နှစ်တစ်ရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း

Episode 10

နှစ်တစ်ရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း Ep 10

သစ်ခက်လဲ ရန်ကုန်ရောက်တော့ ခိုင်ပြောတဲ့သင်တန်းတွေတတ်နေလေရဲ့ ခိုင်ကတော့ သက်ြန်ပြီးတော့စာစစ်ရမယ်မို့လားအခုဆို ညဘက်မှ နှစ်ယောက်  V callပြောဖြစ်ကျသည် ခိုင်ကတော့ တနေကုန်ဆိုတော့ပင်ပန်းလို့ အကြာကြီးမပြောဖြစ်ပါ ခိုင်ကပြောမယ်ဆိုတာတောင် သစ်ခက်က အိပ်ခိုင်းလိုက်သည်
" ဟယ်လို တီချယ် သစ်ခက်ကိုမောင်လို့မခေါ်သေးဘူးလား"
" ဟာ သစ်ခက်ကလဲ resultထွက်မှပါဆို "
" တီချယ်ကလဲ ခေါ်ပေးပါဆို "
အခုကတော့  vcallပြောခြင်းမဟုတ် ဖုန်းပြောချင်းသာဖြစ်သည်
" တီချယ်လို့ ခေါ်ပါဆို  သစ်ခက်ငိုမှာနော် "
သစ်ခက်မှခိုင်အားချွဲနွဲပြီး ပြောနေလေရဲ့
" သစ်ခက်ကကွာဂျီမကျနဲ့ အော် ဂျီမကျနဲ့ဆိုမှ မနက်ဖြန်ကစပြီး တီချယ်စာပြန်သင်ရတော့မယ်နော်"
" တီချယ်ကလဲ အေးဆေးမနားဘူး အလုပ်တွေကပြန်လုပ်တော့မှာပေါ့ "
" ဟုတ်တယ် တယောက်ချင်းစီပဲသင်ရအုံးမှာ အဆောင်တွေက မဖွင့်ကျသေးဘူးလေ "
" ညဘက်အရမ်းနောက်ကျတဲ့ထိမနေနဲ့နော်တီချယ်"
" ဟုတ်ကဲ့ပါ တီချယ်ရဲ့နှလုံးသားလေး ပြောတဲ့အတိုင်းပါနော်"
" အမလေး စကားတွေလာတတ်နေတာ မောင်လို့ခေါ်ဆိုတော့မခေါ်ဘူး "
" နိုးပါနော် ကလေးမအိပ်သေးဘူးလား "
" ခနနေမှ လိုင်းပေါ်ကခနပြောပြီးအိပ်မယ်လေ "
" ခနနေပါအုံး ဒီနေ့ တီချယ်စာစစ်နေတဲ့အချိန် ဘာတွေလုပ်လဲ ပြောပြပါ messengerမှာဘယ်သူနဲ့ပြောလဲ"
" သစ်ခက် သင်တန်းသွားတယ် ပြန်လာတော့ ဂိမ်းဆော့တယ် ရေချိုးတယ် ထမင်းစားတယ် အီးအီးပါတယ်"
" ဟာ အာ့လောက်ထိမလိုဘူးလေ "
"သိဘူးလေ လိုမယ်ထင်လို့ပေါ့"
သစ်ခက်မှပြန်စလိုက်တော့
" အိပ်ကျရအောင်နော် "ခိုင်မှသစ်ခက်အားပြောတော့
" ဟုတ် အများကြီးချစ်တယ် အာဘွား အာဘွား "
" ချစ်တယ်နော် မောင် "
ဆိုပြီး ဖုန်းကိုအတင်းချသွားသောတီချယ် သစ်ခက်မှ နောက်ဆုံးစကားတောင် ကြောင်နေပြီး ဖုန်းထပ်ခေါ်တော့ မကိုင်တော့ပေ ဒါအပျိုကြီးတယောက်ရှက်ရင်ဖြစ်တတ်တာမျိုးလား
