JM_"အာ့.... Jungkook!"
JK_"လျှော့ထား!!"
JM_"ဟင့်....မရတော့ဘူး...!"
JK_"မျက်လုံးကိုဖွင့်ထား! ကျွန်တော့်ကိုကြည့် အဲ့မျက်လုံးတွေကကျွန်တော့်ကိုသေချာကြည့်!!"
JKအသံသည်တုန်ယင်နေပြီဖြစ်နေတဲ့လက်ရှိအခိုက်အတန့်ကြောင့်အသက်ရှူတွေမြန်ကာချွေးစီးတွေပြန်ပြီးဆာလောင်မှုတွေပြည့်နှက်နေတယ်
JMသည်JKအောက်တွင်ပျော့ခွေ့ကာနာကျင်မှုကိုထိန်းထားရင်းပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောအသံဖြင့်ညည်းနေရှာသည်....။
လွန်ခဲ့သောနာရီအနည်းငယ်က~~~~~~~
မနက်ကတည်းကJungkookကပုံမှန်လည်းမဟုတ်ဘူးသူအစောကြီးနိုးနေလို့ကျွန်တော်တောင်အံဩနေတာ
ကျွန်တော်ကJungkookလို့ခေါ်ပေမဲ့သူ့နားထဲမှာတစ်ခုခုကိုကြားလိုက်တဲ့ပုံပဲ....
ညကသူမူးနေတုန်းကျွန်တော်ခေါ်ခဲ့တာမြန်းသူသတိရသွားပြီလားဆိုပြီးလန့်သွားသေးတယ်နောက်တော့မှသူ့စိတ်ကထင်နေတာနေမှာပါဆိုပြီးသက်ပြင်းချလိုက်ရတယ်....
JKအဝတ်အစားတွေကိုခြင်းထဲကထုတ်လိုက်ပြီးအဝတ်လျှော်စက်ထဲထည့်နေရင်းကျွန်တော့်စိတ်တွေကဟိုရောက်ဒီရောက်ဖြစ်နေတယ်
ဒါမဲ့တစ်ခုကျေနပ်သွားတာကJungkookကျွန်တော့်ကိုစကားပြန်ပြောလို့မနက်ကသူအစောကြီးနိုးနေလို့သူ့ကိုစကားပြောဖို့နာမည်လေးခေါ်လိုက်တာသူထူးဆန်းတာနောက်ထား သူစကားပြန်ပြောလို့စိတ်သက်သာရာရသွားသေးတယ်.....
ဘဝဆိုတာအဲ့လိုပဲပေါ့ ကိုယ့်မှာစိတ်ညစ်စရာတွေပင်ပန်းစရာတွေရှိနေရင်တောင်မှကောင်းတဲ့အရာရာသေးသေးလေးပေါ်လာရင်ကျေနပ်ရတာမျိုး...
တစ်နေကုန်Jungkookပြန်မလာဘူး ညခုနှစ်နာရီထိုးနေပြီကျွန်တော်ခြံထဲဆင်းပြီးခြံထဲမှာခဏထိုင်ရင်းရွာကိုတောင်လွမ်းမိသွားတယ် Jungkookကိုကျွန်တော်ဆက်စောင့်နေတယ်......
လေတွေကလည်းတိုက်ပြီးညလေဆိုတော့အေးတာပေါ့ကောင်းကင်ကြီးကလည်းသာယာနေပြီးတော့အပြင်မှာဆိုအလွန်ကိုနေလို့ကောင်းတဲ့အခိုက်အတန့်လေးတစ်ခု....
