AUBREY'S POV
AN HOUR BEFORE THE ALLIANCE
Nandito ako sa likod ng bahay.Ewan ko kung anong nagtulak sa akin upang pumunta dito.Nasa sala silang lahat at nanonood.Well,I don't care.
Nagpahangin lang ako at ng medyo giniginaw na ako ay napagdesisyunan ko ng pumasok.Malamig kasi dito sa resort namin.But something caught my attention.In the corner of this backyard is a broken cords.Lumapit ako dun para mas matignan ng mabuti at hindi nga ako nagkakamali.It's a fucking cords.Binasa ko ang nakadikit na sticker at ito ang nakasulat : SMART CONNECTION.Yeah,so this is the signan,huh?
Sinubukan kong ayusin ang mga wire pero sadyang pinanganak akong bobo pagdating dito.Kaya pumasok muna ako ng bahay para mag-isip.Mahirap na,baka makita pa ako ng killer. Pumasok ako at naabutan kong kumakain na sila ng dinner.Nasa kusina silang lahat at walang nakapansin sa presensya ko kaya agad akong umakyat sa kwarto nila Ryan.Hindi ko inaasahan,nandito rin pala siya.
Siya lamang mag-isa sa kwarto niya at parang may inaayos sa cellphone niya.
"Moving secretly,huh?" Sabi ko at tumabi sa kanya.
"What do you need." Plain na sabi niya sa akin
"I'll help you fix the signal.Meet me 2:00 am.Enter my room" sabi ko at umalis na room niya.
----
12:00 am.Hanggang ngaun,gising pa ako.Iniisip ko ng mabuti kung anong gagawin kong plano.At isa lang ang naisip ko.At isa lang ang alam kong makakatulong sa akin.Si Andrea,kasama ko siya ng namatay si Makenji.
Plano ko sanang bukas ng umaga ay kausapin siya.Lumabas ako ng kwarto ng 12:35 at pumunta sa kusina ng maramdaman ko na may parating kaya nagtago ako sa likod ng pintuan.Kahit sobrang dilim ay naaninag ko ang mukha niya at si Andrea nga iyon kaya agad ko siyang hinatak ng maramdamang hindi lang kami ang nandito.
Tinakpan ko ang bibig niya para hindi siya makagawa ng kahit na anong ingay.At nang maramdaman kong wala na ang taong iyon ay agad ko siyang pinatulog at dinala sa kwarto ko at nang nagising siya ay sinabi ko na nga ang plano ko.
Alam kong may pag-asang mamatay ako pag naubusan ako ng dugo.Pero we need to take the risk.Kailangan makadating dito ni Kyuhyun bago pa ako tuluyang mawalan ng dugo.Yeah,kapatid ko siya pero sabi ko Butler ko lang siya.
Simple lang,dahil alam kong pupuntahan ako nun dahil sa inis na tinawag ko siyang butler.Dahil kung hindi,alam kong hindi yun pupunta.Sa tamad na naman na iyon.Tss.
---
FASTFORWARD
Naramdaman ko na binuhat nila ako papunta sa itaas kung saan nila nilalagay ang nga patay na tao.Ibinaba nila ako doon at agad na silang umalis pagkasara ng pinto.
Sobrang sakit pota.Masiado niya atang nafeel ang pagsaksak sa akin.Sinubukan kong umupo at hinawakan ang sugat ko.Fucker shet.Mas mamamatay pa ako sa baho dito kesa sa saksak ko.
Hinubad ko ang t-shirt ko since may sando naman ako sa loob.Tss.Kahit naman naka-bra lang ako wala namang makakakita.Puro patay lang kasama ko dito tsaka baka mabuhay sila bigla pag nakita nila ang sexy body ko.Yeah,just kidding.
Inalis ko na nga ang t-shirt ko at pinunit iyon at itinali sa sugat ko at sa ilong ko.Fck,wala na atang makakatagal dito sa sobrang baho.
Pinilit kong tumayo at sumilip sa bintana at nakita ko ang pag-alis ng mga kotse.I'm left here.
Lumabas ako at naglakad papunta sa kwarto ko pero bubuksan ko na sana ang pinto ng maramdaman kong imiikot ang paligid.Napahawak ako sa sugat ko ng bigla na lamang itong sumakit ng sobra at unti unti ng naging itim ang paningin ko.
BINABASA MO ANG
Unmask the Killer
RandomIt all started with a game. A game of life. Where time out, pause and break are forbidden. A game where everyone should die. Are they going to survive it? Are they going to UNMASK THE KILLER before its too late?
