နှစ်တရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း Episode 19
မောင်တို့ရုံးသက်ြန်အတွက် ပြင်ဆင်စရာရှိတာများပြင်နေသည် မောင်ကတော့ဂျူးဂျူးကိုသာလွဲထားသည် လိုအပ်တာရှိရင်တော့မောင်အကုန်ပြင်ဆင်ပေးသည်
" မောင် ခိုင်လဲသက်ြန်မဏ္ဍပ်သွားချင်တယ် "
အိမ်ရှေ့ပန်းခြံထဲရှိဒန်းပေါ်တွင်ထိုင်ကာ မောင့်ပုခုံးပေါ်ခေါင်းတင်ထားပြီးမေးတော့
" လိုသေးတယ်လေခိုင်ရဲ့ "
" လိုသေးတာတော့သိတာပေါ့ ခိုင် သွားချင်တယ်လို့ကြိုပြောထားတာ "
" ဒါကဒီလိုရှိတယ် သက်ြန်ကျရင်အရက်သမားတွေကများများနဲ့ခိုင်ရယ် မသွားချင်ပါနဲ့ "
" ဘာကမှဘယ်လိုမရှိနဲ့ ခိုင့်ကိုချစ်ရင်လိုက်ပို့ပေးရမယ်"
" ချစ်တာပေါ့ ခိုင် ကိုတခြားသူတွေကြည့်မှာမောင်မလိုလားဘူးလေ "
" ကြည့်တော့ဘာဖြစ်လဲ မောင်တယောက်လုံးရှိနေတာပဲကို "
" ပြောမရလဲလိုက်ပို့မယ်နော် "
" အဲ့တာကြောင့်မောင့်ကိုချစ်နေရတာ "
ခိုင့်မှာ မောင့်ပုခုံးကိုမှီထားရာကေနလည်ပင်းကိုနမ်းလိုက်တော့
" မောင်အသည်းယားလာပြီနော် "
ခိုင်နှုတ်ခမ်းလေးကိုနမ်းမလို့လုပ်တော့
" ဟိုးထားဆရာ အပြင်မှာ သတိနဲ့နေ "
ဆိုပြီးပြောနေတုန်းပင် မိအေးရောက်လာကာ
" မမခိုင် ဆေးသောက်ဖို့ မိအေးဆေးလာပေးတာ"
ဆိုကာဆေးထည့်ထားသောပန်းကန်ပြားနဲ့ ရေထည့်ထားသောဖန်ခွက်လေးယူလာတော့ မောင်မှလှမ်းယူလိုက်ကာ
" ကျေးဇူးပဲနော် မိအေး "
ဆိုပြီးမိအေးလဲခေါင်းလေးငြိမ့်ကာပြန်လှည့်ထွက်သွားသည် မောင်ကတော့ဆေးသောက်ရမှာပျင်းသောခိုင့်ကိုဆေးတိုက်နေရပြန်သည်
" ခိုင် "
လို့ခေါ်ရင်းဆေးသောက်ထားတာကြောင့်နှုတ်ခမ်းတွင်ပေနေသော ရေများကိုတစ်ရှူးဖြင့်သုတ်ပေးပြီးခေါ်တော့ခိုင်လဲမောင်ကိုကြည့်ကာဘာမှတော့မပြော
" မောင်တို့သကြန်ပြီးနှစ်ဆန်းတစ်ရက်ကျ ဟိုတခါသွားခဲ့တဲ့ဂေဟာကိုသွားလှူမယ်နော် "
" ဟုတ်ကဲ့ ခိုင်လဲဟိုကလေးကိုတွေ့ချင်တယ် "
" ဘယ်ကလေးလဲခိုင်ရဲ့ "
" ချောကလက်ကျွေးခဲ့တဲ့ကလေးလေ"
" ဟုတ်ပါပြီ "
ဆိုပြီး ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ခိုင်ကိုအိမ်ထဲသာပြန်ခေါ်ခဲ့ရသည်
ဘာလိုလိုနဲ့အားလုံးစောင့်မျှော်နေကျတဲ့ သက်ြန်တောင်ရောက်ပြီလေ သက်ြန်အကြိုရက်မှာတင် ခိုင်မောင့်ကိုဂျီကျနေလေသည်
" မောင်လို့ "
အိပ်နေသောေမာင့်နားဝင်အိပ်ကာအတင်းနိုးတော့သည်
" အွန်းးးးးခိုင်ကလဲ မောင်အိပ်အုံးမယ်လေနော်"
ခိုင်ကိုဖက်လိုက်ပြန်သည်
" မအိပ်နဲ့ထတော့နော် "
" ခိုင်ကလဲ ဘာလုပ်မလို့လဲ "
လို့ထပ်မေးပြီး ခိုင်ကိုတင်းနေအောင်ဖက်ထားလိုက်ပြန်သည်
" မောင်ကလဲ ထတော့ဆိုကွာ "
