"අම්මව ගිහින් ගෙදරින් දාන්නද ?"
"එපා ලොකු මම මෙතන ඉන්නම් දැන් ටිකකට කලිනුත් මල්ලි ගැස්සිලා නැගිට්ටුනානේ පුතේ .... "
"ම්ම්ම් ... "
රෑ දහයටත් ළඟ ඇති යසිරු ගෙදර ගිහින් වොශප් වෙලා ඉන්දීවරීට ඇදුමකුත් අරන් හොස්පිට්ල් එකට ආවේ අද ඉන්දීවරි ගෙදර යන්නෑ කියලා දැන දැනමයි ....
"අම්මා ඔයා කාලත් නෑ .."
"පුතා ගෙදර යන්න මම මල්ලි ගාව ඉන්නම් හෙට වැඩට යන්නත් ඕනිනේ ... "
"හ්ම් මුලින් කාලා ඉමු .... "
යසිරු එන ගමන ආච්චි හදලා දුන්න බත් එකකුත් බැදගෙන ආවේ කඩෙන් කන්නවත් කීයටවත් ඉන්දීවරි එලියට යන්නැති නිසා
කොහොමහරි කෑම එක ලෙහලා අත උඩින් කෑම එක තිබ්බත් ඉන්දීවරිගේ උගුරෙන් පල්ලෙහාට නෙමේ බත් කටක් ගියේ බැරිම තැන තමයි යසිරු බත් කටක් අනලා ඉන්දීවරීට කැව්වේ ... මොකද ඉන්දීවරි බෙහෙත් බොන්න ඕන එයාට ප්රෙශර් තියෙනවා ...
"ලොකු .... "
"ම්ම්ම් ... "
"මම කවදහරි කියලා තියෙනවද ඔයා තාත්තා වගේ කියලා "
"..... "
"ඔයා රූපෙන් ගතිගුනෙන් හැමදෙයින්ම තාත්තා වගේ ඒත් එක දෙයක්...... මට පොරොන්දු වෙන්න පුතු "
"මොනාද ? "
"තාත්තා අන්තිමට කරා වගේ මාව දාලා යන්න එපා ... තාත්තා කරා වගේ අන්තිමට ඔයාගේ එයාව රිද්දන්න එපා ....පොරොන්දු වෙනවා නේද ? "
"ඔව් අනිවාරෙන්ම "
එතන තර්ක විතර්ක සුසුම් ලෑම් කල් ගැනිලි මොකුත් නෑ යසිරුගේ වචන ස්තීරසාරයි වගේම හරි කෙලින් .... ඉන්දීවරි ආඩම්බරෙන් හිනාවුනේ යසිරුගේ ඔලුව අත ගාන ගමන්
" තාත්තා නැති අඩුව හැම වෙලේම ඔයා ලොකුවෙන්න ලොකුවෙන්න පිරෙව්වා ... මගේ පුතා අද ලොකුම ලොකුයි .... විශ්වාස කරන්න මට තාත්තව මතක් වෙන්නේවත් නෑ .... ඇයි කියලා දන්නවද ? "
යසිරු කවන කවන බත් කට කන ගමන් එකම කඳුළු බින්දුවක් වත් වට්ටන් නැතුව යසිරුගේ මූන දිහා බලාගෙනම ආඩම්බරෙන් කියපු ඉන්දීවරි යසිරුගේ වම් අත අත් දෙකෙන්ම අල්ලලා තුරුල් කර ගත්තේ ලස්සනට හිනා වෙන ගමන්
YOU ARE READING
𝗪𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗟𝗶𝗹𝘆 ❄️🤍 (𝙽𝙾𝙽-𝙵𝙸𝙲) ᵒⁿᵍᵒⁱⁿᵍ
Non-Fictionඑන්න අපි යමු සුදු පාට ලෝකයකට ඒකත් සුදු පාටට වෛර කරන සුදු සුරදූතයෙක්ගේ ඇස් වලින්ම 🤍 𝘉𝘠 𝘈𝘒𝘌𝘚𝘏𝘐 𝘙𝘈𝘛𝘏𝘕𝘈𝘠𝘈𝘒𝘈 𓆉︎
