ANDREA'S POV
"These are all the clues I got from their corps.If i will solve all of this,It will take a long period of time for me.So let's make a plan."
Halos sumabog ang utak ko pagkarinig ng plano na binabalak niya.Masiadong mapanganib.At hindi ko alam kung kaya kung gawin.
"Go back to your room safely and quietly.Don't let anyone catch you.1:35 am pa lamang at sigurado akong tulog pa silang lahat.By the way,take this."
May inabot siyang maliit na piraso ng papel sa akin.
"Choose whom you can trust the most.Cheating is our only way to win." Sabi niya kaya agad kong binuksan ang papel at gulat na gulat ako sa nakita ko.Halos matulala na ako sa lahat ng revelation at pangyayari ngayon.
Lumabas na ako sa kwarto niya at maingat na bumalik sa kwarto namin.Tinignan ko ang relo ko at 1:40 am palang.Pagkapasok ko ng kwarto ko ay nakita kong tulog silang lahat kaya nakahinga ako ng maluwag.Humiga nalang ako sa tabi nila at nag-isip ng dapat kong gawin.
RYAN'S POV
1:30 am ng magising ako.Ewan ko kung dapat ko siyang pagkatiwalaan.2:00 am kami magkikita.Gusto ko mang isipin na baka siya ang killer pero hindi ko alam,parang may nagtutulak sakin para pumunta sa napag-usapan.
FLASHBACK:
Kasalukuyan akong nandito sa kwarto.Ako lamang mag-isa dahil nasa labas ang iba para kumain daw.Gusto ko pang mabuhay kaya gagawa ako ng paraan para mabuhay.
Kinuha ko ang sim card ko,ang cellphone ko at ilang mga cable.Kailangan na namin ng communication.
Maya maya biglang bumukas ang pintuan ng kwarto at nakita kong pumasok si Aubrey.Kaya agad na tinago ko lahat ng gamit ko.
"Moving secretly,huh?" Sabi niya at tumabi sa akin.
"What do you need." Plain na sabi ko sakanya.
"I'll help you fix the signal.Meet me 2:00 am.Enter my room" sabi niya at namalayan kong wala na siya sa harapan ko.
END OF FLASHBACK
Tinignan ko ang relo ko at 2:01 na.Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapagdesisyon.Paano kung siya ang killer? Edi hindi na ako makakagawa ng paraan para makalabas kami? Paano pala kung kakampi talaga siya?
2:20 am na at namalayan ko nalang na naglalakad ako papunta sa kwarto niya.
Pumasok ako sa kwarto niya at nakita ko siyang nakahawak ng cellphone.
"Tss.Kala ko hindi ka na dadating.Well,wag na tayong magsayang ng oras." Bigla niyang binulsa ang cellphone na hawak niya at naglakad kaya sinundan ko siya hanggang sa makarating kami dito sa likod ng bahay.
"Anong gagawin natin dito?" Tanong ko sa kanya.Pero imbes na sagutin niya ako ay lumapit siya sa isang poste.Lumapit din ako dun at nakita ko ang mga putol putol na kable.
"Aalis tayo lahat ng buhay bukas dito." Yun lamang ang sinabi niya sinimulan na naming ayusin ang mga kable.
Matapos ang 20 minuto,natapos na naming ikabit tinesting na namin yun at nakitang may signal na nga.
"Fck!! May signal na!! " sabi ko sa kanya.
"REALLY?? Faster,humingi ka na ng tulong!" Sabi niya.Kaya agad na akong nagtext.Since alas tres na,mga alas dose ng tanghali pa makakarating yung tutulong.
"Hey,listen,wag na wag mo sabihing tinulungan kita.11:50 am mo sasabihin na may signal na." Sabi niya.Naiintindihan ko siya.Dahil kapag sinabi ko pa ng mas maaga ay baka sabay sabay na kaming patayin ng killer.
BINABASA MO ANG
Unmask the Killer
RandomIt all started with a game. A game of life. Where time out, pause and break are forbidden. A game where everyone should die. Are they going to survive it? Are they going to UNMASK THE KILLER before its too late?