ဒီလိုပါပဲ အနေဝေးတုန်း ဖုန်းလေးထဲကပဲအာဘွားပေးလိုက် ချစ်တယ်ပြောလိုက်နဲ့ အလွမ်းဖြေရတာပေါ့ ခိုင်ကလဲ စာစစ်ပြီးရင်စာကိုအပြေးသွားသင်ရသေးသည် ပြီးရင်ချစ်တဲ့သူကိုလဲ အချိန်ပေးရသေးသည် သစ်ခက်ကတခါတလေဂျီကျတတ်သည် သူ့ကိုအချိန်မပေးလို့ စိတ်ကောက်တတ်သေးသည်
" တီချယ်က မောင့်ကိုကျအချိန်ကခနလေးပဲ သူ့အလုပ်ပဲအချိန်ပေးနေတာ " အခုလဲအိပ်ခါနီးခိုင်ကိုရစ်နေသောသစ်ခက်
" မဟုတ်ရပါဘူးမောင်ရယ် စာသင်တာကတီချယ်ရဲ့ဝါသနာလေ အာ့ကြောင့်စာသင်နေရရင်တီချယ်ပျော်တယ်လေ ကိုယ့်ချစ်သူပျော်တာမမြင်ချင်ဘူးလား"
ခိုင်ကလဲအိမ်ရှေ့ရှိ ဒန်းပေါ်တွင်ထိုင်ကာဖုန်းပြောနေလေသည်
ခိုင်မှ သစ်ခက်ငြင်းမရအောင်ပြော‌တော့ သစ်ခက်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်နေရှာလေရဲ့
"တီချယ်ကလဲ မောင်ဘာပြောရမှန်းတောင်မသိဘူး"
" ပြောစရာမရှိရင်အိပ်မယ် လာပြီးဂျစ်မနေနဲ့ ချော့နေလဲမရဘူး တို့ပြန်စိတ်ကောက်လိုက်မှာနော် "
" မကောက်ပါနဲ့ ခနနေပါအုံး မအိပ်ပါနဲ့ "
ဖုန်းထဲမှ ခိုင်ဆီကဘာသံမှထွက်မလာပေ
" တီချယ်လို့ "
" ပြော " ခိုင်အသံမှာလိုတာထက်တောင်ပိုပြီးမာကျောနေလေသည်
" တီချယ်ကလဲ သစ်ခက်ကချစ်လို့ကို ကိုယ်ချစ်သူကိုဂျီမကျလို့ ဘယ်သူ့ကိုဂျီကျရမှာလဲ "
" ကျချင်တဲ့သူကျပေါ့ "
" အာ့ဒါဆို ခါတော်... "
သစ်ခက်တောင်စကားမဆုံးသေးဘူး ခိုင်မှ
" သစ်ခက်မောင်! "
" ဖြည်းဖြည်းအော်ပါ တီချယ်ရယ် မောင်ဖြင့်လန့်သွားတာပဲ "
" လန့်မနေနဲ့ ဒါပဲ မင်းဟာမင်းခါတော်မီနဲ့သွားပြော "
" ဟာ တီချယ်ကလဲ အူတိုနေပြန်ပါပြီ သစ်ခက်ကတီချယ်အပိုင်လေ သိဘူးလား "
" ပိုင်တာတွေနောက်ထား ဖုန်းချလိုက်တော့မယ် ဒီနေ့စိတ်ကောက်တယ် " ဆိုကာ ခိုင်မှဖုန်းကိုအရင်ချလိုက်သည် သစ်ခက်ကလဲ ခနခနခေါ်နေတာ ခိုင်ကလဲမကိုင်ပေ ‌သစ်ခက်ကလဲဇွဲမလျော့ပဲ ဆက်ခေါ်‌‌နေလေရဲ့ ဘယ်လိုမှမရတဲ့အဆုံး ခိုင်ကပဲကိုင်လိုက်ရတော့သည်
" ဘာလဲကွာ မင်းရဲ့ခါတော်မီကိုသွားပြောလေ တို့ကိုလာမပြောနဲ့ "
" မောင်ရဲ့အချစ်ကလေးက သဝန်တိုနေတာလား ပြောပါအုံး "
