14 ;; abandon

128 6 12
                                        

*𝙮𝙚𝙙𝙞 𝙖𝙮 𝙨𝙤𝙣𝙧𝙖*

"O minik göbeğin zaten dolu neden hala ağlıyorsun? Scara babanı uyandıracaksın, Alyssa."

Ajax gece yarısı saatlerdir Alyssa'yı uyutmaya çalışıyordu fakat işe yaramıyordu. Ne kadar Scara'yı uyandırmadan halletmeye çalışsa uykulu gözleri ile Scara, kapıyı aralayıp gelmesiyle Ajax başarısızlık ile sonuçlanmıştı.

"Bezi de temiz, karnı da dolu fakat neden uyutamadım bilmiyorum."

Scara evdekilerin ağlama sesine uyanmaması için kapıyı kapatıp Alyssa'yı kucağına almıştı. Alyssa, kısa bir süre sonra Scara'nın kokusunu aldığında ağlamayı kesmişti.

"Aman tanrım.. çocuğumun favori babası ben değilmişim. Bu fazla kırıcıydı."

Scara, Ajax'ın dediği şey üzerine ilk defa yüzünde hafif bir tebessüm bırakmıştı. Bir süre Alyssa'yı kucağında salladıktan sonra yavaşça geri beşiğe yatırmıştı. Alyssa tekrar beşiğine döndükten sonra Ajax, kızının yanında olmak için beşiğin başındaki tekli koltuğa oturmuştu.

"Uykun bölünmeden tekrar yatsan iyi olur. Ben başında beklerim."

"Başında beklemene gerek yok. Tekrar uyanacağını zannetmiyorum."

"Uyanmasa bile son kez onun yanında olmak istiyorum. Birkaç gün sonra gitmek zorundayım."

Scara gitmek üzere hazırken Ajax'ın dediği şey üzerine kaşlarını çatarak tuttuğu kapının kulpunu bırakıp ona dönmüştü.

"Gitmek mi?"

"Askeri antrenmanlarım başlıyor. Bu şekilde hangi bölükte olmama karar verilecekmiş."

"ve bunu şimdi mi söylüyorsun? Ne zaman geleceksin?"

Scara ses tonunun yükseldiğini anladığında beşikte uyuyan Alyssa'ya dönmüştü. Neyseki uyanmamıştı.

"Bazı haftasonları gelmeye çalışacağım. Gerekirse kaçarım."

"Bazı haftasonları mı? Yani tamamen buradan ayrılacağın anlamına geliyor, değil mi? Tch."

Scara, Ajax olmadan onun açtığı evde, tek başına Alyssa ile olma düşüncesi oldukça rahatsız ederek yumruklarını sıkmıştı.
Herkes gibi Ajax da onu terk ediyordu.
Ajax'ın ise Scara'ya verecek cevabı olamamıştı çünkü doğruydu. Bu yüzden oturduğu koltuktan kalkıp yavaşça Scara'nın yanına yaklaşıyordu. O sıra Scara, Ajax'ın sessizce hiçbir şey demeden çaresiz yavru köpek edasıyla yanına yaklaştığını fark ettiğinde terk edildiğini tamamen anlamıştı. Bu yüzden daha fazla yaklaşmasına izin vermemek adına gözlerini devirip anında odadan çıkmak için hareketlenmişti. Fakat Ajax, Scara'nın gitmemesi için bileğinden tutarak engellemişti.

"Alyssa'yı günlerce, haftalarca görememek; senin güvende olup olmadığını bilemeyecek olmak benim de canımı sıkıyor. Hiç aksatmadan olabildiğince her hafta gelmeye çalışacağım. Bölükteki herkesi bile alt ederim bunun için."

"Ne zamana kadar böyle olacak, sonsuza kadar mı?"

"Hayır, sonsuza kadar böyle olmasına asla izin vermem. Üst rütbeye taşındığımda özel görevler hariç her zaman kızımın ve senin yanında olacağım."

"Üst rütbeye yerleşmen ne kadar süre alacak peki? Belki yıllarca, değil mi?"

"Bilmiyorum. Fakat bana bırakırlarsa bir ay içerisinde bile yaparım."

Scara terk edilmenin verdiği kızgınlık ile inanmamış şekilde, kurtulmak için sadece kafasını sallayıp geçiştirerek yatak odasına adımladıktan sonra arkasından kapıyı da kapatmıştı. Scara'nın gitmesi ile Ajax, çaresizce nefes vermişti.
Şuan kendisinden ölesiye nefret ediyordu.
Bunu yapmak zorunda olduğu için, askeri forma giyeceği için, daha birkaç aylık kızından kopacağı için, evleneceği adamdan ayrılacağı için kendinden ölesiye nefret ediyordu. Daha fazla kendini alt üst eden düşünceler arasında boğulmamak için tekrar kapıyı kapatıp Alyssa'nın yanına ilerlemişti. Bir süre mışıl mışıl uyuyan halini izledikten sonra yavaşça minik elini parmağıyla okşuyordu. O sıra Alyssa, uyurken babasının parmağını refleks olarak tutmuştu. Ajax, parmağının minik parmaklarla kenetlenmesiyle tebessüm etmişti.

comfort zone | chiscaraBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin