နှစ်တစ်ရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း

Episode 13

နှစ်တရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း Episode 13

ခိုင်နဲ့မောင်နဲ့အဆင်ပြေသွားပေမဲ့ ခိုင်ရဲ့ရွာမှာကျန်ခဲ့တဲ့ခိုင်ကိုကိုကတော့ဒေါသတွေထွက်နေလေရဲ့
" မိနွယ်ကတော့အခုထိပြန်မလာသေးဘူး ဘယ်တွေများသွားနေလဲမသိဘူး "
မဏ္ဍထဲတွင် တောက်ခေါက်ပြီး တတွက်တွက်ပြော‌ဆိုနေရင်း ခိုင်မေမေအားရန်လုပ်နေပြန်သည်
" အမေကလဲ ဘာလို့မိနွယ်ကိုလွှတ်လိုက်ရတာလဲ "
" ဟဲ့ ငါကိုပဲအပြစ်လာမပြောနဲ့လေ နင်လဲရှိတာပဲ သူသွားတုန်းက "
ခိုင်မေမေပြောတော့ ခိုင့်အကိုလဲခုံပေါ်သာထိုင်ပြီး စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ဆေးလိပ်သာဖွာနေလိုက်တော့သည်
ခိုင်မေမေလဲ အိမ်ထဲပြန်ဝင်သွားကာ အိပ်ရာထဲဝင်သွားလိုက်သည် ခိုင်မေမေနောက်ကို မြလေးလိုက်သွားကာ
" ဘွားလေး "
" ဟေ "
" ဘွားလေးကို မြလေးဝန်ခံစရာရှိတယ် "
ခိုင်မေမေမှအနည်းငယ်ပြုံးသဖွယ်ရှိပြီး ပြောဟူသောအမူအယာဖြင့်မေးငေါ့ပြကာ
" တီခိုင်ကို မြလေးကိုယ်တိုင် သစ်ခက်နောက်ထည့်ပေးလိုက်တာပါ မြလေးတီခိုင်ခံစားနေရတာမကြည့်ရက်လို့ မြလေးကိုဘွားလေးကြိုက်သလိူအပြစ်ပေးလို့ရပါတယ် "
မြလေးလဲငိုမဲ့မဲ့ဖြင့် ပြောတော့
" ငါ့မြေးထည့်ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ ဘွားလေးသိတာပေါ့ "
မြလေးမှကိုင်ထားသောလက်ကိုကြည့်နေရာမှ ခိုင်မေမေကိုကြည့်ကာ
" ဘွားလေးဘယ်လိုသိတာလဲ "
" အော် ငါ့မြေးရယ် ညည်းတို့အရင်ကျုပ်ထမင်းစားတာပါ ညည်းဖုန်းပြောနေတာလဲကြားတယ် မိနွယ်ငိုနေတာလဲသိတယ် ဘွားလေးလဲမကြည့်ရက်တာနဲ့ မြလေးလုပ်တာကိုဘာမှမတားပဲ ထည့်ပေးလိုက်တာပေါ့ "
မြလေးကိုသေချာလေးရှင်းပြလိုက်တော့သည်
" ဒါနဲ့ အဆင်ပြေကျလား သူတိူ့နှစ်ယောက်က "
" တီခိုင်ကစိတ်ဆိုးမပြေသေးဘူးတဲ့ "
ညနေကမြလေးဖုန်းဆက်တော့ သစ်ခက်ကပြောတယ် " တီခိုင်အတွက်စိတ်မပူပါနဲ့တဲ့ "
ခိုင်မေမေလဲ မြလေးပြောတာကိုနားထောင်ပြီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့နေလေတော့သည်
အာ့အချိန်ဇေယျာဆိုသူလဲရောက်လာပြီး ပစ္စည်းများအားလွှင့်ပစ် ရိုက်ခွဲပြီး
" ဘယ်မလဲ မင်းညီမ မင်းပဲပြောတာငါနဲ့ပဲသဘောတူတယ်ဆို အခုမင်းညီမကိုမင်းတခြားနေရာကိုပို့လိုက်တာလား "
" ဟေး ဒီမှာငါကမင်းနဲ့သဘောတူလို့တောင် ငါ့ညီမနဲ့ပေးစားတာ ငါကဘာလို့တခြားနေရာပို့ရမှာလဲကွ စိတ်ညစ်နေရတဲ့ကြားထဲ "
