Λήδα
Φτάνουμε μπροστά σε μια μηχανή, υποθέτω πως είναι δικιά του, και τον βλέπω να βγάζει από το κάτω μέρος της θέσης ένα φούτερ. Μου το δίνει κάνοντας μου νόημα, και το παίρνω στα χέρια μου χωρίς να τον κοιτάζω. Το περνώ πάνω από το κεφάλι και μυρίζω το άρωμα του. Προσπαθώ να εισπνεύσω όσο περισσότερο μπορώ και αμέσως μετά, βγάζω το κεφάλι μου από έξω.
Μου δίνει το κράνος και τον κοιτάζω με σηκωμένο το φρύδι.
<<Εσύ τι θα βάλεις;>>
<<Βάλτο>> μου λέει και φαίνεται να μην δέχεται άλλη απάντηση από το 'ναι'.
Ανεβαίνει και βάζει μπρος τη μηχανή μα εγώ δεν κάνω καμιά κίνηση.
<<Που θα πάμε;>> Η ερώτηση μου ακούγεται σαν ψίθυρος και νομίζω πως δεν με άκουσε, γιατί μαρσαρει.
Την ώρα που πάω να ξαναρωτήσω γυρίζει να με κοιτάξει.
<<Σε νοιάζει;>> με ρωτάει και εγώ προσπαθώ να κρύψω το χαμόγελο μου κοιτάζοντας κάτω.
Χωρίς να πω λέξη, ανεβαίνω κι εγώ πάνω στη μηχανή, βάζοντας τα χέρια μου στη μέση του, και τον νιώθω να σφίγγεται. Χαλαρώνω το κράτημα μου, μα εκείνος φέρνει το χέρι του στα δικά μου και τα βάζει εκεί όπου τα είχα αρχικά.
Η ώρα κοντεύει πέντε και είμαστε ακόμα στη μηχανή. Νιώθω τον καλοκαιρινό αέρα σε όλο μου το σώμα. Κοιτάζω τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, τα δέντρα, οτιδήποτε προσπερνάμε.
Αυτή τη στιγμή δεν σκέφτομαι τίποτα.
Δεν σκέφτομαι πως είμαι πάνω στη μηχανή και μπορεί να γίνει κάτι, ούτε που πάμε, ούτε που τον Οδυσσέα τον γνωρίζω μόνο λίγες ώρες.
Φτάνουμε σε ένα μικρό λιμάνι. Κατεβαίνουμε από τη μηχανή και περπατάω ακριβώς από πίσω του, αφήνοντας τον να με οδηγήσει. Ανεβαίνει με ευκολία πάνω σε κάτι μεγάλες πέτρες και γυρίζει προς το μέρος μου. Μου δίνει το χέρι του και το πιάνω για να ανέβω κι εγώ. Καθόμαστε σε μια πέτρα με μεγάλη επιφάνεια και κοιτάμε τον ουρανό.
Σε λίγη ώρα από τώρα θα ξημερώσει.
<<Ξέρεις είναι περίεργο>>σπάει τη σιωπή και γυρίζω να τον κοιτάξω.
<<Τι πράγμα;>>
<<Δεν ξέρω πως να στο εξηγήσω. Μαζί σου νιώθω -λεει παίρνοντας μια ανάσα, και γυρίζει να κοιτάξει προς τη θάλασσα-
χαμένος. Χαμένος σε έναν άλλον κόσμο, περίεργα, όμορφο κόσμο. Ίσως σου φαίνεται παράδοξο, αφού γνωριζόμαστε λίγες ώρες, μα εγώ σε αυτές τις λίγες ώρες έχω ζήσει τόσες πολλές στιγμές που θα τις θυμάμαι για πολύ καιρό, θα θυμάμαι εσένα για πολύ καιρό>>