" မတိုပါဘူး တိုစရာလား တို့အိပ်ချင်နေပြီ "
" မောင်ကိုမချစ်တော့ဘူးလား "
" ဒီအချိန်ကဒါတွေပြောရမဲ့အချိန်မဟုတ်ဘူးနော် သစ်ခက်မောင်"
" တီချယ်ရယ် မယူသေးခင်တောင်အရမ်းအနိုင်ကျင့်တာ ယူများပြီးရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ မသိဘူး "
" အမယ် သူကပဲပြောရတယ်ရှိသေးတယ် "
" စိတ်မကောက်တော့ဘူးမို့လား စိတ်ဆိုးပြေတော့နော် မောင့်ကိုအာဘွားပေးပါအုံး "
" မပေးဘူး ဒီနေ့တော့ဒီလောက်ပဲ နောက်နေ့မှထပ်စိတ်ကောက်မယ် ဒါပဲ "
" တီချယ် မပေးလဲမောင်ပေးတယ်နော် အာဘွား "
ဆိုပြီး သစ်ခက်ကပြောတော့ ခိုင်ကလဲ ပြုံးကာဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး အိပ်လိုက်တော့သည်
အနေဝေးတော့ အဝေးကနေပဲသဝန်တိုတတ်သည် အနေဝေးရင်သွေးအေးတယ်ဆိုတဲ့စကားက ခိုင်နဲ့သစ်ခက်တို့အတွက်တော့မဟုတ်ခဲ့ပေ ဘာလိုလိုနဲ့ resultပင်ထွက်တော့မယ်တဲ့လေ သစ်ခက်ကတော့ရင်ခုန်လို့‌နေသည်  ခိုင်ကပိုလို့တောင်ဆိုးသေးသည် သစ်ခက်ထက်တောင်ပိုရင်ခုန်နေတတ်သည်
" မောင် resultထွက်တော့မှာနော် အာ့နေ့ကျရင် တီချယ်ကျောင်းသွားစောင့်ရမယ် "
" ဟုတ်လား မောင်ကတီချယ်ဖုန်းဆက်တာစောင့်နေမယ်နော် "
" ဟုတ် စောင့်နေနော်မောင် "
ဒီလိုနဲ့ပဲ သစ်ခက် resultလဲထွက်လာပါပြီ သစ်ခက်ကတော့All D ပါတယ်တဲ့လေ သရဖီကတော့2 Dပဲပါတာပေါ့ သစ်ခက်တို့အဆောင်ကလဲတော်တော်များများအောင်ကျတယ်တဲ့လေ သစ်ခက်ကတော့အဆောင်ရဲ့ဂုဏ်ရော ကျောင်းရဲ့ဂုဏ်တောင် ဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ခိုင့်ရဲ့မောင်ပါလေ ခိုင်ရဲ့မောင့်ဆိုမှ ခိုင်ရဲ့ဘာသာကို အမှတ်ပြည့်ရဖို့ ၂မှတ်သာလိုတော့သည် ခိုင်ကလဲအာ့တာကိုပင်အားရနေလေသည် မောင့်ဘဝအတွက်လိုအပ်သမျှကို ခိုင်ဖြည့်ဆည်းပေးချင်တယ်မောင်ရယ်
" တီချယ် သစ်ခက်လေ တီချယ်ကို တီချယ်လို့မခေါ်ချင်တော့ဘူး "
အခုလဲ ခိုင်ကို ဖုန်းခေါ်ကာချွဲနေပြန်သည်
" ကဲ ဘယ်လိုခေါ်ချင်လို့လဲ တီချယ်ကအခုကျောင်းမှာလေ ခနနေ အတန်းချိန်ဝင်ရမယ်မောင်ရဲ့ "