သူတို့နှစ်ယောက်အချေအတင်နဲ့ပြောနေတော့ နောက်ဆုံးမှာ
" မင်းညီမငါ့ကိုဒီလိုလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်တန်ပြန်ခံစားစေရမယ် "
ခိုင်အကိုအား လက်ညိုးထိုးပြီးမျက်ထောင့်နီဖြင့်ကြိမ်းဝါးသွား‌ေလသည်
ဇေယျာဆိုသူလဲပြန်တော့
" နေပါစေအုံး မိနွယ် နင်ကိုငါတွေ့မှအရေခွံကိုခွာပြစ်မယ် ငါ့မျက်နှာကိုအိုးမဲသုတ်လို့ "
ခိုင်အကိုလဲစိတ်ညစ်နေရုံမှတပါးတခြားမရှိပေ
မန်းလေးမြို့မှ ခိုးပြေးလာသောစုံတွဲမှာလဲ
" ခိုင် အိပ်ချင်နေပြီလား "
ကုတင်ပေါ်တွင်ဘေးစောင်းကလှဲနေသောခိုင်ကိုမေးနေခြင်းဖြစ်သည်
" အွန်း အိပ်တော့မှာ "
" အတူတူအိပ်မယ်လေ "
ခိုင့်နားသွားကာ ဖက်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲအတင်းဆွဲသွင်းနေသောမောင်
" မောင် သွား ဟိုဘက်သွားအိပ် ခိုင်တယောက်တည်းအိပ်ချင်တာ "
မောင်လက်များကိုဖယ်ထုတ်ကာ ရုန်းနေသောခိုင်နဲ့
" ခိုင်ကလဲ ဒီညကမောင်နဲ့ခိုင်တို့ရဲ့ မဂ်လာဦးညလေ "
မောင်မှအာ့လိုပြောတော့ ခိုင်မှရှက်ကာ မျက်နှာများပင်နီလာတော့သည်
" မောင်ရဲ့ခိုင်ကရှက်နေတာလား လာ လာမောင်ကွယ်ပေးမယ်"
ခိုက်ကိုရင်ခွင်ထဲထပ်ထည့်လိုက်ပြန်သည် ဒီတခါတော့ခိုင်မငြင်းပေ
" မောင်ကကွာ သူအသားယူချင်ရင် ယူချင်တယ်မပြောဘူး "
မောင်ရဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာလက်ညိုးလေးထိုးပြီးပြောတော့
" မောင်ကအသားတင်မဟုတ်ဘူး ကျန်တာပါယူချင်ရင်ရော ခိုင်ကပေးမှာလား "
" ဟာ မောင်ကကွာ ဘာမှန်းလဲမသိဘူး "
မောင်ကိုကျောပေးပြီး တခြားဘက်လှည့်သွားတော့ မောင်လဲ ခိုင်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်အောင် တခြားဘက်ကိုသွားလိုက်ပြန်သည်
" ခိုင် "
" ရှင့် "
" ခိုင် လို့ "
" ရှင့် လို့ "
" ခိုင်လို့ဆို "
" ရှင့်လို့ဆို "
တယောက်နဲ့တယောက် ကျီစားပြီးခေါ်တဲ့သူနဲ့ထူးတဲ့သူနဲ့ဟုတ်နေတာပဲ
ခိုင်မှခပ်ချွဲချွဲလေးထူးတော့ မောင်လဲအသည်းယားကာ ခိုင့်နှုတ်ခမ်းလေးအား ခနခနနမ်းနေတော့သည်
" မောင် တော့တော်ကွာ ခိုင်အိပ်‌ချင်ပြီ "
ဒီတခါမောင်ရင်ခွင်ထဲကိုအရင်ဝင်သူကခိုင်ပင်ဖြစ်သည် မောင်လဲခေါင်းငြိမ့်ကာ လက်တဖက်ကခိုင်ကိုဖက်ပြီး နောက်လက်တဖက်ကတော့ဆံပင်များကိုပင်သပ်ပေးနေလေသည် ဆံပင်သပ်ပေးနေရင်းလဲနမ်းနေပြန်သည် ဒီတခါလဲခိုင်ကဘာမှမပြောပြုံးလို့သာနေတော့သည်
မောင်တို့မဂ်လာဦးမှာ အိပ်ချင်တယ်ဆိုပြီးအိပ်သွားသောခိုင်နှင့် သူ့ရဲ့ဇနီးမယားလေးအိပ်နေတာကြည့်နေသောမောင်နှင့်ပဲအချိန်ကုန်ဆုံးသွားကျသည်
