"දෙවියන්ට පිං සිද්ධ වෙන්න මැහුම් දාන්න ඕනි නෑ මේ තුවාලෙට "
ඉන්දීවරීගේ වචනෙම ඇති ඉන්දීවරි දිහා කන්න වගේ බලන් හිටිය කොල්ලෝ ටිකවයි කෙල්ලෝ දෙන්නවයි සැනසීමට කැන්දන් යන්න
ඉතින් ඉන්දීවරීගේ වචනේ ඇහුනත් හරි කට්ටියම තැන තැන බිමින් ඉඳ ගත්තේ ඉන්දීවරි ග්ලවුස් දාන් සේලයින් වලින් ඩේව්ගේ තුවලේ පිහිදලා ඒ තුවාලෙට බෙහෙත් දාන එක වෙනම පටන් ගනිද්දි
ඔන්න සේලයින් බෝතල් සර්හිකල් බෝතල් එලියට එනකොට තමා මැරයොන්ගේ උතුරු දකුණු මාරු වෙලා ස්මයිල් ඉන් පෙයින් ලුක් එකක් ආවේ
"පුවක් බඩිල්ලෝ මේක තියා ගනිං හලෝ ඔය මූණේ "
"යැයි යැයි "
යසිරු ඒශාන්ගේ අතින් අයිස් පැක් එකත් අරගෙන කම්මුලින් තියා ගත්තේ ඒශාන් සිතිජගේ අතට අයිස් පැක් එකක් දෙද්දි
"චූටි පුතා මේ අයියගේ අත අල්ල ගන්න හරියට "
"හම් "
ඔය අතරේ මෙතුල හිටියේ හැමෝටම බොන්න මිනුශි එක්ක එකතු වෙලා කූල් ඩ්රින්ක්ස් හදන ගමන් මොකද තේකක් වත් බොන්න විදිහක් නෑනේ මැරයෝ ඔක්කොම කටවල් තුවාල කරන්නේ ඉන්නේ
ඔය අතරේ අම්මා කතා කරලා එන්න කියපු නිසා මෙතුල අහිංසක විදිහට බැලුවේ මිනුශි දිහා ඉතින් ඒ හුරතල් කොල්ලට බෑ කියන්න මිනුශිට පුලුවනෑ මිනුශි ඔලුව වනලා යන්න කිව්වම මෙතුල දුවගෙන ඇවිත් සෝෆා එකේ ඇන්දට එක දන හිසක් තියලා දෝත බදලම ඩේව්ගේ අත අල්ල ගත්තේ ඩේව්ට වේදනාවට අත හොල්ලන්න තියා එහෙට මෙහෙට හැරෙන්නවත් බැරි වෙන තරමට
"අම්මේ එයාට රිදෙනවා "
"චුට්ටයි මේක ඉවරයි "
මෙතුල මාරුවෙන් මාරුවට බැලුවේ දත් මිටි කාගෙන තුවාලේ දිහා බලන් ඉන්න ඩේව් දිහායි පුදුම සංයමේකින් තුවාලේ පිරිසිදු කරන එයාගේ අම්මා දිහායි
දැන් පොරට හොද සිහියක් තියෙනවා මොකද ඉන්දීවරී ගහපු සේලයින් එකකට පිං සිද්ධ වෙන්න අර වේදනාවට සිහි නැති වෙන්න වගේ හිටිය තත්වෙන් කොල්ලා ගොඩ ඇවිත් ඉන්නේ හැබැයි වේදනාව නම් එහෙම්මමයි
YOU ARE READING
𝗪𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗟𝗶𝗹𝘆 ❄️🤍 (𝙽𝙾𝙽-𝙵𝙸𝙲) ᵒⁿᵍᵒⁱⁿᵍ
Non-Fictionඑන්න අපි යමු සුදු පාට ලෝකයකට ඒකත් සුදු පාටට වෛර කරන සුදු සුරදූතයෙක්ගේ ඇස් වලින්ම 🤍 𝘉𝘠 𝘈𝘒𝘌𝘚𝘏𝘐 𝘙𝘈𝘛𝘏𝘕𝘈𝘠𝘈𝘒𝘈 𓆉︎
