"අම්මා "
"ඔව් ලොකු ...... මං කුස්සියේ "
ඉතින් කාර්යබහුල සතියකට පස්සේ ලැබෙන පළවෙනි නිවාඩු දිනය සරලවම මේ ගෙවෙන්නේ සෙනසුරාදා උදේ හතේ කනිසම
ඊයේ ගෙදර ආවත් හරි වොශ් දාලා මෙතුලට බෙහෙතුත් දාලා ඇවිත් සෝෆා එකට වැටුණා විතරයි මතක අම්මා නින්දෙන්ද කොහෙද කැව්වා දත් මැදිලිත් නෑ ඇදට වැටුණා යසිරු ආයේ මැරුනා වගේ නිදාගත්තේ ඊයේ රෑ
ඇයි ඉතින් ලේසි පහසු වැඩ කටයුතු ඈ ඊයේ දවසට එයාට කරන්න උනේ උදේ ඉඳන් මාර පුත්තරයෝ ටිකක් කටේ බලේට ප්රැක්ටිස් කරවලා හවස පොන්ඩ් එකකත් පීනලා අන්තිමට ලමයිනුත් නලවලා කරලා ගෙදර ආවට පස්සේ මව් උත්තමාවිගෙ යැයි යැයි යැයි අඩෝ වැඩියාවත් අහලානේ නිදාගන්න උනේ
ඉතින් දත් මදින්න මතක් උනානම් තමා පුදුමේ පොරට
"මල්ලි නැගිටලද ? "
"තාම නැහැනේ ආව්ව්.... "
"ම්....මොකක්ද කර ගත්තේ .... කපා ගත්තද ? "
කතාවෙන් කතාවෙන් ඉන්දීවරි එළවළු කපන ගමන්ම යසිරුට අවධානේ දෙන්න ගිහින් දබර ඇගිල්ලත් කපා ගත්තේ යසිරු කට ඉර කරන් ඇස් හීනි කර ගනිද්දි
"කෝ කෝ මෙහාට එන්න සිහියෙන් නෙමේද ඔයත් ජීවත් වෙන්නේ ..... මොන ලෝකෙක ජීවත් වෙනවද මං දන්නෑ "
මරු එක්කෙනාටනේ යසිරුත් සිහිය ගැන කියලා දෙන්න යන්නේ ඔය මේකෙම ඩුප්ලිකේට් එක තමා ඊයේ පොරගේ බඩට හේත්තු වෙලා ඉන වටේ අතත් ඔතන් බෙරිහන් දිදි ඇඩුවේ
සිහියෙන් වැඩ කරනවානම් මේ වගේ ආපදා තත්ව උද්ගත වෙනවයෑ
කොහෙද සිහි කල්පනාව ඍණ අගේනේ ඔය අම්මලා පුතාලාගේ !
"ඒක අවුලක් නෑ ම්හ්ක් අනික අනේ ඔයානේ ඇවිත් අම්මේ යැයි යැයි ගෑවේ "
"යැයි යැයි දැන් ඒකටත් වැරදි මම ඔව් ඔව් ..... කෝ .....ඔයා එහාට වෙන්න මම මොනා හරි හදන්නම් "
"පුලුවන්ද ? "
"ම්ම් "
ඉතින් ඉන්දීවරි අවශ්ය කරන බඩු බාහිරාදිය ඔක්කොම යසිරුට පෙන්නලා දීලා අතේ තිබ්බ බූල් බෑන්ඩ් එකෙන් කොල්ලගේ මූනට වැටෙන කොන්ඩෙත් එකතු කරලා බූලකුත් දාලා පැත්තකට උනේ හිනා වෙන ගමන්
YOU ARE READING
𝗪𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗟𝗶𝗹𝘆 ❄️🤍 (𝙽𝙾𝙽-𝙵𝙸𝙲) ᵒⁿᵍᵒⁱⁿᵍ
Non-Fictionඑන්න අපි යමු සුදු පාට ලෝකයකට ඒකත් සුදු පාටට වෛර කරන සුදු සුරදූතයෙක්ගේ ඇස් වලින්ම 🤍 𝘉𝘠 𝘈𝘒𝘌𝘚𝘏𝘐 𝘙𝘈𝘛𝘏𝘕𝘈𝘠𝘈𝘒𝘈 𓆉︎