နောက်နေ့မနက်ကျတော့ ခိုင်မှာအရင်နိုးပေမဲ့မထသေးပဲ မောင့်ရင်ခွင်ထဲဝင်ကာကွေးနေပြန်သည်
‌မကြာပါဘူး မောင်လဲနိုးလာကာ ခိုင်နဖူးအားနမ်းလိုက်တော့ ခိုင်မှမော့ကြည့်ကာ
" မောင် "
" ဗျာ "
" ခိုင် ဗိုက်ဆာတယ် "
" ဘာမှတော့မဝယ်ထားရဘူး ခိုင်ရဲ့ လက်ဖက်တော့ ထမင်းအိုးတည်ပြီး မောင်လက်ဖက်ထမင်းသုတ်ကျွေးမယ်နော် "
" ဟုတ် "
နှစ်ယောက်သားမျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပြီး အောက်သို့ဆင်းလာကာ မောင်ကတော့ပြောထားတဲ့အတိုင်း ခိုင်အတွင်လုပ်ပေးပြီး တယောက်တစ်ပန်းကန်ဆီထည့်ကာ စားပွဲသို့ယူလာပြီး
" မောင် ညကလိုစားလို့မရဘူးလား "
ပန်းကန်များအားချရင်းခိုင်အားလှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ
" ရတာပေါ့ "
ခိုင်ဆီကိုလာပြီး သူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်စေကာ ခိုင်ကိုခွံ့ကျွေးနေလေသည် တယောက်တလှည့်စီခွံ့ကျွေးပြီးစားလဲကုန်ရော ခိုင်ကပန်းကန်များကိုသူဆေးမည်ဆိုသောကြောင့် မောင်ကတားလေသည် မောင်တားလဲမရပါ ပန်းကန်များအားဆေးနေစဉ် မောင်မှခိုင်ကိုနောက်ကနေခါးဖက်ထားလိုက်သည်
" မောင် "
မောင်ကိုခေါ်ရင်း‌ေနာက်ကိုလှမ်းကြည့်တော့
" ခိုင် အကိုတွေဘယ်လိုလုပ်မလဲ မောင် "
" အာ့အတွက်စိတ်ချပါ မောင်ခိုင်ရှေ့ကနေမားမားမတ်မတ်ရပ်တည်မှာပါ ခိုင်ဘာမှမဖြစ်စေရဘူးနော် "
" ခိုင်ဖြစ်မှာကြောက်လို့မဟုတ်ပါဘူး ခိုင်မောင်နဲ့ခွဲရမှာကြောက်လို့ပါ "
မောင့်ဇနီးလေးကချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာကွာ ဆိုပြီး ခိုင်အားအပေါ်သို့ပွေ့ချီသွားတော့သည်
ဘေစင်မှာရှိတဲ့ဆေးလက်စပန်းကန်တွေကတော့ ဒီတိုင်းပေါ့🥹
ညနေစောင်းလောက်တွင် လီလီရယ် သရဖီရယ် ရတနာတို့ကမောင့်တို့ဆီလာတော့ အိမ်အောက်တွင်ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ကြည့်ပြီး အသံလဲတိတ်နေပြီး ဘယ်သူမှမရှိတာကြောင့် အပေါ်သို့သုံးယောက်သားတတ်လာကျပြီး မောင်တို့အခန်းနားသို့ရောက်သော
" မောင် ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ "
" ခိုင်နာတယ်လို့ "
" မောင်ကကွာ နာတယ်ဆို "
" ခိုင်ကလဲ ပြီးတော့မှာပါ ခနသည်းခံနော် "
အပေါ်သို့တတ်ကျသော သုံးယောက်သားမှာတစ်ယောက်မျက်နှာတယောက်ကြည့်ပြီး
" သူတို့ဘာလုပ်နေကျတာလဲ "
လီလီမှမေးတော့ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ကလဲခေါင်းရမ်းပြလိုက်သည် နောက်ထပ်အသံများထွက်ပေါ်လာပြန်သည်