" အားးးးးး နာတယ် " အားးးးးး နာတယ်ခိုင်ရဲ့ "
မောင့်ဗိုက်ကိုဆွဲလိမ်လိုက်ခြင်းသာဖြစ်သည်
" ထနော် မထရင်လက်မောင်းကိုကိုက်ပစ်မှာ "
" အင်း အင်း ထပြီ "
ဆိုပြီး အိပ်ရာထကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ပြီးမျက်နှာသစ်နေလေသည် ခိုင်ကတော့အိပ်ရာသိမ်းကာစောင့်နေသည် မောင်လဲထွက်လာရော
" မောင် "
ဆိုပြီးခပ်ချွဲချွဲလေးခေါ်ကာ မျက်နှာကိုတပါတ်ဖြင့်သုတ်ပေးေလသည်
" မောင် လို့ "
ခပ်ချွဲချွဲလေးထပ်ခေါ်လိုက်ပြန်သည်
" ဘာလဲခိုင်ရယ် အိပ်ကောင်းခြင်းလဲမအိပ်ရဘူး တကယ်ပါပဲ "
ခိုင်ကိုညည်းကာပြောတော့ ခိုင်မှာတဖက်ကိုလှည့်သွားပြန်သည် သည်တော့မောင်လဲသက်ပြင်းတချက်ချကာ
တကယ်တည်းသူပဲလာနိုးပြီးသူပဲစိတ်ကောက်နေရတယ်လို့ မောင့်စိတ်ထဲတွင်ရေရွတ်လိုက်ခြင်းသာဖြစ်သည်
" ခိုင် "
ဆိုပြီးနောက်ကနေဖက်တော့ ခိုင်မှရုန်းကာ
" မောင့်ရဲ့ခိုင် မောင့်ရဲ့အသည်းတုံးလေး "
လို့ခေါ်ပြီးဖက်ကာ ကုတင်ပေါ်ကိုလှဲချတော့
" မောင်နော် "
" အံမယ် မောင်နော်တဲ့ အသံလေးကိုက "
လို့ပြောတော့ မောင့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင်ရှိသောခိုင်နှာခေါင်းလေးအားလက်ညိုးဖြင့်ထိကာပြောတော့
" မောင် ကခိုင့်ကိုငြိုငြင်နေပြီမို့လား "
" ဟောဗျာ ငြိုငြင်စရာလား "
" ဟွန့် "
ဆိုပြီးမျက်စောင်းထိုးတော့
" ခိုင်ရယ် မောင်ညကဂိမ်းဆော့လို့နောက်ကျမှအိပ်မှခိုင်လဲသိသားပဲလေ "
" အဲ့ဘာဖြစ်လဲ "
" ဘာဖြစ်ရမှာလဲ မောင့်ကိုအတင်းလာနိုးတာအိပ်ရေးမဝဘူးလေ"
" ဒီနေ့ဘာနေ့လဲမသိဘူးလား "
" သိတယ်လေ "
" ထတော့ ခိုင့်ကိုမဏ္ဍပ်လိုက်ပို့ပေး"
" ခိုင်ကလဲအစောကြီးရှိသေးတယ်လေ "
" မရဘူး လိုက်ပို့ကွာ လိုက်ပို့ "
" ဟုတ်ပြီ ညနေကျသွားမယ်နော် အခုမနက်စာစားရအောင်"
ဆိုပြီး ခိုင့်ကိုချော့ကာမနက်စာကျွေးရသည်
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
" ခိုင်ရေ မပြီးသေးဘူးလား " အောက်ထပ်မှာစောင့်နေတာကြောင့်အပေါ်ထပ်မှာအကျီလဲနေသောခိုင့်ကိုလှမ်းအော်နေခြင်းသာဖြစ်သည်
ခိုင်မှအပေါ်ထပ်လာနေဆင်းလာတော့ မောင့်မှာခိုင့်နားသွားကာ
" ခိုင် ဘယ်လိုတွေဝတ်လာတာလဲ ဘောင်းဘီပြန်လဲသွား" ခိုင်နားနားလေးအားကပ်ပြောနေသည် ခိုင်ဝတ်လာသည့်ပုံမှာလဲ မောင်သဝန်တိုချင်လဲတိုစရာ အပေါ်အကျီအဖြူနဲ့ဘောင်းဘီမှာပေါင်လယ်လောက်သာရှိသည်ကိုဝတ်စားထားသည်မို့ပင်ဖြစ်သည် ခိုင့်မှာလူငယ်တယောက်နဲ့ပင်တူနေသည် ပေါင်တံလေးမှာလဲသေးသွယ်ပြီး ဖြူဖွေးနေသည်မို့မောင်မှာသဝန်တိုရပြန်သည်
" မောင်ကလဲ ခိုင်လဲတခါတလေဝတ်ချင်တာပေါ့ "
