QUADRO

Chapter Trese

ANNABELLA'S

Because of what happened, the nightmare, it's not yet 6:00 o'clock in the morning, pumasok na ako sa University. As usual, I'm listening again with my favorite music.

'Cause I'm leaving on a jet plane~

I was humming the song habang dire-diretso lang pumasok. Wala pang tao I mean wala pang students bukod sa akin except lang din sa guard na naka duty. Ramdam ko ang lamig na yumayakap sa aking katawan.

Habang naglalakad ako, nagbalik tanaw muli ako sa aking panaginip. Why did she say something like that? Baka nagkakamali lang siya sa kaniyang mga sinasabi. I am not that cruel to stab my friend. Maybe it was someone else who stabbed her that night.

Nasa hallway na ako papuntang classroom nang biglang may bumangga sa aking estudyante. Bahagya akong napaatras ng medyo may kalakasan. Nahulog ang mga gamit niya sa sahig. Well, it was a girl. Mahaba ang buhok nito at halatang may pagka matalino.

Pagkatapos niyang pulutin ang lahat ng mga gamit niya, tumingin siya sa akin sabay ngiti. My eyebrows knitted by her action.

"Hi, Classmate! Ang aga mo today, ah?" sabi niya.

Magulo ko siyang tiningnan.

"Excuse me? Did I hear it correctly? Classmates? When? I don't even remember your face and your name? I don't know it."

"Hala, grabe ka naman! Gaano ka ba hindi interesado sa kapaligiran mo na pati mga tao halos hindi mo kilala? Magkaklase tayo. Tiyaka, kaibigan mo sina Narcy? Tama ba ako?" She said.

Napatingin ako sa kaniya ng may pagdududa. Ngumisi ako sa kaniya.

"Is that so? What's your name then?"

"Ah! Oo nga pala. Ako pala si Christina Fernando. Ikaw si Annabella, ’di ba?" Ngiti niyang sabi.

Binabasa ko ang kaniyang mga galaw gamit ang mga tingin ko.

"How'd you know? I didn't introduce myself to you yet."

"Manhid mo naman. Alam ko siyempre nasa iisang room lang tayo. And ikaw nga 'yong matapang na sumagot sa History teacher natin. Ang galing mo."

Sa sinabi niya, nakuha niya ang attention ko. Pinagtaasan ko siya ng kilay habang mariin ko siyang tinignan.

"She deserve it. And, I just answered her questions. It's rude if I didn't." sabi ko sabay ngiti ng nakakaloko.

Tinalikuran ko siya at nagpatuloy sa aking paglalakad. Hmm, interesting.

"Bakit mo sinusundan si Narcy noong gabing 'yon?" Bigla niyang sabi kaya natigil ako sa paglalakad muli.

Nilingon ko and tilt my head a bit, tinignan siya mula sa aking kaliwang balikat na hindi umaalis at gumagalaw sa kinatatayuan ko.

I smirked and give her a look that could kill.

"Why are you interested, Miss Fernando? Are you hinting something? Of course I'm her friend, I want to ensure her safety. Is that bad? Tsk, it's none of your business."

Iniwan ko siyang nakatayo doon. I don't like her vibes. She's like Hanz. Something is suspicious about that girl.

Pagkapasok ko sa aming silid-aralan ay agad akong pumunta sa puwesto ko malapit sa may bintana. Tinanggal ko ang bag ko, niyakap ko ito at agad na umupo sabay tingin sa labas. My routine.

It's still early. I'm sure wala pa ang damuhong 'yon. Isa pa 'yon, he's not really good. Make sure he will not do something bad to Michaela nor hurt her. He'll regret it.

Tch, he have the guts to chat me? I'll break his hands if he will shit around. If I found that he's up to something that involves my friends, hindi na siya sisikatan ng araw.

I heaved a sigh. I am hoping for fast recovery of Narcy. The girls missed her. Hindi lang pinapahalata.

Maya-maya, dumating na ang iba kong classmates. Yet the two is still not here. Where are they? Are they planning to come late? I huffed.