" အားးးးး မောင်နာတယ်ဆို ဒီမှာကြည့် သွေးတွေထွက်ကုန်ပြီ မောင်ကအတင်းလုပ်တာပဲ မောင်ကခိုင်ကိုဆိုမညှာဘူး "
" မောင်ကအတင်းလုပ်တာမဟုတ်ဘူးလေ ခိုင်လုပ်ခိုင်းလို့လုပ်ရတာကို "
" မောင်ကကွာ ခိုင် နာတယ် တော်တော့ "
" မရပါဘူး လုပ်မဲ့လုပ် ပြီးအောင်လုပ်လိုက်မယ် ခနပဲနော် ပြီးတော့မှာ "
" အွန်း မြန်မြန်လုပ်နော် "
" ခိုင်ကလိမ်မာတယ် အာဘွား အာဘွား "
သုံးယောက်သားကလဲ တယောက်မျက်နှာတယောက်ကြည့်ပြီး သရဖီမှတံခါးဖွင့်လိုက်သောအမူအယာပြတော့ လီလီလဲတံခါးကိုဆွဲဖွင့်ကာ ကုတင်ပေါ်မှမောင်နဲ့ခိုင်က ကြည့်နေတော့
" ဟဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ "
လီလီမှသစ်ခက်တို့ဆီလာရင်းမေးတော့
" ဒီမှာလေ ခိုင်ပေါ့ "
သစ်ခက်မှခိုင့်ကိုမျက်စောင်းလေးထိုးတော့
" လက်သည်းညှပ်ခိုင်းတာလေ "
" အော် လက်သည်းညှပ်ခိုင်းတာလား "
" အွန်းလေ လက်သည်းညှပ်ခိုင်းတာ "
သစ်ခက်မှလက်သည်းညှပ်လေးအားမြှောက်ပြတော့
ဟိတ် လက်သည်းညှပ်တာနော်ကျန်တာလျှောက်မတွေးကျနဲ့အုံး😝
" မသိပါဘူး ငါကဟိုဒင်းးးးဟိုဟာ...."
" ဟေးးးးး အာ့စကားကိုငါသိတယ်နော် ငါတို့ကဟိုဟာတောင်မလုပ်ရသေးဘူး "
ခိုင်မှမောင့်ဗိုက်ကိုဆွဲလိမ်တော့
" မောင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ "
" ကဲပါ မမခိုင်ရယ် ရှက်မနေပါနဲ့ "
ကုတင်းဘေးတွင်ထိုင်‌ေန‌ေသာခိုင့်နားအားဝင်ထိုင်ကာပြောတော့
" ရတနာ တို့လာတာအသံတောင်မပေးဘူး "
" အစကအသံပေးမလို့ပါပဲ မမခိုင်တို့လုပ်စရာရှိတာလုပ်ရအောင် "
" အာ့ ရတနာကလဲ လက်သည်းညှပ်နေတာပါဆို "
" အင်းလေ ရတနာကလဲ လက်သည်းညှပ်နေတာကိုပဲပြောတာပါ မမခိုင်ကဘာထင်လို့လဲ "
ခိုင်ရဲ့ပုခုံးလေးကိုတွန်းပြီးပြောတော့
" မမခိုင်ကဘာမှမထင်ဘူးလေ "
" ဟုတ်လို့လား "
" ကဲပါ မမခိုင်ကိုစမနေကျနဲ့ လူစုံတုန်း တခုခုလုပ်စားရအောင်လေနော် မောင် "
ပထမစကားကိုတော့အားလုံးကိုကြည့်ပြီးပြောကာ နောက်ဆုံး‌ မောင် ဟူသောစကားကို မောင်ဘက်လှည့်ကာပြောတော့ မောင်လဲပြုံးကာခေါင်းလေးငြိမ့်ပြလိုက်သည်
" ခိုင်သဘော "
သစ်ခက်မှမောင့်ကိုဖက်ပြီး အကုန်လုံးအိမ်အောက်သိူ့သွားကျလေသည်
အိမ်မှာဘာမှမရှိတာကြောင့် လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများသွားဝယ်ကျသော မောင်တို့စုံတွဲနှင့် အိမ်တွင်အဆင်သင့်ဖြစ်အောင်လုပ်စရာရှိတာများလုပ်ထားသော ရတနာတို့သုံးယောက်
" မောင် ဘာစားချင်သေးလဲ "
" မာလာရှမ်းကောပဲစားမယ်လေ အအေးဘူးတော့ဝယ်ခဲ့အုံးမယ်နော် မောင် "
