နှစ်တစ်ရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း

Episode 15

နှစ်တရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း Episode 15

ဆေးရုံကဆင်းပြီး ခိုင်ပဲမောင့်ကိုဂရုတစိုက်ပြုစုပေးတာကြောင့် မောင့်မှာအတော်ကိုကျန်းမာလာပြီး အကုန်လုံးကိုလဲပြန်ပြီးမှတ်မိလာသည် UKမှာခွင့်တင်ထားပေမဲ့ အလုပ်ကိုဆက်မလုပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်ပြီး ဘွဲ့ကိုလဲအဝေးကလှမ်းယူကာ အခုဆို မောင်ကမောင့်ဒယ်ဒီCompanyမှာပဲ ဦးဆောင်ပြီးလုပ်နေသည်
" မောင်ရေ  ထတော့လေ ခိုင်အကုန်ပြင်ပြီးပြီ "
ဆိုပြီး မီးဖိုချောင်ကနေအခန်းထဲလာပြီး မောင်ဘေးနားထိုင်ကာ မောင့်ကိုနိုးနေပြန်သည်
" မောင် ထတော့ကွာ အချိန်လဲကြည့်အုံး ၈နာရီထိုးနေပြီရှင် "
" ခိုင်ကလဲ ခနပဲ မောင်ညကျနောက်ကျမှအိပ်ရလို့ပါ နော်"
" အင်းလေ အခုတလော မောင်ကခိုင်ကိုတောင်အချိန်ပေးလို့လား သူ့အလုပ်နဲ့ရှုပ်နေတာ "
အာ့လိုပါပဲ မနက်ခင်းအစမှာကို ခိုင်ကမောင့်ကိုအလုပ်နဲ့သဝန်တိုတတ်သေးသည်
" ခိုင်ကလဲ မောင့်အချိန်တွေကခိုင့်အတွက်ပဲ "
ဆိုကာ ဘေးနားမှာထိုင်နေသော ခိုင်ပေါင်ပေါ်ခေါင်းလေးတင်ပြီး ခိုင့်ခါးကိုဖက်တော့ "
" အပိုတွေ ဟွန်းးး"
" မပိုပါဘူး ခနပဲ မောင့်အမျိုးသမီးပေါင်ပေါ်မှာအိပ်ချင်လို့ "
" ခနပဲနော် ပြီးမှနောက်ကျရင် ခိုင့်ကိုလာမပြောနဲ့ "
မောင့်မှာခေါင်းလေးငြိမ့်ကာ ခိုင့်ရဲ့ခါးကိုတင်းနေအောင်ဖက်ထားတော့ ခိုင်ကလဲမောင့်ရဲ့ဆံပင်များကိုသပ်တင်ပေးနေတော့သည်
" မောင် ထတော့ ရေချိုးတော့ သွား ခိုင်‌ေမာင်ဝတ်ဖို့အတွက်ပြင်ထားမယ် "
မောင်လဲဆက်ပြီအချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ ထကာ ခိုင်ကိုနမ်းပြီး ရေချိုးခန်းကိုဦးတည်သွားတော့
" မြန်မြန်ချိုးနော် အအေးပတ်မယ် ရေချိုးရင်အမြဲခေါင်းလျော်နေတာ " အာ့လိုလဲစိတ်ပူတတ်သေး
မောင့်မှာ ဟုတ်ကဲ့ လို့သာပြောပြီး ပြုံးကာရေချိုးခန်းထဲသို့ဝင်သွားလေသည်