After 20 minutes, dumating na ang dalawa. But what caught my attention is that Elizabeth is kinda look blooming. Napaangat ang kilay ko. In love? When I my eyes turned to look at Michaela, she's... I don't know how to explain. She's on the clouds, yeah, floating. In love too? Heh, I don't care.

I suddenly remember the other one. If she's just gonna witness this, for sure mang-aasar na 'yon.

May kasunod pala ang dalawa. I gritted my teeth. Christiana I mean Christina Fernando was with them. Kilala pala nila ang babaeng 'yan? I smiled knowingly. Let's see what you've got.

"Hi, Bella!"
"Hi, Belle!"
"Hi, Annabella~"

The three greeted me. I plainly looked at them.

"Not in the mood?" said Elizabeth as she settled down in her seat. Si Michaela ay nakatayo pa banda sa puwesto ni Narcy. Silang dalawa ni Fernando.

"Do I look like one? How about you? In love? You're blooming." I replied.

She blushed. Tumango siya sa akin at ngumiti showing her cute teeth. Eyes smiling too.

"Yeah. She loves me, accepted me for being what I am, for who I am. We both love each other."

Oh, a she. How lucky she is to have Elizabeth.

I smiled a bit and tapped her shoulder. "Happy for you. Support."

"Thank you, Bella. I know na Narcy will be happy for me too. Sana magising na siya." She said with a bit of sadness in her tone.

"Magigising siya. I know that. She's a fighter." I said comforting her.

Tumango siya at ngumiti na parang alam niya talaga 'yon.

Umupo na si Michaela sa kaniyang upuan. Parang excited pa nga tignan as if she have something to say like a good news or something.

Hah, no need. I already know from the time I looked at her kanina. Nagkamabutihan na yata ang dalawa. I think?

"Spill the beans." I immediately said.

Napalingon naman si Michaela at Elizabeth sa akin. Tumingin din ako sa gawi nila, nakita ko na wala na doon sa kinatatayuan niya si Fernando. Tumingin ako sa puwesto niya sa may kaliwang grupo, nasa may bandang sulok siya nakatingin sa amin.

She caught my gaze kaya she waves her hand energetically. Acting like a kid. Tinarayan ko siya kaya sumimangot siya sa akin. Hindi ko na siya pinansin at ibinalik ang tingin ko sa dalawa.

"I know you want to say something Michaela. Spill it. I hate waiting." I said impatiently.

Humalakhak muna siya ng mahina at hinampas ako, pinapadyak-padiyak pa ang mga paa sa sahig. Kinikilig?

She stopped laughing and cleared her throat. As if she's ready now.

"Kagabi, my gosh. Last night kasi, Hanz sent me a friend request. Siyempre hindi na ako nag dalawang isip na i-accept siya. So, ayon nga, pagka-accept ko sa kaniya, like OMG!" sabi niya at tumili na parang nanggigigil dahil siguro baka may makarinig sa kaniya.

"Oh, tapos?" Sabi naman ni Elizabeth na para bang she was bitin sa kuwento ni Michaela.

"So, ayon nga, agad niya akong ni-chat. Like alam mo 'yon, it was unexpected for me. Marami kaming pinag-usapan. Like tungkol sa dreams, future, tungkol sa buhay. Minsan tungkol sa atin. Ang funny din niya kasi akalain niyo 'yon may pagka joker din siya, honest din. Naging mahaba ang usapan namin. Pati mga joke ko tinatawanan niya at nakiki ride siya sa jokes ko. Ang comfortable niyang kausapin. Late na nga kami pareho natulog eh. So far, masasabi kong may progress sa aming dalawa." Michaela said dreamily.

Kitang-kita ko sa mga mata niya na... She fell in love with that guy.

Hindi naman ako tutol sa nararamdaman niya para sa lalaking 'yon. I just care for her feelings in the future kapag hindi maganda ang kinalabasan niyan. But it's okay, I think nothing will happen as long as I am with them.

TO BE CONTINUED.