දෙයියනේ දෙයියනේ අද තමයි තුන් වෙනි දවස .... මම හිච්චි බෝයිපෙන් කෙනෙක් වෙලා තුන් වෙනි දවස ම්හ්ක් ... !!
"මොකද තමුසේ නිකන් උරහිසට උඩින් එබිලා බලන්නේ ... ඇයි කවුරුහරි එනකන් බලන් ඉන්නව කියලා කිව්වද අද ආහ් ?"
ඕන්න දැක්කද ..... ඕන්න දැක්කද පොඩ්ඩක් හොරෙන් වට පිට බලන්න ගියා විතරයි අහු උනානේ ..... පුදුමාකාර ඇස් දෙකක් තමා අපේ අයියටත් තියෙන්නේ ....
මන් හෙල්මට් එකත් ගලවලා අයියගේ අතටම දීලා කීකරු පුතෙක් වගේ බයික් එකෙනුත් බැහැලා හිනාවකුත් දුන්නම මෙයා ගල් බමුනෙක් වගේ එක ඇහි බැමක් උඩ යවන් මං දිහා බලන් ඉන්නවා
බෑනේ කරන්න අනේ .... නරකයා වත් ඔහොම යකෙක් කන්න වගේ බලන් ඉන්නෑ අහිංසක මම දිහා .... හොරයක් කරන් පාඩුවේ ඉන්න දෙන්නෑනේ අනේ මෙයා .... හරි නරකයි .....
"පිස්සුද අනේ හම් ..... ඔයා ඔෆිස් එනකන් බලන් ඉන්නවා වගේ මම යුනි එනකන් බලන් ඉන්න කවුරුත් නෑ අයියෝ ඩෝන්ට් බී කලබල .... "
"ම්-මොකක් මොකක්ද කිව්වේ ...... මෙහෙට වරෙන් මෙහෙට වරෙන් ..... වරෙන්කෝ හවසට දෙන්න පාර මම "
"හී ..... යන්නාම්ම්ම්ම් "
ආවා මෙතනන මට කෝචොක් කරන්න .....
මන් එහෙම කියලා දුවගෙන ඇතුළට ආවේ ඔතන ඉදලා ගුටියක් කාලා ඇතුළට යන්න බැරි නිසා ....
හැබැයි කේන්ති ගියේ නැද්ද කොහෙද අදනම් .... අත් දෙකත් පපුව හරහා බැදන් හෙල්මට් එක ඔලුව උඩ අර එයාලා රදවගන්නේ අන්න එහෙම රදවගෙන පොඩි හිනාවකුත් මූණෙ තියාගෙන මන් ඇතුලට යනකන්ම බලන් ඉන්නවා ....
එහෙම ඉන්නකොට අයියා ගොඩාක් ලොකු පාටයි අම්මටත් වඩා අයියා ලොකු පාටයි ..... මාව මෙහෙම යුනියෙන් දාලා යන්න ආයේ එක්ක යන්න එන්න ගෙදරට ඇඳන් හිටිය ශෝටට හරි ටීශර්ට් එකක් ඇදගෙන එනවා නේද .... එතකොට මට හිතෙනවා වෙන ලමයින්ට ඉන්න මට නැති තාත්තා කියන්නේ මගේ අයියා වගේ කෙනෙක්ට වෙන්න ඇති කියලා ....
එයාව එතකොට දැනෙන හැටි විස්තර කරන්න මට තේරෙන්නෑ .... එය ගොඩක් පරිනත පාටයි එයයි මායි අතර පරතරේ අවුරුදු පහ උනත් මට තාම දැනෙන්නේ අයියා එක්ක ඉන්නකොට මට අවුරුදු පහයි එයාට අවුරුදු විසි පහයි වගේ .....
YOU ARE READING
𝗪𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗟𝗶𝗹𝘆 ❄️🤍 (𝙽𝙾𝙽-𝙵𝙸𝙲) ᵒⁿᵍᵒⁱⁿᵍ
Non-Fictionඑන්න අපි යමු සුදු පාට ලෝකයකට ඒකත් සුදු පාටට වෛර කරන සුදු සුරදූතයෙක්ගේ ඇස් වලින්ම 🤍 𝘉𝘠 𝘈𝘒𝘌𝘚𝘏𝘐 𝘙𝘈𝘛𝘏𝘕𝘈𝘠𝘈𝘒𝘈 𓆉︎
