"မမ...မမ....မ..."
ျမဴ႕မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္ပြင့္လာခ်ိန္၌ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးဟာ ကိုက္ခဲလို႔ေန၏။ ညကဘာေတြျဖစ္ခဲ့သလဲ ျမဴမမွတ္မိေတာ့ၿပီ။
"မင္းနိုးလာၿပီလား..."
"ဟင္...မမ...ျမဴကဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး.."
အခန္းထဲဝင္လာသည့္ မမကိုျမင္ေတာ့မွ ျမဴအနည္းငယ္ေတြေဝသြားရသည္။ ျမဴအိပ္စက္ေနသည့္ေနရာဟာ ျမဴ႕အိပ္ခန္းမဟုတ္ခဲ့။
"မင္းညကမိုးေရထဲမွာအဖ်ားတက္ၿပီးေမ့လဲသြားလို႔ေလ...အဲ့ဒါဆက္ကေဆးတစ္လုံးထိုးေပးထားတာ...အခုေရာဘယ္လိုေနေသးလဲ..."
မမရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက ျမဴ႕ႏွဖူးစပ္ေလးကို ထိေတြ႕သြားသည့္ ထိုအခိုက္အတန့္ေလးဟာ တိုေတာင္းလွပါေသာ္လည္း ျမဴ႕အတြက္ေတာ့ ကမၻာတစ္ျခမ္းအပိုင္ရလိုက္သည့္ႏွယ္။
"ကိုယ္ေတာ့မပူေတာ့ဘူးပဲ..."
မမက ျမဴအိပ္ေနတဲ့ခုတင္ေဘးက ထိုင္ခုံေလးေပၚမွာ ထိုင္လိုက္ရင္း ျမဴ႕ကိုၾကည့္ေနပါရဲ႕။ ျမဴရင္ေတြခုန္လိုက္တာေလ။
"ဒီမွာ...တို႔ဆန္ျပဳတ္ယူလာတယ္..မင္းနည္းနည္းေလာက္ေသာက္လိုက္ဦး..."
မမက လက္ထဲကပန္းကန္လုံးျဖဴျဖဴေလးကို စားပြဲေပၚအသာတင္လိုက္ရင္းေျပာလာျခင္းပင္။ ျမဴ႕ဘဝမွာ မမယူလာေပးတဲ့ဆန္ျပဳတ္ကို ေသာက္ရမယ္တဲ့လား။ မမအတြက္ေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့ ျမဴ႕အတြက္ကေတာ့ ေက်နပ္စရာအတိ။ ျမဴဟာ ဒီအမ်ိဳးသမီးႏွင့္ပတ္သတ္လာလွ်င္ ႐ူးကို႐ူးပါရဲ႕။
"မမ...ျမဴ႕ကိုတကယ္မမုန္းဘူးေပါ့ေနာ္..."
"မင္းညကတည္းကဒါပဲေျပာေနတာ...တို႔မုန္းတာမမုန္းတာကဘာမ်ားအေရးႀကီးလို႔ မင္းကကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ရွာေနရတာလဲ..."
"ဟို...အဲ့ဒါကေလ..."
ျမဴ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြပင္ ေစးကပ္သြားရသလိုလို။ ျမဴ႕ဘဝမွာ ေျပာဖို႔ခက္တဲ့စကားဆိုတာမ်ိဳးက အခုေတာ့တကယ္ရွိလာခဲဲ့ၿပီ။
"ကဲ...ဟိုေတြဒီေတြလုပ္မေနနဲ႕...ဆန္ျပဳတ္ေသာက္စရာရွိတာေသာက္...ၿပီးရင္ဆက္ေပးခဲ့တဲေဆးတစ္ခြက္ေသာက္ၿပီးမင္းအိမ္ျပန္ရဦးမယ္...ၾကားလား..."
YOU ARE READING
မြကြေးမုံ
Romance[Unicode] အို...မြကတော့ မှန်တစ်ချပ်ပဲ.. ကိုယ့်ကိုမဲ့ပြတဲ့ ဘယ်မျက်နှာကိုမှ ပြန်ပြုံးပြမှာမဟုတ်ဘူး... Mya Kyay Mone [Zawgyi] အို...ျမကေတာ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ.. ကိုယ့္ကိုမဲ့ျပတဲ့ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ ျပန္ၿပဳံးျပမွာမဟုတ္ဘူး... Mya Kyay...
