"Tch.. aptal."
Scara, Ajax'ın anında olan itirafı üzerine aile tartışmasına dahil olmamak için sandalyeden kalkmıştı. Doğruca odaya gidecekken Ajax'ın bileğini tutması ile olduğu yerde durakalmıştı. Bileğini sert hamleyle kurtarmaya çalışsa da işe yaramamıştı.
"Ne yapmaya çalışıyorsun? Bıraksana! Aile dramana girecek değilim."
"Lütfen bekle."
Scara tekrar ve tekrar Ajax'ı dinlemeyip bileğini kurtarmaya çalışsa da Ajax oldukça ciddi görünüyor iken bileğini bırakmayacağına yemin etmiş gibiydi. En sonunda pes edip tekrar masaya oturduktan sonra bacağını sallayarak bir an önce bu durumun bitmesini bekliyordu. Bir yandan Ajax'a dik dik bakmayı ihmal etmezken masaya yumruk geçirilmesi ile herkes gibi irkilip o tarafa dönmüştü.
"NE DEDIĞININ FARKINDA MISIN SEN!? KORUNMAYI BİLE BİLMEYECEK KADAR APTAL BİR ÇOCUK SIMDI CAHIL CESARETI ILE KARŞIMA GECMIS BENIM EVIMDE NASIL BOYLE RAHAT KONUŞABİLİYOR?! BU HALİNLE BİR ÇOCUK SAHİBİ OLABİLECEĞİNİ Mİ ZANNEDİYORSUN SEN!?"
Yulia, kardeşinin bilerek yaptığı aptallığı üzerine artık durması için bakışlar atsa da işe yaramıyordu.
"Hah, Sen bu halinle 4 çocuk sahibi oldun da ne oldu? Baba olduğunu mu zannediyorsun! Bu evde küçüklüğümüzden beri yaptığın tek şey herkese cehennemi yaşatmak, anneme bile. ve senin aptal amellerine dahil olmayıp senin o cehenneminden kaçabildiğim için zoruna gidiyor. Ve şimdi, kaç yaşında olursam olayım senin yapamadığın o babalığı yapacağım."
"Ajax, dur artık! Çocuklar var görmüyor musun!?"
"Hiçbiriniz karışmayın Yulia. Çocukları da al ve yukarı çık!"
Yulia kavganın büyük bir hale geleceğini anladığında çocukları ellerinden tutup apar topar uzaklaştırmıştı.
"Hemen sen de uzaklaş, anne."
Ajax'ın annesi şok olmuş bir biçimde uzaklaşmayıp kocasını sakinleştirmeye çalışırken sertçe kocası tarafından iteklenmişti. Ajax bunu fark ettiğinde hızlıca sandalyeden kalkıp ellerini masaya koymuştu.
"Anne, uzaklaş dedim!"
"Ajax, lütfen yapma-"
Annesinin uzaklaşmayacağını anladığında kolundan tutup odadan çıkardıktan sonra kapıyı kapatmıştı. Hazır Ajax'ın ayağa kalktığını şans bilip arkasından gelen babası yüzüne sertçe yumruk geçirmişti. Scara, Ajax'ın yumruk yediğini gördüğünde masadan kalkıp yanına gidecekken Ajax'ın hiçbir şey olmamış gibi burnundan akan kanı silerken kahkaha atmasıyla kaşlarını çatarak olduğu yerde donakalıp ikisini izliyordu.
"Yapabileceğin tek şey şiddete başvurmak. Küçükken de senin eğitim anlayışın buydu sonuçta, değil mi? Hahaha."
"Senden çocuk sahibi olmayı bekleyen biri hazır burdayken ne kadar aciz olduğunu görmesi için bile yeterli o hak ettiğin yumruğu yemen, aptal!"
Babası cümlesini bitirdikten sonra tekrar hızını alamayıp bir yumruk daha geçirdiğinde Ajax yere yığılmıştı. Yüzündeki gülümsemeyi hiç bozmadan burnundan dudağına akan kanı diliyle temizledikten sonra saçını geriye atarak nefret dolu bir şekilde babasına bakıyordu.
"Kendinin bir başka versiyonunu yaratmaya çalıştığın büyük oğlun istediğin gibi biri olmadığı için bu yüzden de senden daha iyi bir baba olma ihtimaline karşı korkuyorsun. Çünkü her zaman iğrenç bir baba ve insan olarak tanınacaksın. Doğacak çocuk tarafından bile, korkak."
"Kendi sorumluluğunu alamadığın için doğmak zorunda kalacak çocuğun için beni mi suçluyorsun sen!?"
"Doğmak zorunda olup olmadığını nerden bilebilirsin ki sen!? Doğmasını istediğimiz için bir bebeği elimize alacağız ve baba olmak için çoktan hazırım. Sen kötü bir baba olduğun için beni suçlamaya çalışıyorsun, mal herif."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
comfort zone | chiscara
Fanfiction"Dizlerinin üstüne çöküp yerdeki bedeni tüm gücüyle sarstı. Gözlerindeki biriken yaşlar ihanetin acısı mı, hüzünden mi yoksa nefretin yaşları mıydı kendisi de bilmiyordu. Tek bildiği, ihanetin en acısını yaşıyordu." art: 01rinette