မောင်လဲထွက်လာရော ခိုင်မှာအကုန်ပြင်ထားပြီးပြီမို့ မောင်မှာကုတင်ပေါ်ကအဝတ်အစားများကိုဝတ်ကာ မျက်တင်ခုံရှေ့သွားပြီး ဆံပင်ကိုဖီးနေတော့ ခိုင်မှာမောင့်ကိုနောက်ကနေ ဖက်လိုက်တော့ မောင်လဲခိုင်ဘက်လှည့်ကာ
" ဒီမှာကြည့်အုံး ကြယ်သီးကိုဘယ်လိုတွေတပ်မှန်းမသိဘူး "
မောင်အကျီကြယ်သီးကိုတပ်ပေးနေတော့ မောင်လဲမှန်တင်ခုံပေါ်ကရေမွှေးကိုယူပြီးဆွတ်မယ်လုပ်တော့
" နှစ်ချက်ပဲနော် ဟိတ်လူ "
" ဟောဗျာ ခိုင်ကရေမွှေးဆွတ်တာကိုပါ လိုက်စိုးမိုးနေတာပေါ့ "
" ဘာလဲမစိုးမိုးရဘူးလား "
" စိုးမိုးပါဗျာ မောင့်ဒီအမျိုးသမီးစိုးမိုးတာလေးပဲ သဘောကျတာ "
ခိုင့်ကိုဖက်ပြီး နမ်းလိုက်ပြန်သည် မောင်လဲပြင်ပြီးရော မောင်ကခိုင့်ပုခုံးကိုဖက်ကာမီးဖိုချောင်ဆီလာရင်း
" ခိုင် "
" ရှင့်"
" ဒယ်ဒီတို့ရောစားပြီးပြီလား "
" ဟုတ် စားပြီးပြီ ခိုင် ဒယ်ဒီတို့ကိုပြင်ပေးပြီး မောင့်ကိုလာနိုးတာပါရှင် "
ခိုင်ကအာ့လိုပဲ မောင့်ကိုတရိုတသေနဲ့စကားပြောရင် သူကအသက်ကြီးပေးမဲ့ မောင်ကအိမ်ဦးနတ်မို့လို့တဲ့လေ
" အာ့ဆို လာ ခိုင်ဒီမှာလာထိုင် "
ခိုင်ကိုယ်လေးကိုဆွဲကာထိုင်ခုံပေါ်ကိုထိုင်စေပြီး
" ဒီတခါ ခိုင် ထိုင်စားရမဲ့အလှည့် မောင်ထည့်ပေးမယ်နော် "ဆိုပြီး ကြော်ထားသောထမင်းအား ပန်းကန်ထဲသို့ထည့်ကာယူလာပြီး နှစ်ယောက်သားမနက်စာစားပြီး မောင်ကတော့အလုပ်ကိုသွားလေတော့သည်
ခိုင်ကမောင်တို့အိမ်မှာနေပေမဲ့ အခုထိမောင်တို့မှာလက်မထပ်ရသေးပေ
အခုတော့လက်ထပ်ဖို့ကရက်နီးလာလေသည် နောက်တပါတ်ဆိုရင်ပဲ ခိုင်တို့လက်ထပ်ပွဲကရောက်ပြီပေါ့
မောင့်မှာ အလုပ်တဖက် လက်ထပ်ဖို့စီစဉ်ရတာတဖက်နဲ့ အိမ်မှာလဲမကပ်ရပေ အိမ်မှာရှိတော့လဲLaptopရှေ့ထိုင်ကာ အလုပ်လုပ်နေသည်မှာအမြဲလိုဖြစ်နေတတ်သည် ခိုင်ကလဲသူ့ကိုဂရုမစိုက်လို့ စိတ်ကကောက်နေတတ်သေးသည် ဒီနေ့တော့ ည8:30လောက် အိမ်ပြန်လာကာ အိမ်ရှေ့ကနေ ခိုင် နာမည်ကိုအော်ခေါ်နေလေသည်
" ခိုင် ရေ ခိုင် မောင့်ရဲ့ ခိုင် ရေ "
ဆိုတာ ခိုင်ကိုအမျိုးမျိုးခေါ်နေတော့သည်
ခိုင်ကလဲ အပေါ်ထပ်အခန်းဆီမှဆင်းကာ မောင့်ဆီကိုအပြေးအလွှားလာပြီး