" ခိုင်နော် မောင်မကြိုက်ဘူး သွားပြန်လဲ သွား"
" မောင်နော် ဒီတခါတည်းပါ ခိုင်နောက်ကျကလေးရရင်မဝတ်ရတော့ဘူးလေ နော် နော် နော်လို့"
" တနော်နော်နဲ့ချွဲနေတာ ဒီတခါပဲနော် အပေါ်ကတော့လက်ရှည်ထပ်ဝတ်ခဲ့ ရေစိုရင်အကျီကကပ်မှာ "
" ဟုတ်ကဲ့ မောင် "
ဆိုပြီးမောင့်ကိုမှီကာ ကားဆီသို့သွားကျသည်
" ဘာလုပ်နေတာလဲ ဒီမှာစောင့်နေတာကြာပြီ "
ကားပေါ်တွင်စောင့်နေသောသရဖီမှသစ်ခက်ကိုလှမ်းငေါက်ခြင်းဖြစ်သည်
" ဒီမှာလေ ဆူနေရလို့ "
ဆိုကာသစ်ခက်မှ ခိုင်ကိုမျက်စပစ်ပြလိုက်သည် မောင်နော်ဆိုကာ ခိုင်ကလဲမောင်လက်မောင်းကိုလိမ်ဆွဲလိုက်တော့သည်
မဏ္ဍပ်ကိုစုံတွဲနှစ်တွဲနှင့်မိအေးတို့သွားကျသည် အချိန်မှာ ညနေ၃နာရီလောက်သာရှိအုံးမည် မောင်နဲ့သရဖီကတော့ အရက်ကိုရုံးခန်းထဲတွင်သောက်နေသည် ရတနာနဲ့ခိုင်ကတော့ မဏ္ဍပ်ထဲပင်သွားချင်ေနကျသည် မိအေးလဲပါတာပေါ့ မိအေးကတော့အမြည်းတွေစားနေတာကြောင့်ဘာမှတော့မပြောပေ
ရတနာမှ သရဖီကိုပူဆာပြန်သည်
" ဘေဘီ မဏ္ဍပ်ထဲသွားရအောင်နော် "
သရဖီနားထိုင်ကာ လက်ကလေးဆွဲပြီးပြောတော့
" ခဏလေးနေပါအုံးချစ်ရဲ့ နေပူနေသေးတယ်လေနော်"
သရဖီလဲ ရတနာကိုချော့ပြောရသည် ရတနာပြောတာမရလို့ ခိုင်ကမောင့်ကိုထပ်ပြောလေသည်
" မောင် "
" ခိုင်တို့သွားချင်ရင်လဲသွားကျမယ်လေ "ဆိုကာအလိုက်သိသောမောင်ကတမ်းဖြေလိုက်သည်
မောင်တို့ငါးယောက်မဏ္ဍပ်သို့လျှောက်လာကျသည်
" မောင် ခိုင်တို့ရေပတ်မယ်နော် "
" ဟုတ်ပြီပတ်နော် မောင် လိုက်ခဲ့မယ် "
မဏ္ဍပ်ပေါ်တွင်လဲသီချင်းသံများဆူညံနေတာကြောင့် သရဖီတို့ကတော့ဘာမှမပြောမောင့်နောက်သာလိုက်သွားသည် ခိုင်နဲ့မောင်နဲ့ကရေတပိုက် သရဖီနဲ့ရတနာနဲ့ကရေတပိုက် မိအေးကရေတပိုက်နဲ့ ပတ်နေသည်
မောင်ကတော့ခိုင်ဘေးနားရပ်နေကာ ခိုင်ရေပတ်နေတာသာကြည့်နေတော့သည် မျက်နှာကလဲရွှင်လန်းလို့ ခိုင်ကိုအရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ကြည့်နေတာကြောင့် ခိုင်ဘေးနားမှာ ရစ်သီရစ်သီနဲ့လာလုပ်နေတဲ့ကောင်တကောင်ကိုတွေ့တော့ မောင်လဲခိုင့်ခါးကိုဖက်ပြီး ခိုင့်ကိုရှေ့မှာထားကာ မောင်ကခိုင့်ကိုဖက်ထားပြီးရေလောင်းစေသည် ခိုင်ကဆော့ေနတာေကြာင့်ဘာမှမသိပေမဲ့ မောင်လုပ်ရပ်ကိုတော့သဘောကျနေလေသည် သိပ်မကြာပါဘူး ခိုင်လဲခနနားချင်လို့ဆိုပြီးမောင့်ကိုပြောတော့
" မောင် ခိုင်ေမာလာလို့ဟိုခုံမှာခနသွားထိုင်မလို့နော်"
" မောင်လိုက်ခဲ့မယ်လေ "
" မလိုက်နဲ့လေ မောင်လိုက်ရင်ဒီပိုက်ပျောက်သွားမှာပေါ့"