စားပွဲပေါ်ရှိ စာအုပ်များစီကာပြောနေလေသည်
" တီချယ်ကလဲ အခုတီချယ်က မောင့်ရဲ့ဆရာမမှမဟုတ်တော့တာ"
" အာ့တော့ " ဖုန်းကိုပုခုံးကြားညှပ်ကာပြောတော့
" အာ့တော့ တီချယ်ကို ခိုင်လို့ခေါ်မယ်လေနော် မောင့်ရဲ့ခိုင်လေနော် "
" ဟာ မောင်ကလဲ "
" နော်လို့ နော်ပါဆို "
" အွန်း အွန်း သဘော ဂုဏ်ထူးထွက်လို့နော် ဘာလိုချင်လဲပြော "
" ခိုင်အချစ်တွေအကုန်လုံးလိုချင်တာ"
" လောဘအိုးလေးပဲ "
" လိုချင်တပ်မက်မှုကို လောဘလို့ပြောရမယ်ဆိုရင်တောင် မောင့်ရဲ့လောဘတိုင်းက ခိုင့်ဆီကအချစ်တွေပဲ သိလား "
" ဟုတ်ကဲ့ပါ သိပါတယ် ဒါနဲ့ ခိုင်အတန်းဝင်ရတော့မယ်နော်မောင် ချစ်တယ်နော် အာဘွား "
ခိုင်မှဖုန်းချကာ အတန်းဝင်ကာ စာသင်နေလိုက်တော့သည် ခိုင်ကကျောင်းဖွင့်တဲ့ရက်ဆို မအား‌ပေ မနက်ကနေ ညထိအလုပ် လုပ်နေသုပင်ဖြစ်သည် ကျောင်းကနေ စာကိုအပြင်မှာလဲစာတွေလိုက်သင်နေပြီး ည၉နာရီကျော်မှသာ အနားယူရသည် ဒီကြားထဲမောင့်ကိုကအချိန်ပေးရသေးသည် တလောကဆုံးမှာအလုပ်ရှုပ်ဆုံးကခိုင်ပါလေ ကိုယ့်အလုပ်လဲလုပ်ရသေး ချစ်သူကိုလဲအချိန်ကပေးရသေးသည် ဒါနဲ့သစ်ခက်က All D ပါတဲ့အနေနဲ့ အဆောင်မှာမုန့်လာကျွေးအုံးမယ်တဲ့လေ သူ့ခိုင်နဲ့တွေ့ချင်တာလဲပါမှာပေါ့
ခိုင်ကလဲ သစ်ခက်ကိုဘာလုပ်မှာလဲမေးတော့ UK မှာကျောင်းသွားတတ်မယ်တဲ့လေ ခိုင်ကလဲအားပေးရှာပါတယ် အခုလဲမန်းလေးလာမဲ့အကြောင်းကိုခိုင်ဆီဖုန်းဆက်ကပြောနေလေသည်
" ခိုင်လို့ အင်းကြီးပဲပြောနေမှာလား "
" မောင်ကလဲ အခုစာသင်နေတယ်လေ ‌ကလေးတွေကတမျိုးထင်မှာပေါ့ "
ဘေးသိူ့လွှဲကာ အသံမှာတိုးလျလျနဲ့သာပြောနေလေသည် သစ်ခက်ကလဲသိလျက်နဲ့ သတ်သတ်မဲ့ဂျစ်နေတာပင်
" ထင် ထင်ပေါ့ မောင်လာမှာလို့ ဘာဝယ်ခဲ့ရမလဲ "
" ဘာမှမလိုချင်ဘူး မောင့်သာ ခိုင်ဆီရောက်အောင်လာခဲ့ မောင့်ကိုပဲတွေ့ချင်တယ် "
" ဟုတ်ပါပြီ ချစ်တယ်နော် အာဘွား "
" ဟုတ်ပြီနော် တာ့တာ့ "
ဆိုပြီး ဖုန်းအားခုံ‌ေပါ်ရှိအိတ်‌လေးထဲအသာလေးထည့်ကာ ရှေ့ဆုံးတန်းကကောင်မလေးက ခိုင့်အား
" ဆရာမ ဘယ်သူနဲ့ပြောနေတာလဲ "
ခိုင်မှကြောင်တောင်တောင်လေးဖြင့်ကြည့်ပြီး