" မောင် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ တိုးတိုးသာသာခေါ်လဲရနေတာကို "
" ဒီမှာလေ ခိုင်ရဲ့ မဂ်လာပွဲအတွက် ဝတ်ရမဲ့ဝတ်စုံတွေရလာပြီ "
လက်ထဲကအထည်လေးလဲမြှောက်ရင်း ခိုင်ကိုလဲဖက်ရင်းပြောတော့
" ဟုတ်ပါပြီ သွားရေသွားချိုး ခိုင်ဗိုက်ဆာနေပြီ "
" ခိုင်ရယ် စားနှင့်တာမဟုတ်ဘူး မောင်ကနောက်ကျတယ်လေ "
" ခိုင်ကမောင်နဲ့ပဲအတူတူစားချင်တာလေ မောင်မသိဘူးလား "
" မောင် အခုတလောမအားဘူးလေ ခိုင်ရဲ့"
" အာ့ မသိဘူး မသိဘူး ကွာ နောက်ကျရှင့်ကိုမစောင့်ဘူး တယောက်တည်းစားမယ် "
ဆိုကာ ပုခုံးပေါ်တင်ထားသေး မောင့်လက်အားချကာ စိတ်ကောက်ပြီး အပေါ်ထပ်သိူ့တတ်သွားလေသည်
မောင်ကလဲအပြေးအလွှားလေး လိုက်သွားကာ အခန်းထဲဝင်ပြီး အဝတ်အစားအထုပ်ကို ကုတင်ပေါ်တင်ကာ မှန်တင်ခုံရှေ့တွင်ထိုင်နေသော ခိုင့်ရှေ့တွင်ဒူးထောက်ကာ
" ခိုင် မောင်ကအခုတလောအလုပ်ကိစ္စနဲ့ မဂ်လာဆောင်ကိစ္စနဲ့စီစဉ်နေရလို့ နောက်ကျတော့ ခိုင်အစာအိမ်ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ "
ခိုင်မှာအစကတော့အကောင်း အခုမောင်ချော့မှမျက်ရည်များကျလာကာ ဘာမှပြန်မပြောပဲ တရှုံရှုံနဲ့ငိုနေကာ
" မောင် ခိုင် ကိုပြစ်ထားလဲ ခိုင်ဘာပြောလို့လဲ တနေကုန်နေမှ ခိုင် ကမောင်နဲ့ထမင်းအတူစားချင်လို့ စောင့်နေတာကို မောင်က ခိုင့်ကိုဆူတယ် "
" ဆူတာမဟုတ်ပါဘူး မောင့်အမျိုးသမီးလေးရဲ့ မောင်ကစိတ်ပူလို့ပါနော် မငိုနဲ့တော့နော် မောင်ရေချိုးပြီး ထမင်းအတူစားကျမယ်နော် "
မျက်ရည်များသုတ်ပေးပြီး ခိုင်လက်ကိုနမ်းကာ ရေချိုးပြီးထမင်းစားကျလေသည်
ထမင်းစားတာလဲ မောင်ကခိုင်ကိုခွံ့ကျွေးရသည် ခိုင်မှာအာ့လိုပဲ မောင်နဲ့သာဆိုအမြဲကလေးလိုနေတတ်သည်
" ‌ခိုင် "
" ရှင့် "
" မောင်ဝယ်လာတဲ့ဝတ်စုံဝတ်ကြည့်လေ မောင်မြင်ချင်လို့ "
" မောင်ကလဲ အာ့နေ့ရောက်မှကြည့် အခုကြည့်ရင်supriseမဖြစ်တော့ဘူးလေ အာ့ရောက်မှကြည့်နော် မောင် နော် လို့ "
ခိုင် တိူ့မှာတနော်နော်နဲ့ချွဲနေလိုက်ပုံများ ရုံးပတီသီးကတောင်အရှုံးပေးရတယ်