" အွန်းး ဟိုနားမှာထိုင်နော် မောင်လှမ်းမြင်ရတဲ့နေရာနေ"ဆိုပြီးမောင်ခိုင့်နားလေးအားကပ်ပြောတော့ ခိုင်လဲသဘောကျကာလှည့်ထွက်သွားသည် ခိုင်ထိုင်ပြီး၁၅မိနစ်လောက်နေလောက်ခုနကခိုင့်နားတွင်ရောက်နေသောယောက်ျားလေးတယောက်ရောက်လာကာ
" မမ တယောက်တည်းလား "
ခိုင်မှာဘာမှပြန်မပြောဟိုဘက်သာလှည့်နေသည်
" မမနဲ့ခင်ချင်လို့ပါ "သူ့ပုံစံမှာမူးနေပုံရသည် စကားပြောတာလဲပုံမှန်မဟုတ်
" တို့မှာအိမ်ထောင်ရှိတယ် "
ဆိုပြီးအသံခပ်တင်းတင်းသာပြောလိုက်သည်
အဲ့ကောင်လေးကလဲဇွဲမလျော့
" ရေေလာင်းချင်လို့ရမလား "
" ရေစိုနေတာပဲ လောင်းေတာ့ဘာထူးမှာမို့လဲ "
ခိုင်မှာစကားကိုကန့်လန့်ပြန်ေပြာေတာ့
" ထူးတာေပါ့မမရဲ့ မောင်လေးလောင်းတဲ့ေရကဘယ်သူနဲ့မှမတူဘူး "
" အိုကွယ် ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် မလောင်းနဲ့တို့မကြိုက်ဘူး"ဆိုပြီး မောင့်ကိုအားကိုးဟန်ဖြင့် မောင်ရှိတဲ့နေရာကြည့်တော့ မောင့်လဲခိုင့်ကိုလှမ်းကြည့်နေရာကနေ ခိုင့်ဆီလာနေတုန်းပင် ဟိုတယောက်ကခိုင့်ကိုရေဘူးထဲကရေဖြင့်ရေလောင်းလိုက်တော့
" ခွက် "
ဆိုပြီး ရေပတ်နေသောမောင်မှပြေးလာကာ ဆွဲထိုးခြင်းပင် ထိုအခါကျမှ သရဖီတို့ရော Security ရောရောက်လာကာဝိုင်းဆွဲသည်မို့ မောင်တို့လဲရုံးခန်းသို့သာပြန်လာခဲ့ကျသည် မောင့်မှာတော့ရုံးခန်းရောက်သည်ထိစိတ်တိုတာမပြေသေးပေ အသက်ရှူတာလဲပုံမှန်မဟုတ်
" မောင်ရယ် ဘာလို့အဲ့လောက်ဒေါသထွက်ရတာလဲ"
မောင်မှဘာမှပြန်မပြော
" အကျီလဲနော် ပြီးရင်အိပ်ပြန်မယ် "
ဆိုပြီးမောင်အတွက်ယူလာတော့ ဘောင်းဘီနဲ့အကျီကိုယူလာကာပြောပြီးမောင့်ကိုအကျီလဲပေးနေသည်
အကျီလဲပေးပြီး ဘောင်းဘီလဲပေးမလို့ဘောင်းဘီကိုကိုင်တော့ မောင်မှခိုင့်လက်ထဲရှိဘောင်းဘီကိုဆွဲယူကာ
" ပေး ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး ကိုယ့်ဘာသာလဲမယ်"
ခိုင်မှပြုံးကာ ဘောင်းဘီပေးလိုက်ရသည်
" သရဖီတို့တော့ထားခဲ့လိုက်နော် ခိုင်ကားမောင်းမယ် မောင်ကဘေးကနေနော် "
ဆိုပြီး Toiletထဲကဘောင်းဘီလဲပြီးပြန်လာသောမောင့်ကိုလှမ်းပြောခြင်း မောင်ကတော့အင်းလဲမလုပ်အဲလဲမလုပ် ကားစီသာဦးတည်သွားသည် ခိုင်မှာ သရဖီတို့ကိုပြောထားသည်မို့ ကားဆီပဲတန်းလိုက်လာခဲ့တော့သည်
ကားမောင်းတော့လဲ မောင့်မှာဘာမှမပြောမရယ်မပြုံးနဲ့ခပ်တည်တည်နေသောကြောင့် ခိုင်မှစကားစကာ
" မောင် "
ဘာမှပြန်မပြောချေ
"မောင် လို့ "
" အင်း အိမ်ရောက်မှစကားပြောမယ် "
ခိုင်လဲအိမ်ရောက်သည်ထိကားမောင်းလာပြီး အိမ်ရောက်တာနဲ့မောင်ကတော့ခြေလှမ်ူဆီသို့ဦးတည်ပြီးလျှောက်သွားနေတော့ ခိုင်လဲလိုက်သွားရသည်
" မောင် ....."
