Part_22

365 16 0
                                        

အနောင်ချစ်ရပါသော တောကမောင်လူဆိုး..(အပိုင်း၂၂)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"မင်းထင် မင်းအသိစိတ်ရောရှိသေးလား မင်းအဖေက ဒီရွာကသူကြီးဆိုတာကိုရောသိသေးရဲ့လား  ငါ့မျက်နှာ ဘယ်မှာသွားထားရမှာလဲမင်းထင်ရဲ့"

"အဘလည်း ကျုပ်ဘက်ကို တွေးပေးကြည့်ပါဦး အဘဘက်ကိုပဲ တစ်ဖက်ထဲဝင်ကြည့်မနေနဲ့ ကျုပ်ဘက်စခဲ့တဲ့ အရာတွေကြောင့် အခု ကျုပ်ချစ်တဲ့ ကျောင်းဆရာ အကျပ်တည်းထဲရောက်နေရပြီ ဒီလိုချိန်မှာမှ ကျုပ်ကသူဘက်က ပြည့်ပြည့်ဝဝရပ်မတည်ပေးဘူနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျုပ်ယောက်ျားတစ်ယောက်ဟုတ်တော့မှာမဟုတ်ဘူးအဘ"

...

"အဘပဲပြောခဲ့တယ်လေ ယောက်ျားဆိုတာ ကိုယ်လုပ်ထားတာကို ကိုယ်တာဝန်ယူရတယ်ဆို ကျုပ်အခု ကျုပ်စခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ကျုပ်တာဝန်ယူတော့မှာ "

"မင်းအခုတာဝန်ယူပေးမယ်လို့ပြောနေတဲ့သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်လက်ထက်ပေးလိုက်တာကြာပြီမင်းထင်၊ အခုလိုပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကသူတွေအမြင်မှာ မင်းတို့ကို ရွံရှာသလိုပြောဆိုဆက်ဆံနေကြမှာကွ... အဲဒါမင်းနားလည်လားမင်းထင်"

သူကြီး ဦးလှမောင် တစ်ဦးတည်သောရှိသော သားကို နားချနေသော်လည်း နားမဝင်နိုင်သောသူကြောင့် ရတက်မအေးဖြစ်လာရသည်၊ မိဘတို့ရဲ့ သားသမီးအပေါ်ထားတဲ့ လောဘဆို ကိုယ်သားသမီးပိုကောင်းစားချင်တယ် သာမန်ဘဝနဲ့ကောင်းမွန်ပျော်ရွှင်တဲ့မိသားစုဘဝလေးကိုရစေချင်တယ်၊ ထို့ကြောင့် မိဘတစ်ယောက်ရဲ့ အတ္တအနေနှင့်ဆိုရင် ဒီကိစ္စက လုံးဝလက်မခံနိုင်စရာ၊ ကျောင်းဆရာကို ဒေါသပုံချရအောင်လည်း ဒီကိစ္စတွေကို ကိုယ့်ရဲ့သားဘက်ကနေစထားခဲ့တဲ့အရာတွေဖြစ်သည် ၊ ဆရာလေးသာ မိန်းကလေးဖြစ်နေရင် မိမိသားနဲ့ သဘောမတူနိုင်စရာမရှိပေ ၊ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ မကြည်ဖြူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျုပ်ဂရုမစိုက်ဘူးအဘ အဲ့ဒီပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ ချီးမွှမ်းခုနှစ်ရက် ကဲ့ရက်ခုနှစ်ရက်ပဲ သူတို့ပြောတာကြာလာလို့ မောလာရင် သူဘာသာရပ်သွားလိမ့်မယ်၊ အဘသဘောမတူလဲ ကျုပ်ကတော့ ကျောင်းဆရာကိုယူမှာ"

အနောင်ချစ်ရပါသောတောကမောင်လူဆိုးWhere stories live. Discover now