" အဲ့တာဆို မောင်တို့ထမင်းစားပြီးပြီဆိုတော့ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရအောင်လေနော် "
" မောင်‌ နော် သွား အလုပ်သွားလုပ်လေ ခိုင်နားမလာနဲ့"
ဆိုကာ မောင်ကိုကုတင်ပေါ်ကတွန်းလွှတ်တော့ ‌
" ခိုင်ကလဲ ဒီညကခိုင့်အတွက် မောင်ထမင်းစားများသွားလို့ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရအောင်လို့ "
ခိုင်မှာဘာမှပြန်မပြောတာကြောင့် အခန်းတံခါးကို lockချပြီး မီးပါတခါတည်းပိတ်ခဲ့လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ပြေးတတ်ကာ ခိုင်ကိုဖက်လိုက်ပြီး
" မောင် "
" ဗျာ "
" ချစ်တယ်နော် "
" မောင်ကလဲ အများကြီးချစ်တယ်နော် "
" ချစ်ရင်ခိုင့်ကိုစောစောပေးအိပ်နော် ခိုင်ပင်ပန်းနေလို့ မနက်ကျရင်ရွာကဧည်သည်တွေရောမေမေတို့ရောလာမှာလေစောစောထရမှာ မောင်လဲပင်ပန်းနေတယ်မို့လား "
" သူတို့ကမနက်၉နာရီလောက်မှရောက်မှာမဟုတ်ဘူးလား မောင်တို့အတူသွားကြိုမယ်လေ "
" ဧည်သည်တွေရောက်ရင်စားဖို့စီစဉ်ရအုံးမယ်လေ‌ မောင်ရဲ့ နော် "
" ခိုင်ကလဲ မောင်တို့လေ..."
" ဘာမှမောင်တို့လေမနေနဲ့ အဲ့တာခိုင့်ကိုပြစ်ထားလို့အပြစ်ပေးတာ နောက်ပြစ်ထားရင်ဒီထပ်ပိုဆိုးမယ်"
ဆိုပြီး မောင့်ကိုကျောပေးကာတခြားဘက်လှည့်သွားလေသည် မောင်ကလဲ ခိုင်ခါးကိုလက်လျိုပြီး အတင်းဖက်ကာ
" ခိုင် ဒီဘက်လှည့်ပါအုံး "
ခိုင်ကလဲနှစ်ခါမပြောရဘူး လှည့်လာလိုက်သည်
မောင်ကလဲ ခိုင်ရဲ့ဆံပင်လေးကိုသပ်ပေးကာ ခိုင်နှုတ်ခမ်းလေးကိုနမ်းလိုက်ပြန်သည်
" မောင် ခိုင် အိပ်ချင်ပြီလို့ "
" အွန်း အွန်း မောင့်ရဲ့ခိုင်အိပ်နော် မနက်ကျရင်တော့‌တ‌ေယာက်တည်းစောစောမထပါနဲ့ မောင်ပါကူလုပ်ပေးမယ်နော်"
" ဟုတ်ကဲ့ "
" မောင် သရဖီတို့ရောဘယ်တော့လာမှာလဲ "
" သူတို့လဲလာမယ်ပြောတယ် မောင်ညနေကဖုန်းဆက်ထားတယ် အဆောင်ကိုဒီတိုင်းထားခဲ့ရမှာဆိုတော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေတယ်တဲ့ "
" အင်းနော် သူတို့လဲမယူကျသေးဘူးလားမသိဘူး "
" ယူတော့ယူမှာပေါ့ ဒီလာမှခိုင့်ဘာသာမေး အိပ်ချင်ပြီဆို အခုထိမအိပ်သေးဘူး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လိုက်ရမလား "