" ကလေးကကလေးလိုမနေဘူး စာကျက်ခိုင်းထားတာ ရပြီလား "
ခိုင့်မှ ခပ်ငေါက်ငေါက်ကလေးဆူတော့ ကလေးမလေးလဲဇတ်ကလေးပုကာ လျှာလေးထုတ်ပြလိုက်သည် ခိုင်ကလဲရှက်ရမ်း ရမ်းကာဆူလိုက်လေသည်
သစ်ခက်လဲမန်းလေးကိုလာလေသည် ဒီတခါတော့တယောက်တည်းမဟုတ်ပေ သစ်ခက်ဒယ်ဒီနဲ့ မာမီပါ ပါသည် သစ်ခက်က ခိုင်နဲ့တခါတည်းမိတ်ဆက်ပေးမလို့ ခေါ်လာပုံရသည် ဒီကိစ္စကို ခိုင်ကိုလဲကြိုမပြောပေ  မန်းလေးရောက်မှသာ ဖုန်းဆက်ပြောနေတော့သည်
" ခိုင် မောင်အဆောင်မှာရောက်ပြီနော် ဒယ်ဒီတို့လဲပါတယ် သူ့တို့ချွေးမလောင်းလေးကို ကြည့်ချင်တယ်လို့တဲ့ "
" ဟုတ်ကဲ့ ဆိုင်မှာတွေ့ကျမယ်လေနော်မောင် အဆောင်မှာကျလူများတယ် ခိုင်ရှက်လို့ "
ခိုင်မှစာလေးပြန်တော့ မောင်လဲ ဆိုင်လိပ်စာအားခိုင်ကိုပြပို့လိုက်လေသည်
ခိုင်ဆီကိုစာလေးပို့လိုက်သည် ဖုန်းတော့ဆက်မရပေ လူကြီးတွေရှိနေသေးသည်မဟုတ်လား
ဒီလိုတွေ့ဆုံပေးမှုတွေကြောင့် သူတို့ဝေးသွားကျမှာကို ဘယ်သူ့မှ ကြိုမသိကျမည်မဟုတ်လား
ဒီလိုနဲ့ ခိုင်လဲမောင်ပို့တဲ့ ဆိုင်လိပ်စာအတိုင်းသွားတော့ စားပွဲဝိုင်းလေးမှာ မောင့်ကိုကျမ လှမ်းမြင်နေရသည် သူ့မိဘဆိုသုများကတော့ ကျောပေးထားလို့အခုထိမမြင်ရသေးပေ ခိုင်က မောင့်နားလဲဝင်ထိုင်မယ်အလုပ် သူ့မိဘဆိုသူကိုကြည့်လိုက်တော့
" ဟင် အစ်မ ......" ပြုံးနေသောမျက်နှာလေးပင် တည်နေလောက်ထိအနေအထားဖြစ်ကာ ထိပ်ထားခင် အား အံ့ဩကာကြည့်နေပြီး ထိပ်ထားလဲ အသံလားရာဘက်ကိုကြည့်လိုက်တော့ အသံများမထွက်လောက်တဲ့ထိကိုစွံ့အ သွားခဲ့လေသည်
" အော် မင်းကိုး ငါကနာမည်တူတယ်ပဲ ထင်နေတာ တကယ်တမ်းက မင်းပဲဖြစ်နေတာကို "
" ဟုတ်တယ် တချိန်က အစ်မ မလိုချင်လို့ ရက်ရက်စက်စက်ပစ်ထားခဲ့တဲ့ နွယ်လေး "
မျက်ရည်များမကျအောင်ထိန်းကာပြောနေမိတော့သည်
" အော် အစ်မကသစ္စာဖောက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား အခုမှဒီစကားတွေလာပြောမနေနဲ့ တို့အာ့အချိန်တုန်းကဘယ်တုန်းကမှမင်းအပေါ်ကိုသစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူးနွယ်လေး "
