"Dizlerinin üstüne çöküp yerdeki bedeni tüm gücüyle sarstı. Gözlerindeki biriken yaşlar ihanetin acısı mı, hüzünden mi yoksa nefretin yaşları mıydı kendisi de bilmiyordu. Tek bildiği, ihanetin en acısını yaşıyordu."
art: 01rinette
"Hala benim de gelmem gerektiğine emin misin? Sadece kendini zor durumda bırakacaksın. Bir yabancıyı aile evine getirmene lüzum yok."
"Evet eminim. Şuan onlara karşı yabancı olabilirsin fakat geldiğimiz zaman tanışacaksın. Annemden hatta kesinlikle babamdan habersiz hayat yaşamayı ve hatta bir çocuk büyütmeyi ben de isterdim ama yapamam. Bilmek zorundalar. Bildiklerinden daha sonra hayatımı bizzat kendim kuracağım zaten, şüphesiz."
"Baba olacağının ve kendine hayat kuracağının haberini tek başına da verebileceğini varsayıyorum. Illa kanıt olarak orada mı bulunmalıyım? Eğer kanıt istiyorsan tekrar test yapayım madem."
Ajax bir yandan dolabındaki kıyafetleri uçağa geç kalmamak için hızlıca yerleştirirken elindeki son tişörtü de koyduktan sonra ne kadar ciddi olduğunu göstererek Scara'nın karşısına geçmişti.
"Sizi burada tek başınıza bırakamam çünkü tekrar buraya dönemeyebiliriz, şimdi anladın mı? Ben olamazsam bile en azından o evde güvende olduğunuzu ve tek başına bir bebekle her hafta bir başka şehirlere kaçarak yaşamadığını bilmeliyim."
"Sen neden olamıyorsun? Neden böyle bir ihtimal var tam olarak?"
Ajax, Scara'nın dediğine bilerek cevap vermemişti. Arkasında kalan valizi kapattıktan sonra odadan sürüklerken kendisi ile beraber gelmesi için Scara'nın da bileğini tutmuştu. Beraber merdivenlerden inerken Ajax önceki konu hiç konuşulmamış gibi başka bir şeyden bahsediyordu.
"Uçağa yetişmemiz gerektiği için sana alışveriş yapamayacağız. Oraya vardığımız da sana bir şeyler alırız olur mu? Şimdilik benim kıyafetlerim ile idare edersin."
Scara hiçbir şey demeden bileğini tutan ele bakarak önünde ilerleyen bedenin arkasından ilerliyordu. Aynı şekil, ikisi de tüm yol boyunca tek bir kelime etmemişlerdi çünkü hâlâ sadece iki yabancıdan başka bir şey değillerdi. Ajax için ise bu durum son derece normaldi. Scara'nın kendini bilerek açmadığını ve Scara için kendisinin bir şey ifade etmediğini biliyordu. Bu yüzden de Scara'nın koyduğu mesafeyi de çiğnemiyordu.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Scara, uyanabilirsin. Vardık."
Scara'dan düzenli nefes alışverişi dışında başka bir ses yoktu. Ajax uyandırmamaya karar vererek kiraladığı arabadan tek başına inmişti. Hemen indiğinde bagaja doğru ilerleyip teker teker valizleri bagajdan çıkarıyordu. Valizlerin ikisini de bagajdan çıkardıktan sonra iki valizi de evin önüne doğru sürüklüyordu. Kapının önüne geldikten sonra gözlerini kapayıp derin nefes aldıktan sonra zile basmıştı. Kapı açılınca karşısında kimse olmadığını fark edince kaşlarını tam çatarken kucağına birinin atlaması bir olmuştu.
"Naber ufaklık? Görüyorum ki beni çok özlemişsin, hm?"
Anton, Ajax'ın kollarına yerleştikten sonra turuncu dalga dalga saçlarını karıştırıp gülümsüyordu. Abisinin onu kucağı almasına bayılıyordu çünkü kendini her defasında göğe çıkmış gibi hissediyordu.