" အာ့ မောင်နော် "
ဆိုပြီး ခိုင့်ကမောင့်ရင်ဘတ်ကိုထုလိုက်ကာ မောင်ရင်ခွင်ဝင်ပြီး အိပ်သွားလေသည်
မနက်ကျရင် နိုးလို့ပြောပေမဲ့ ခိုင်ကမနိုးပဲ မီးဖိုချောင်ထဲသွားပြီးချက်ပြုနေတုန်း အနောက်မှ မောင်ကခိုင်ခါးကိုလာဖက်တော့
" အမေ့ လန့်လိုက်တာမောင်ရယ် "
" ခိုင်ကိုမောင်ပြောတယ် နိုးပါတယ် အခုတော့တယောက်တည်းပင်ပန်းရပြီမို့လား "
" မောင်ကလဲ ခိုင်ကရပါတယ် မောင်အိပ်မောကျနေတော့မနိုးရက်လို့ပါ "
ဆိုပြီး မောင်ပါးလေးကိုဆွဲကာပြောတော့
" အခုတော့ မောင့်ရဲ့အမျိုးသမီးလေးပင်ပန်းရပြီလေ မောင်ပါဝင်ကူပေးမယ် ဘာလုပ်ရမလဲ ပြော "
" ဟဲ့ သစ်ခက်မောင် နင်ကိုတသက်လုံးပြုစုလာတဲ့ ငါ့ကိုကျပင်ပန်းလားတချက်မမေးဘူး "
ထမင်းစားခုံတွင်ထိုင်ကာ ကြက်သွန်ခွာနေသော မာမီကိုမမြင်ပဲပြောမိတော့
" ဟဲ " မာမီကလဲ မောင်ကမာမီကိုမမြင်လိုက်လို့ပါ"
ခေါင်းလေးကိုကုတ်ကာ မျက်နှာချိုသွေးပြီးလုပ်ပြတော့
" အခုမြင်ပြီမို့လား လာ ဒါတွေလာခွာ "
" ခိုင် မောင်သွားရမှာလား "
ခိုင်နားနားကပ်ကာတိုးတိုးလေးမေးတော့
" သွား သွားလိုက်နော် "
" ဟုတ် ချစ်တယ်နော် "
ခိုင့်ပါးကိုမထိတထိနဲ့နမ်းသွားလေပြန်သည်
" သစ်ခက်မောင်ကတော့လေ "
" မာမီကလဲ မောင်ကခိုင့်ကိုချစ်တာကိုး "
" အေးပါ နောက်မှမာမီချွေးမကလေဆိုပြီး လာပြောရင် ငါကတော့ငါ့ချွေးမဘက်ကပဲ "
" ဟာ မာမီ အဲ့တာတော့များသွားပြီ "
" မများပါဘူးနော် မာမီ "
ခိုင်မှ ကြားထဲကနေဖြတ်ပြောတော့
" ဟုတ်တယ် ငါ့ချွေးမလေး‌ေပြာတာမှန်တယ် မများဘူး များနေတာက နင် စကားပဲများနေတာ ခွာ "
ဆိုပြီး သစ်ခက်မောင်ရှေ့ကိုကြက်သွန်ဖြူတွေချပေးပြီးနှစ်ယောက်သားခွာနေကျသည်
ခိုင်တို့လဲချက်ပြုတ်ပြီးတော့ ကားဂိတ်ကိုသွားကြိုရန်ပြင်ပြီး ဧည်သည်များကိုသွားကြိုရင် နေရာများစီစဉ်ပေးနေကျတော့သည် အကုန်လုံးပြင်ဆင်ပြီးအချိန်လဲကြည့်တော့‌အတော်ပင်နေမြင့်နေသည်မို့ ဧည်သည်များအားထမင်းကျွေးရင်ပြင်ပြီးထမင်းကျွေးလိုက်တော့သည်