" ကျမကို အာ့နာမည်မခေါ်ပါနဲ့ အာ့နာမည်‌ေရာ ခေါ်တဲ့သူကိုပါကျမဘဝထဲကအပြီးအပိုင်စွန့်လွှတ်လိုက်ပါပြီ "
ကြားထဲမှ မောင့်မှ ခိုင့်လက်အားဆွဲတော့ ခိုင်မှ မောင့်လက်ကိုရုန်းနေတော့သည်
" ဒီမှာသစ်ခက်မောင် တို့နဲ့မင်း ဇာတ်လမ်းကဒီမှာပဲအဆုံးသတ်ကအောင် "
" ခိုင်ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ မောင်နားမလည်တော့ဘူး" ခိုင်မှဘာမှပြန်မပြောပဲ ပါးပေါ်ကကျလာသောမျက်ရည်ကိုသုတ်ပြီး လှည့့်ပြန်သွားလေသည်
သစ်ခက်တို့ကျတဲ့မျက်ရည်ကအချစ်ဦးဖြစ်တဲ့မင်းမာမီကိုမေ့မရလို့မဟုတ်ပဲ တို့ရဲ့နောက်ဆုံးအချစ်ဖြစ်တဲ့မင်းနဲ့ဝေးရမှာမို့လို့ကျတဲ့မျက်ရည်တွေပါ
သစ်ခက်ကတော့ သူ့မာမီလက်ကိုဆွဲကာ အတင်းမေးနေတော့သည်
" ပြီးမှ အေးဆေးရှင်းပြမယ်နော် မာမီတို့ရန်ကုန်ပြန်ရအောင်"
" ခနလေးနေပါအုံး သစ်ခက် တီချယ်ဆီခနသွားချင်သေးတယ် "
သစ်ခက်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကြောင့် ရန်ကုန်မပြန်ခင် ခိုင်ဆီဝင်တော့ သစ်ခက်မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကြောင့် သစ်ခက်သူ့လက်ကိုကျစ်ကျစ်ဆုတ်ကာ ခိုင်ဆီကိုသွားလေသည်
" ဒေါ်နွယ်လေးခိုင် ဒါကြောင့်မို့လို့ သစ်ခက်ကိုအဆုံးသတ်ရအောင်ပြောတာပေါ့လေ "
မေသူ့ကိုဖက်ကာငိုနေသောခိုင်မှ သစ်ခက်ဝင်လာတော့ ထပြီး
" မင်းထင်ရာတွေဆွဲသွင်းမနေနဲ့ "
" ထင်တာမဟုတ်ပါဘူး မြင်တာ မြင်တာ ဟောဒီကမျက်လုံးနှစ်လုံးနဲ့ကိုမြင်တာ "
" မင်းထင်ချင်သလိုထင် ငါမှာပြောစရာစကားမရှိဘူး"
" ခိုင်ဘက်ကအာ့ဒီလိုလား ရတယ်‌‌ေလ သစ်ခက်က မကြိုက်ပါဘူးလို့ပြောတဲ့သူနဲ့ဖက်‌ေနတယ် သစါခက်ကိုအကြောင်းပြချက်မရှိလမ်းခွဲတာဒါ‌ေကြာင့်‌ေပါ့ဟုတ်လား သစ်ခက်ကိုနောက်ထပ်ဘယ်တော့မှမတွေ့တော့ပဲနေကျရအောင် "
ခိုင်ကဘာမှမပြော ခေါင်းကိုအောက်သာငုံ့နေတော့သည် သစ်ခက်လဲပြောပြီး မျက်ရည်များသုတ်ကာ ရန်ကုန်ကိုသာ ပြန်လာခဲ့လိုက်ကျသည် အခုတော့ကားပေါ်တွင် ၃ယောက်လုံးတိတ်ဆိတ်လျက်
တဖက်တွင်လဲ ခိုင်မှာ
