comfort zone | chiscara

19 ;; confessions

Alyssa kapının önünde bir süre daha öylece durmuştu. Parmakları hâlâ ahşabın üzerindeydi ama bu sefer vurmadı. Sanki en ufak bir ses çıkarsa, içerideki babasının ondan daha da uzaklaşacakmış gibi hissediyordu.

"Baba..."

"Benden sakladığın şeyler yüzünden değil, Bana böyle mesafeli olmana üzülüyorum ama sen.. bunu umursamıyorsun bile değil mi?"

Scara'dan hiçbir cevap gelmemişti. Alyssa alnını kapıya yaslamış, kapının soğukluğu tenine geçtiğinde gözleri dolmuştu ama ağlamamıştı. Ağlarsa yine çocuk gibi hissedecekti.

"Ben senin yaşadıklarını bilmek zorunda değilim. Ama en azından bana böyle davranma!"

İçeride Scara, kapının birkaç adım gerisinde duruyordu. Nefesi göğsünde sıkışmıştı. Alyssa'nın her kelimesi, yıllardır itinayla kapattığı yaraların üzerine bastırıyordu. Cevap verirse çökeceğini, susarsa da Alyssa'yı kıracağını biliyordu. Alyssa ise daha fazla dayanamayıp kapının önünde dizlerinin üzerine çökmüştü.

"Beni korumaya çalıştığını biliyorum. Bunu- Bunu hissediyorum. Ama bazen... korunmak, sevilmemekten daha yalnız hissettiriyor."

Scara gözlerini kapattı. Çenesi titriyordu fakat kapıya yaklaşmamıştı.

"Benden kaçıyorsun gibi geliyor.."

diye devam ediyordu Alyssa.

"Ve bu beni korkutuyor. Çünkü bir gün gerçekten gidersen... seni durduramayacağımı hissediyorum."

Sessizlik uzamıştı. Alyssa sonunda başını kaldırmış, kapıya son bir kez bakmıştı.
Ayağa kalktı ama uzaklaşmadan sadece kapının önünde ayakta durdu. Bir umut babasından bir tepki, küçücük bir ses için...

Kapının ardında Scara ise elini ağzına bastırmıştı. Alyssa'nın duymaması için nefesini tutuyordu. Çünkü cevap verirse içinin bir anda boşalacağından, her şeyi anlatacağından korkuyordu.

Koridordaki sessizlik ise aşağıdan gelen kapı ziliyle bölünmüştü. Alyssa önce irkilmişti, saate baktı; geç sayılabilecek bir vakit olduğunu fark etmişti. Bu saatte kim gelirdi ki? Bir an tereddüt etse de yine de kapıya doğru yürümüştü. Açtığında karşısında Childe babası vardı.
Üzerinde koyu renk montu, omzunda hafif kaymış siyah çantası vardı. Yüzü her zamanki gibi sakindi ama gözleri kapının ardındakini çoktan anlamış gibiydi.

"Bu saatte geldiğim için üzgünüm tatlım."

Alyssa cevap vermedi. Sadece geri çekilip kapıyı açtı. Childe içeri girdiğinde gözleri istemsizce koridora kaydı. Scara'nın kapısı kapalıydı. Bir yandan ise Alyssa'nın yüzündeki gerginliği fark etmişti.

"Scara babamla kavga ettik. O yüzden... odasında yalnız başında."

Childe çenesini sıktı. Kendini odaya kapatmasının sebebinin Alyssa olmadığını çok iyi biliyordu. Montunu çıkarmadan koridorda birkaç adım atmıştı. Scara'nın kapısının önünde durmuş, ama hemen vurmamıştı. Sanki kapının ardındaki nefesi dinliyordu. Sonra yavaşça kapıyı tıklatmıştı.

"Scara."

Kapının ardında bir hareket olmuştu. Çok küçük de olsa Childe fark etmişti.

"Benim. Kapıyı açacak mısın?"

Sessizliğin içinde Alyssa babasının yanında nefesini tutuyordu. Childe ise kapıya biraz daha yaklaşmıştı ama hâlâ mesafesini koruyordu.

"Kaçıyorsan... tamam. Ama en azından bari saklanma."