" ခိုင်သဘောပါဗျာ "
ခိုင်မေးစေ့လေးအားကိုင်ကာပြောတော့
" မောင် သူများတွေရှိတယ်လေ "
မောင်ကဘာမှမပြောခိုင်ပုခုံးလေးသာဖက်ပြီးလာရာလမ်းအတိုင်းပြန်လာခဲ့လိုက်တော့သည်
ခိုင်တို့ကားစီသွားတုန်း လမ်းကူးနေရင်း ကားတစီးမှအရှိန်ဖြင့် လာတာကိုခိုင်မှမတွေ့ မောင်မှ ခိုင်လက်ကိုအလျင်အမြန်ဆွဲပြီး
" အမလေးးးးးး"
ခိုင်ကိုမောင်ကဆွဲတော့ခိုင်လဲမောင်ရင်ဘတ်နဲ့မျက်နှာအပ်သွားကာ
" ခိုင်ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ အဆင်ပြေလား "
" ခိုင်ရတယ် မောင်ရောဘာဖြစ်သွားသေးလဲ "
ရင်ဘတ်လေးဖိပြီး မောင်ကိုမေးတော့
" ခိုင်ရယ် သေချာမကြည့်ဘူး တော်သေးတာပေါ့ မောင်အချိန်မီဆွဲထားနိုင်လို့ "
" ဟုတ်တယ် မောင်ရှိရင်ခိုင်လုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရတယ်"
" ကဲခြွေတာလေးလျော့ "
" ခြွေတာဟုတ်ဘူး တကယ်ဆို "
မောင်လဲခိုင်ပြောတာကိုပြုံးကာနားထောင်ပြီး အိမ်ကိုပဲပြန်လာလိုက်တော့သည်
မောင်တို့အိမ်ထဲတွင် သရဖီတို့ကားရှိနေတာကြောင့်အိမ်ထဲတွင်ကားကိုမထားတော့ပဲ အပြင်မှာပဲရပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် မောင်တို့ကစားဖို့အတွက်တင်မဟုတ် သူ့တို့နှစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်တာလေးတွေပါဝယ်တာကြောင့် ပစ္စည်းများ များနေသောကြောင့်သရဖီကိုဖုန်းဆက်ပြီးလာယူဖို့လှမ်းအကူအညီတောင်းရပြန်သည်
ခိုင်ကတော့ပြောမရပေ သူနိုက်သလောက်ပစ္စည်းများကိုယူပြီးနေတော့သည် မောင်လဲကားနောက်ဖုံးဖွင့်ကာပစ္စည်းများယူရင်း ခိုင်ကိုလှမ်းကြည့်တော့
" ခိုင် "
ဆိုပြီးအော်ခေါ်သံစူးရှရှဖြစ်သွားပြီး ထိုအချိန်သရဖီတို့သုံးယောက်လဲရောက်လာကာ မောင်မှတော့သွေးများကြားထဲလဲကျသွားလေသည်
ခိုင်ပစ္စည်းများယူသွားရင် လမ်းမပေါ်မှာ နောက်ကကားတစီးကအရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့်မောင်းလာသည်ကိုမြင်တာကြောင့် သစ်ခက်မှာခိုင့်ဆီပြေးသွားကာ ခိုင်ကိုတွန်းလိုက်သောကြောင့် မောင့်ကိုယ်ပေါ်မှသွေးများပေကျံနေပြီး ခိုင်လဲအပြေးလေးလာကာ ငိုနေပြီး မောင် လို့တဖွဖွခေါ်နေပြီး မောင်ကိုယ်လေးကိုပွေ့ထားကာ မောင်လို့ခေါ်တာမကြားနိုင်ပေမဲ့ ခေါ်နေတာလေးတော့မရပ်ခဲ့ပေ....
#ကျော့
ဒီတခါကြာသွားလို့Sorryပါနော်
ဖတ်ပေးတဲ့တယောက်ချင်းစီတိုင်းကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ် လိုတာလေးတွေထောက်ပြပေးကျပါနော်🫶💗