" မေသူ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေကိုဘယ်သူ့မှမပြောပါနဲ့နော် ဆရာမဘယ်သူ့ကိုမှမသိစေချင်လို့ပါ "
" ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာမ စိတ်ချပါ ဆရာမဂရုစိုက်အုံးနော် မေသူပြန်တော့မယ် "ဆိုကာ မေသူပြန်မှ ခိုင်လဲတင်းထားသမျှ စိတ်တွေလျော့ချပြီး ခိုင်အခန်းဆီပြေးတတ်ကာ အားရပါးရငိုချပစ်လိုက်တော့သည်
" မောင် မောင်ကိုခိုင်ချစ်ပါတယ်မောင်ရယ် ဒါပေမဲ့မောင်မာမီနဲ့ ခိုင်နဲ့ကအရင်ကချစ်ကြိုက်ဖူးတယ်လေ မောင်ကဒေါ်ထိပ်ထားခင်ရဲ့ သမီးဖြစ်နေတော့ ခိုင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမောင်ရယ် ခိုင်မောင့်ကိုသိပ့်ကိုချစ်ပါတယ် "
ဆိုပြီး အိပ်ရာဘေးက စားပွဲပေါ်တွင်တင်ထားသော မောင်နဲ့သစ်ခက် ရဲ့ဓါတ်ပုံလေးကြည့်ပြီး ခိုင်မှာငိုနေရှာလေသည်
" မာမီ သစ်ခက်ကို UK မြန်မြန်ပို့ပေးပါ သစ်ခက်ဒီမှာမနေချင်တော့ဘူး "
လို့သာ အိမ်လဲရောက်တော့ အာ့တခွန်းတည်းပြောပြီး သူ့အခန်းဆီသာ ဦးတည်သွားလိုက်တော့သည်
သစ်ခက်ကလဲ အခန်းထဲမှာ ငိုနေလိုက်တော့သည်
ညလဲကျရော သစ်ခက်ကလဲထမင်းမစားတာကြောင့် သစ်ခက်ဒယ်ဒီက သစ်ခက်အခန်းကိုအပြင်ကျသာ့နှင့်ဖွင့်ကာဝင်လာပြီး
" သမီး ထ ဒယ်ဒီ သမီးကိုဒယ်ဒီ‌ ပြောစရာရှိတယ် သမီးသိသင့်တယ်ထင်လို့ "
အိပ်နေရင်းမှထထိုင်လိုက်သောသစ်ခက်
" သမီးမာမီနဲ့ ညီမလေးနွယ်လေးခိုင်က ကျောင်းတုန်းက ချစ်သူတွေ အာ့တာ ထားအိမ်ကသိတော့ဒယ်ဒီနဲ့ပေးစားလိုက်တာ "
သစ်ခက်မှကြောင်တောင်တောင်ကြည့်ပြီး
" ဒယ်ဒီကဘယ်လိုသိတာလဲ "
" ဒယ်ဒီသိတာပေါ့ သမီးကိုလဲဒယ်ဒီမခံစားစေချင်ဘူး"
" ဒါပေမဲ့ ခိုင်ကသူများရင်ခွင်မှာလေ သမီးမကြိုက်ပါဘူးလို့ပြောတဲ့သူရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ သမီးဒီကနေထွက်သွားချင်ပြီ သမီးကိုအမြန်သာပို့ပေးပါနော်"
မျက်ရည်များသုတ်ပြီး ပြန်လှဲအိပ်ကာ ဦးကိုကိုမောင်လဲ သက်ပြင်းချကာ အခန်းထဲကပြန်ထွက်လာလိုက်တော့သည်
ဒီတပိုင်းတော့ ဒီမှာပဲပြီးလိုက်တော့မယ်နော်
ပျော်ရွှင်စရာနှစ်သစ်ဖြစ်ပါစေ
Love you😍❤️