Random Thoughts #11

19 1 0
                                        

Kwinento ko kay Pierre si Michael. He patiently listened. Nakakagaan sa loob na naikwento ko sa kanya yung mga sentiments ko.

Nafrufrustrate din naman ako. Sometimes I feel pity. Tinatanong ko pa nga kung bakit I do not have a boyfriend. Hindi naman ako kapangitan. At ang nakakataas ng kilay eh yung sabi ni Pierre na "wala sa ganda yan."

So nasa ugali? Pangit ba yung ugali ko? I know I'm not the nicest pero hindi naman worst. O opinion ko lang yun?

Habang nagkwekwento pako I can see him frowning. Minsan naman ngingiti. Minsan naman nakasimangot.

The good thing is he did not judge me.

He never said any bad word towards Michael.

He never questioned my way of thinking and doing.

Sabi niya "I am worthy." And that I shouldn't think of anything worse. It's just that there are people who are meant to know each other but will not leave a significant part of each other's lives.

Ang ineexpect ko kasi he'll say bad things against Michael pero hindi eh. He was so mature. I wonder if I'm also mature. O dala lang ng pagiging childish ko yung mga naging actions ko towards Michael.

What if my feelings weren't real?

Nag-over acting lang ako?

Na-thrill sa thought ng "romantic relationship"?

Nakakatanda kung iisipin ko pa ang mga bagay nato. It wouldn't change anything naman.

For now, I want to enjoy Pierre. His company I mean. He's fun to be with. No dull moments. Lagi pa niya akong binubully. He's a great bully! Pero kapag napipikon nako titigil na siya. He's sensitive enough.

I'm starting na masanay sa "No Michael, Yes Pierre". Tho nakikicommunicate pa rin naman si Mike kaso ako tong ayaw na. Nakakairita kasi yung mga pabebe moves niya.

Sabi ko nga kasi dati na tatawanan ko na lang to kapag I got over him.

Am I over him?

Dear MichaelTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon