ÜVEY KARDEŞ

2

Spor salonu epey kalabalıktı. Tribünü aydınlatan koca bir ışık pencereden süzülen günışığıyla birleşiyordu. Umutsuzca Luna'nın omzuna başımı yasladım.

''Bence bu hiç iyi bir fikir değil.''

''Sızlanmayı bırak !''dedi Luna kolunu omzuma sararak. ''Eğer seçilirsek çoğu derse girmemize bile gerek kalmayacak.''

''Senin için söylemesi kolay tabi..'' dedim huzursuzlukla. 

Luna bir haftadır amigo takımı seçmeleri için başımın etini yiyordu ve nihayet pes edip seçmelere gelmiştik. Ancak kapıdan adımımı attığım an bunun hayatımda aldığım en berbat karar olduğunu anlamam uzun sürmedi.Umutsuzca etrafıma bakındım..Seçmelere katılan neredeyse bütün kızlar Barbie fabrikasından seri üretim fırlamış gibi uzun boylu, kusursuz ve fit görünüyordu. Tam o sırada ileride havada üç takla atıp pürüzsüz bir şekilde yere inen bir kıza gözüm kaydı. Pekala, durum sadece kötü değildi..Bu tam anlamıyla bir felaketti. En son ne zaman nefes nefese kalmadan zıpladığımı bile hatırlamıyordum!

''Pekala, bize çift takla atar mısın?'' dedi masanın  ortasında oturan kız.

Turuncu saçlı kız gülümsedi ve bir çırpıda kolayca takla attı. Sonra selamını verip ismini yazdırmaya gitti. Sıra bize yaklaşırken Luna'nın birkaç esneme hareketi yaptığını farkettim.

''Luna, bak..bu gerçekten iyi bir fikir değil. Ben gitsem daha iyi olur. Zaten ben fotoğrafçılık kulübüne katılmak istiyorum.''

Fakat Luna ısrarla denememi istiyordu.''Kızım, korkmana gerek yok ! Geçen sene ben de senin gibiydim ama yedeklere seçilince kendimi geliştirdim.''

''Ama ben senin gibi atletik değilim ki!''

''Gerçekten yeteneğin varsa ortaya çıkacaktır.''

''Ama benim yeteneğim de-''

''Alice Montgomery!''

Adımın çağrılmasıyla Luna'ya endişeli bir bakış attım. Ancak Luna son anda vazgeçmemi engellemek için tüm gücüyle beni ileri doğru iterek öne çıkmamı sağladı. Harika. Artık herkesin gözü üzerimdeydi ve rezil olmam işten bile değildi.

Masanın ortasında oturan amigo kıyafetli, takım lideri olduğunu düşündüğüm kız göz ucuyla beni süzdü.

''Merhaba Alice. Sen yeni kız olmalısın.''diyerek gülümsedi.

''Evet.''diyerek gülümsedim ben de.

''Daha önce hiç okul takımına girdin mi?''

''Hayır.''

''Pekala, bacak açmayla başlayalım.''

Bacak açmak da neydi? Öyle gergindim ki bütün bu son derece atletik kızın arasında elim ayağım birbirine dolaşmıştı. Ve gerçekten, o an bacaklarımı nasıl açmam gerektiğini asla algılayamadan liderin solunda oturan kızın yüzü gözüme çarptı. Gözlerini dikmiş bana bakıyordu..Gerginlikle yutkundum. O Jason'ın öpüştüğü kızdı..Yani Jason'ın sevgilisinin önünde bu hale düşmek hiç de iyi bir haber değildi.Belki de.. arkadaşıydı. Ancak olursa olsun bu kesinlikle hayal ettiğimden bile daha berbattı.

''Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.''

''Neden ?''

Arkadaki birkaç kızın oflaması duyuldu. İçten davranıp korktuğumu ve amigoluk hakkında hiçbir şey bilmediğimi itiraf etmenin doğru olup olmadığını düşündüm. Öte yandan Luna'nın da dediği gibi denemekten zarar gelmezdi.