ဧည်သည်ဆိုပေမဲ့ များများစားစားမဟုတ်ပေ ခိုင်မေမေရယ်ခိုက်ကိုကိုရယ် မြလေးရယ် ခိုင်ရဲ့ညီအစ်မဝမ်းကွဲဖြစ်တဲ့မြလေးတို့အမေညီအစ်မနှစ်ယောက်ပဲဖြစ်သည်
" မောင် မောင်ရောတခါတည်းစားလိုက်မလား"
ဟင်းပန်းကန်များသယ်နေသော မောင့်နားအားကပ်မေးတော့
" ရတယ် မောင် နောက်မှခိုင်နဲ့စားမယ်နော် "
မောင်လဲ ခိုင်ကိုကြည့်ကာပြုံးပြီးပြောတော့ ခိုင်လဲပြန်ပြုံးပြပြီး ခိုင်လဲ ဟုတ် တလုံးသာပြောပြီးအမြန်ပြင်ဆင်ရလေသည် ဘာလို့ဆိုဧည်သည်တွေမှာတလမ်းလုံးမစားရသေးတာကြောင့်ဖြစ်သည်
********************
"  မောင် "
" ဗျာ "
ညစာစားပြီး မောင်ကတော့တနေကုန်အလုပ်မသွားတာကြောင့် စားပွဲရှေ့တွင်ထိုင်ကာ အလုပ်လုပ်နေတုန်း
" ခိုင်လေ မမလေးတို့နဲ့စကားသွားပြောမလို့နော် "
" အင်း ကြာမှာလား "
" မသိဘူးလေ မောင်ကလဲ မတွေ့ရတာကြာပြီး ကြာချင်လဲကြာမှာပေါ့ "
" မောင် အလုပ် လုပ်ပြီးလာခေါ်မယ်လေနော် "
" လာမခေါ်နဲ့လေ ခိုင်ပြောပြီးပြန်လာခဲ့မယ်နော် "
" အင်းပါ အင်းပါ အာ့ဆိုမောင်အလုပ်လုပ်လိုက်အုံးမယ်နော်"
" မောင် အိပ်ချင်အိပ်နှင့်နော် "
ဆိုပြီးပြောပြီးထွက်သွားလေသည် ဒီညလဲမောင်အကြံအစည်ကမအောင်လောက်ဘူးထင်ပါရဲ့🤭
ဒီမိန်းမတော့ပြန်လာမှတွေ့မယ်ဆိုပြီးကြိမ်းဝါးထားပေမဲ့ ည၁၂ကျော်သည်ထိပြန်မလာသေးတာကြောင့် မောင်မှာအောက်ထပ်သို့ဆင်းပြီးလိုက်ခေါ်ရသည်
ခိုင်တို့မှာလဲ လက်ဖက်သုတ်စားရင် စကားကလဲပြောကောင်းနေပြီး ရယ်များပင်ရယ်နေကျသည်
" ခိုင် မအိပ်သေးဘူးလား "
မောင်မှ ဧည်ခန်းထဲဝင်လာပြီးပြောတော့
" မောင် လာထိုင်လေ "
မောင်လဲခိုင်နားလာထိုင်ပြီး ခိုင်လက်ကလေးကိုင်ပြီးတော့
" ခိုင် အိပ်ကျမယ်လေ "
" ခဏနေပါဦး မောင်အိပ်ချင်ရင်အိပ်နှင့်ပါဆို "
နှစ်ယောက်သားတီးတိုးပြောနေတာကြောင့် မြလေးအမေမှ
" မိနွယ် သွားအိပ်တော့လေ မိုးချုပ်နေပြီ သစ်ခက်မောင်လဲအိပ်ချင်နေရောပေါ့ "
" သူအိပ်ချင်ပေမဲ့ မိနွယ်မှမအိပ်ချင်သေးတာ မမလေးခုနကဟာဆက်ပြော "
" ကဲ သွားပါအေ နောက်ရက်လဲပြောရနေတာကို ဟိုက မနက်ကျအလုပ်သွားရမှာမို့လား "
မောင်အားမေးငေါ့ပြတော့
