ik haat jou...

mijn meisje🩷

Pov arne
Vandaag is het 11-01 morgen is olivia uitgerekend, ben benieuwd wanneer de baby komt. Ze slaapt gewoon bij ons thuis, net zo makkelijk. We hebben een klein baby bedje snel gehaalt, ze zal hier even een paar dagen blijven na de geboorte. Ik loop naar beneden, ze zit op de bank "Goedemorgen pap." "Goedemorgen hoe voel je je?" "Wel goed." Zegt ze, ze heeft me alles verteld van der gesprek met orkun, nu is echt wel echt klaar man. Ik heb zelfs de camera beelden bekeken zodat ik het helemaal kon zien, deze gast heeft voor mijn gevoel nooit iets gevoelt voor mijn dochter maar goed. Hij gedroeg zich wel zo en hij heeft best vaak gejankt bij me om der. "Maar ik heb morgen een wedstrijd, mag ik gewoon gaan of moet ik vrij nemen?" "Nee gewoon gaan, ik heb nog geen idee of het morgen komt hé." "Ja dat is zo maar wat nou als het komt tijdens de wedstrijd." "Ja dan is dat zo, dan kom je daarna maar." Zegt ze. "Oké als dat is wat je wilt." Zeg ik. Ik ga zo nog wel naar 1908 want we hebben een laaste vergadering. "Nou tot straks." Zeg ik en vertrek. Ik kom aan en loop naar binnen, ik ga naar mijn kantoor en leg mijn spullen neer. Ik loop naar de kantine en maak koffie "hey arne hoe voel je je?" Vraagt mats. "Zenuwachtig heel erg, ik weet gewoon niet wanneer ik het kan verwachten maar ik moest gewoon morgen naar de wedstrijd komen van der." Zeg ik. "Het komt goed." Zegt tie en we lopen naar de rest. "Nou jongens zoals jullie weten is olivia morgen uitgerekend, ik moest van der naar de wedstrijd morgen maar als ik word gebeld met dat de baby onderweg is ben ik wel weg. John jij neemt het dan over." Hij knikt naar me. "Laat ons dan wel weten hoe het is met der." Zegt qui. "Tuurlijk." Zeg ik, ik kijk naar orrie. Hij staart naar een muur "uhm moet ik je melden als de baby onderweg is?" Vraag ik hem. "Nee Dankje." Zegt tie. "Maar wil je niet weten wanneer je dochter is geboren?" Vraagt justin. "ZE IS NIET MIJN DOCHTER." Zegt tie boos en loopt weg. "Hij wilt niets meer weten van der of de baby." Vertel ik de jongens. "Hoe dan, hoezo zou hij niets willen weten." Zegt ramiz. Ik trek mijn schouders op "dit was het wel voor vandaag." Zeg ik, ze staan op en gaan allemaal. Ik zie orkun boos op een veld tegen een bal trapen, misschien heeft hij toch ook een beetje zenuwen. Ik loop er heen "Sorry dat ik het vroeg, ik dacht." "Nee stop maar, jullie denken te veel allemaal. Ik wil het gewoon niet, het geeft me stres ja." Zegt tie. "Wil je der wel zien als ze is geboren?" "Op foto meer niet." "Orkun lieg niet." "Ik lieg niet arne, ik kan het niet aan." Zegt tie. "Hield je wel van mijn dochter, ik bedoel je zei zelf dat je der toch als hoertje zag." "Tuurlijk hield ik wel van der, in begin nog niet maar toen na een poosje wel. Olivia is het beste wat me is overkomen, en het weten dat we een kindje hebben ook wel een beetje maar ik er ben gewoon nog niet klaar voor om vader te zijn, ik wil voetballen en mijn leven lijden." Zegt tie. "Zei ook geloof me maar het liep anders en zei heeft het geaccepteerd misschien moet je dat ook eens doen." Zeg ik en loop weg. Ik hoop dat tie gaat nadenken.

Pov orkun
"Zei ook geloof me maar het liep anders en zei heeft het geaccepteerd misschien moet je dat ook eens doen." Zegt tie en loopt weg. Ik denk na, zou ze ook eerst dit niet hebben gewilt maar ging ze het omarmen omdat het nou eenmaal gebeurde? Ik denk niet dat ik dat kan tot de baby er is en misschien kan ik vragen of ik een keer een dagje mag door brengen met de baby om te kijken hoe of wat. Nee ik denk niet dat olivia dat toe staat, ik denk echt dat we nooit meer iets zullen zijn nadat ik zei dat ik der eerst als hoertje zag, ik meende het niet echt. Ik reageerde gewoon al mijn emoties op der af, elke keer doe ik dat en dan gaat het mis. Eigenlijk wil ik wel weten wanneer ze is geboren, ik wil het liefst mee met arne dan als het nodig is. Der kunnen vast pakken, olivia kunnen knuffelen en weer met der zijn. Ik wil eigenlijk al vanaf de weeën bij olivia zijn, ik wil nu bij olivia zijn. Maar goed dat gaat niet.

(Skip 1 dag)
Pov olivia
Vandaag ben ik uitgerekend en eerlijk gezegd ben ik er ook wel klaar mee. Ik wil gewoon dit kind uit me en weer kunnen voetballen en echt weer een nieuwe leven starten met mijn prachtige dochter. Ik kleed me aan in joggingpak en loop naar beneden, mijn pa is al weg want die heeft wedstrijd. Ik denk dat ik maar eens een keer ga kijken naar de wedstrijd. Ik zet espn op en bekijk de voorbeschouwing, ik pak wat drinken en ga weer zitten. De mannen komen het veld op, er word gefocust op orkun.