အလုပ်စားပွဲတွင်ထိုင်နေသောမောင့်အားချွဲချွဲလေးခေါ်လိုက်သည်
" အင်း "
" မောင် စိတ်တိုနေတုန်းပဲလား ခိုင်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"
" ခိုင် မောင်စကားကိုနားထောင်လေ အခုတော့နားမထောင်လို့ဖြစ်ရပြီ "
ဆိုပြီး ခိုင့်ကိုသူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်စေတော့ ခိုင်လဲထိုင်လိုက်ပြီးမောင့်လည်ပင်းကိုလှမ်းဖက်လိုက်တော့ မောင်လဲပြုံးပြီးကြည့်ကာ
" မောင်နော် အဲ့အကြည့်သိတယ် "
" ခိုင်နော် အဲ့အတိုတွေမဝတ်နဲ့ မောင်အကုန်လွှတ်ပစ်မယ် ဘယ်တုန်းကဝယ်ထားတယ်မသိဘူး မောင်တောင်မသိရဘူး"
ပြောနေရင်းအနည်းငယ်ဒေါသသံကပါလာပြန်သည်
" မောင်သိမှာစိုးလို့ ခိုးဝယ်ထားတာလေ "
" ဒီတခါတော့ရှိစေတော့ နောက်တခါကျ ခိုင့်ကိုမောင်တကယ်စိတ်ဆိုးမှာ "
" ဟုတ်ကဲ့ရှင့် ခိုင်လဲဒီတခါပဲ နောက်လုံးဝ မဝတ်တော့ဘူး မောင်လဲစိတ်မတိုနဲ့တော့နော် "
" အွန်း စိတ်မတိုတော့ဘူးနော် "
လို့ပြောပြီးခိုင့်ပါးအားတချက်နမ်းလိုက်ပြန်သည် ခိုင်ကလဲပြုံးနေတော့ နှုတ်ခမ်းကိုပါဆက်နမ်းနေလိုက်တော့သည်
" မောင် ရတနာတို့ကိုသွားကြိုရအုံးမယ်လေ "
ဆိုပြီးနမ်းနေတာကိုအသာလေးတွန်းဖယ်ကပြောတော့
" ဟုတ်သားပဲ မောင်သွားကြိုလိုက်မယ် ခိုင့်ဆံပင်တွေစိုနေတာ မစည်းထားနဲ့ ဖြန့်ထားနော် မောင့်လာမှdryerမှုတ်ပေးမယ် "
ဆိုပြီး ခုံပေါ်ရှိကားသော့ကိုယူကာသွားကြိုတော့သည်
* ဟွန့် အခုမှဆံပင်စိုနေတာကိုသတိရတယ်နမ်းတုန်းကနမ်းနေပြီတော့ လို့တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်
#ကျော့
တိုသွားလားဟင် နောက်တခါကျရှည်ရှည်လေးရေးပေးမယ်နော် အခုကသက်ြန်မရောက်ပေမဲ့သက်ြန်moodလေးရစေချင်လို့🤭
YOU ARE READING
နှစ်တစ်ရာလန်းမဲ့ မေတ္တာပန်း
Romanceမောင့်ရဲ့အချစ်တွေက ခိုင်အတွက် နှစ်တရာလန်းနေမဲ့ မေတ္တာပန်းလေးတပွင့်ပါခိုင်
