Part_21

353 18 5
                                        

အနောင်ချစ်ရပါသောတောကမောင်လူဆိုး..အပိုင်း(၂၁)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အနောင် ရင်မဆိုင်ချင် အချိန်ရောက်လာသည့်တိုင် အနောင်ပြိုလဲလို့ မဖြစ်ပါ၊  အခုလောလောဆယ်တော့ အနောင့်ကလေးတွေကို စာသင်ဖို့ အနောင် ကျောင်းသို့ရောက်အောင်သွားရမည်

"ကိုရှိန်းခန့် ဒီနေ့ ကျွန်တော့ထက် အစောကြီးရောက်နေပါလား"

"အနောင် အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဟင်"

ရှိန်းခန့်လည်း ရွာထဲမှာ ပြန့်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို သိပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အနောင် အဆင်မပြေမှာစိုးရိမ်နေမိသည်။ အနောင်သာသူ့ကိုရွေးချယ်ခဲ့ရင် ဒီလို မလိုလားတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနောင့်ကိုမထားပဲ သူအဝေးကို ဆွဲခေါ်ထွက်သွားမိမည်ထင်၊ သို့သော် အနောင် ရွေးချယ်လိုက်သူက ဒီရွာသားဒီမြေမှာမွေးတဲ့ အနာဂါတ်မှာ အဖေဖြစ်သူ သူကြီးနေရာကို ဆက်ခံရမည့်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်မို့ ဒီပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ဒဏ်ကို အနောင်ခါးစည်းခံရပေဦးမည်။

"ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါနဲ့ စာသင်ချိန်ရောက်နေပြီ ကလေးတွေ ခုချိန်ထိ မရောက်သေးဘူးလားဟင်"

"ဟုတ်တယ်အနောင် ကလေးတွေကို သူတို့မိဘတွေက ကျောင်းမလာခိုင်းကြတာ"

မနက်ထဲက ကလေးတွေကိုစာသင်ရမည်ဆိုသောစိတ်နဲ့ တင်းခံလာသော အနောင့်စိတ်ဓာတ်လေး ကျဆင်းသွားရသည်။

"ကလေးတွေမလာဘူးဆိုတော့ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်ပြန်နားကြရအောင် "

ပြောပြီးလှည့်ထွက်သွားကာ အသက်မဲ့နေတဲ့ခြေလှမ်းတွေနဲ့သွားနေတဲ့အနောင့်ကျောပြင်လေးကို ကြည့်ပြီ ရှိန်းခန့် သက်မောချမိသည်။

"ဆရာလေး ဒီနေ့အစောကြီး ပြန်လာပါ့လား ဘယ့်နှယ့်တုန်း နေမကောင်းများဖြစ်လို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူးဦးကြီး ဒီနေ့ကလေးတွေ ကျောင်းမလာကြလို့ပါ"

"ဘယ်လိုဖြစ်တာတုန်း ဆရာလေးရဲ့"

"ဦးကြီး ရွားထဲက ကိစ္စတွေ မသိသေးဘူးထင်တယ် နောက်လည်းသိလာရမှာပဲ မို့ ဦးကြီးကို ကျွန်တော်ပြောပြပါ့မယ်"

အနောင်ချစ်ရပါသောတောကမောင်လူဆိုးWhere stories live. Discover now