" ဟုတ် အာ့တာဆိုသွားအိပ်တော့မယ် "
ပြောပြီး မောင်ရှေ့ကနေထွက်လာကာ ခြေလေးဆောင့်ပြီးအပေါ်သို့တတ်သွားတော့ မောင်လဲအနောက်ကနေလိုက်ကာ ပုခုံးပေါ်လက်လေးတင်တော့ လက်ကိုဖြုတ်ချပြီး
" ရှင် ကိုပြောတယ်လေ လာမခေါ်နဲ့လို့ မမတို့နဲ့စကားပြောချင်သေးလို့ပါဆို "
" ခိုင် ကလဲမောင်အိပ်ချင်နေပြီလေ "
" အိပ်နှင့်လို့မပြောဘူးလား "
လမ်းလျှောက်ရင်းစကားပြောလာတာကြောင့် တံခါးကိုဆောင့်ပိတ်ပြီးပြောတော့
" ခိုင်ကကွာ မောင်ကခိုင်နဲ့မှအိပ်တတ်တာကို "
" အပိုတွေလာပြောမနေနဲ့ အာ့လိုလာခေါ်မှာစိုးလို့ သူ့ဆီကခွင့်တောင်းပြီးသွားတာကို လာခေါ်ဖြစ်အောင်လာခေါ်တာ "
ကုတင်ပေါ်တတ်ကာ ဆောင်ခြုံပြီးပြောတော့ မောင်လဲခိုင်ကိုဖက်လိုက်ကာ
" သွား လာမဖက်နဲ့ အရမ်းကလေးဆန်နေတာ ဘာဖြစ်ချင်နေမှန်းမသိဘူး "
" မောင်ဖြစ်ချင်တာ ခိုင်ကဖြစ်ခိုင်းမှာလား "
ခိုင်ကိုတင်းနေအောင်ဖက်ပြီး
" ရှင်နော် လာမဖက်နဲ့ဆို "
" ခိုင်ကလဲကွာ ကိုယ့်မိန်းမမို့ကိုယ်ဖက်တာဘာဖြစ်လဲ"
" သစ်ခက်မောင် "
" ‌ဗျာ "
" ရုပ်ကိုကအမျိုးမျိုးနဲ့ အမြင်ကပ်စရာ"
" ခိုင်ပဲဒီမျက်နှာလေးကိုချစ်လှပါချည်ရဲ့ဆို အခုတော့မာမီချွေးမကအမြင်ကပ်နေပြီတဲ့မာမီရေ "
သစ်ခက်မှာအသံလေးမြင့်ပြောတော့
" ရှင်ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ ဧည်သည်တွေရှိနေတာကြားသွားမှဖြင့် "
မောင့်ရဲ့ပါးစပ်ကိုလက်ကလေးဖြင့်အုပ်ကာပြောတော့
" ကြားကြားပေါ့ ဒါမှသူ့ညီမသူများကိုအနိုင်ကျင့်တာသိရမှာ "
" ဘယ်မှာအနိုင်ကျင့်လို့လဲ "
" ရှင်လို့ပြောတာလေ မောင်လို့မှမခေါ်တာ "
" အာ့တာ ရှင်ကြောင့်လေ ရှင့်ကြောင့်"
" ခိုင်ကလဲ မောင်ကခိုင်ကိုဖက်ပြီးအိပ်ချင်တာလေ ခိုင်နောက်နေ့လဲပြောရတယ်လေ နော် "
" အွန်းပါ အိပ်မယ် မနက်ကျစောစောထရမယ်မို့လား"
" လာပါဦး အာဘွားလေးပေးချင်လို့ "
သစ်ခက်မှခိုင်ကိုဖက်ပြီး အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့🤪
#ကျော့
အကြာကြီးစောင့်ခိုင်းမိလို့Sorryပါဗျာ☹️
ဝေဖန်ပေးကျပါအုံးနော် အဆင်မပြေတာရှိရင်လဲပြောနိုင်ပါတယ်💓