အနောင်ချစ်ရပါသောတောကမောင်လူဆိုး..အပိုင်း(၄)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဒီနေ့ဆို..အနောင်..ပန်းမြိုင်ရွာကိုရောက်တာ...တစ်ပါတ်မြောက်တဲ့နေ့ဖြစ်သည်..
ဒီရွာမှာမူလတန်းထိသာရှိပြီး..ကလေးတွေကိုစာသင်ပေးတဲ့သူဆိုလို့..အနောင်အပါအဝင်နှစ်ယောက်သာရှိသည်...သို့သော်ပန်းမြိုင်ရွာမှ..ဆရာတော်ဘုရားကလည်း..အချို့အတန်းကြီးများကိုစာကူပြပေးသည်...
"ဒကာလေး..ဦးဇင်းတို့ရွာက ကလေးတွေကိုစာသင်ပေးရတာ..အဆင်ပြေရဲ့လား.."
"တင်ပါ့ဘုရား..ကလေးတွေက တော်ကြပါတယ်ဘုရား.."
"အေးကွယ်...တစ်ခုခုလိုအပ်တာရှိရင်..ဦးဇင်းကိုလျောက်တင်..ဒကာလေး..အားမနာနဲ့ကွဲ့..ဟုတ်ပြီလား.."
"တင်ပါ့ဘုရား.."
"ဒါဆို..ဦးဇင်းကျောင်းပြန်ကြွလိုက်ဦးမယ် ဒကာလေး.."
________________
"ဟေ့ကျောင်းဆရာ...ခင်ဗျားလက်ထဲကစာအုပ်နဲ့..ထမင်းဗူးကိုကျုပ်ကိုပေး...ကျုပ် ကူသယ်ပေးမယ်.."
"နေပါစေ..ငါသယ်နိုင်ပါတယ်.."
ဟိုးးးနေ့ကအိမ်မှာတွေ့ပြီးထဲက...သူကိုနေ့တိုင်း ကျောင်းပြန်တိုင်းလိုက်နှောင့်ယှက်နေသော...သူကြီးရဲ့သားကို..သူတကယ်ကြည့်မရပေ..ဒီရွာကိုစရောက်ထဲက..သူ့အကြောင်းအနောင် ကြားသမျှကောင်းသတင်းတစ်ခုမှမရှိပေ...ခုလိုအနောင့်လိုယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်ကိုလိုက်ကပ်နေတာ..အနောင်စိတ်အနှောင့်အယှက်တကယ်ဖြစ်ရသည်
"ကျစ်..ခင်ဗျားခေါင်းမမာနဲ့..ကျုပ်သယ်ပေးပါ့မယ်ဆို.."
"ဒီလောက်လေးကိုငါလည်းသယ်နိုင်တယ်...မင်းအကူအညီမလိုဘူး.."
"ခင်ဗျားလေးကတော်တော်ခေါင်းမာတာပဲ..ကျုပ်...အဲ့တာတွေမသယ်ရရင် ခင်ဗျားကို ဦးကြီးကျော်စိန်အိမ်ထိ ကျုပ်ချီပြီးသယ်သွားမှာနော်..."
အနောင်လန့်သွားရသည် ပြောမရ ဒီသကောင့်သားရုပ်က တကယ်လုပ်မဲ့ရုပ်
"ဒီလောက်သယ်ချင်နေလည်းရော့ သယ်ကွာ."
အနောင့်လက်ထဲက ပစ္စည်းများကို မင်းထင်လက်ထဲသို့ထည့်ကာ အရှေ့ကိုသာခပ်သွက်သွက်လျောက်သွားလိုက်သည်..
YOU ARE READING
အနောင်ချစ်ရပါသောတောကမောင်လူဆိုး
عاطفيةကျောင်းဆရာ.. ကျုပ်ခင်ဗျားကို$ရမ်းချစ်တာ..အဲ့တာခင်ဗျားသိလား..ခင်ဗျားကျုပ်အချစ်ကိုလက်မခံရင်..ကျုပ်မဒိမ်းကျင့်ပြီးယူမှာနော်..ကျုပ်ဘဝမှာမလုပ်ရဲတာဘာမှမရှိဘူး... ..မင်းထင်မောင်.. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ မင်းနဲ့ငါနဲ့ကဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး..ပြီးတော့ငါ့ကမိန်း...
