပေါက်လေးက သူ့စိတ်ကို ထူးခြားတဲ့ခံစားချက်များထပ်မံရိုက်သွင်းနေပြန်တယ်။
