"မမ...မမ....မ..."
မြူ့မျက်လုံးနှစ်ဖက်ပွင့်လာချိန်၌ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဟာ ကိုက်ခဲလို့နေ၏။ ညကဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ မြူမမှတ်မိတော့ပြီ။
"မင်းနိုးလာပြီလား..."
"ဟင်...မမ...မြူကဘယ်လိုဖြစ်ပြီး.."
အခန်းထဲဝင်လာသည့် မမကိုမြင်တော့မှ မြူအနည်းငယ်တွေဝေသွားရသည်။ မြူအိပ်စက်နေသည့်နေရာဟာ မြူ့အိပ်ခန်းမဟုတ်ခဲ့။
"မင်းညကမိုးရေထဲမှာအဖျားတက်ပြီးမေ့လဲသွားလို့လေ...အဲ့ဒါဆက်ကဆေးတစ်လုံးထိုးပေးထားတာ...အခုရောဘယ်လိုနေသေးလဲ..."
မမရဲ့လက်ချောင်းလေးတွေက မြူ့နှဖူးစပ်လေးကို ထိတွေ့သွားသည့် ထိုအခိုက်အတန့်လေးဟာ တိုတောင်းလှပါသော်လည်း မြူ့အတွက်တော့ ကမ္ဘာတစ်ခြမ်းအပိုင်ရလိုက်သည့်နှယ်။
"ကိုယ်တော့မပူတော့ဘူးပဲ..."
မမက မြူအိပ်နေတဲ့ခုတင်ဘေးက ထိုင်ခုံလေးပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ရင်း မြူ့ကိုကြည့်နေပါရဲ့။ မြူရင်တွေခုန်လိုက်တာလေ။
"ဒီမှာ...တို့ဆန်ပြုတ်ယူလာတယ်..မင်းနည်းနည်းလောက်သောက်လိုက်ဦး..."
မမက လက်ထဲကပန်းကန်လုံးဖြူဖြူလေးကို စားပွဲပေါ်အသာတင်လိုက်ရင်းပြောလာခြင်းပင်။ မြူ့ဘဝမှာ မမယူလာပေးတဲ့ဆန်ပြုတ်ကို သောက်ရမယ်တဲ့လား။ မမအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ မြူ့အတွက်ကတော့ ကျေနပ်စရာအတိ။ မြူဟာ ဒီအမျိုးသမီးနှင့်ပတ်သတ်လာလျှင် ရူးကိုရူးပါရဲ့။
"မမ...မြူ့ကိုတကယ်မမုန်းဘူးပေါ့နော်..."
"မင်းညကတည်းကဒါပဲပြောနေတာ...တို့မုန်းတာမမုန်းတာကဘာများအရေးကြီးလို့ မင်းကကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာနေရတာလဲ..."
"ဟို...အဲ့ဒါကလေ..."
မြူ့နှုတ်ခမ်းတွေပင် စေးကပ်သွားရသလိုလို။ မြူ့ဘဝမှာ ပြောဖို့ခက်တဲ့စကားဆိုတာမျိုးက အခုတော့တကယ်ရှိလာခဲဲ့ပြီ။
"ကဲ...ဟိုတွေဒီတွေလုပ်မနေနဲ့...ဆန်ပြုတ်သောက်စရာရှိတာသောက်...ပြီးရင်ဆက်ပေးခဲ့တဲဆေးတစ်ခွက်သောက်ပြီးမင်းအိမ်ပြန်ရဦးမယ်...ကြားလား..."
YOU ARE READING
မြကြေးမုံ
Romance[Unicode] အို...မြကတော့ မှန်တစ်ချပ်ပဲ.. ကိုယ့်ကိုမဲ့ပြတဲ့ ဘယ်မျက်နှာကိုမှ ပြန်ပြုံးပြမှာမဟုတ်ဘူး... Mya Kyay Mone [Zawgyi] အို...ျမကေတာ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ.. ကိုယ့္ကိုမဲ့ျပတဲ့ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ ျပန္ၿပဳံးျပမွာမဟုတ္ဘူး... Mya Kyay...
