"အဟင္း....ျမကေတာ့ေလ...ငါကျမအေၾကာင္းကိုမသိေတာ့ဘူးလို႔မ်ားထင္ေနတာလား..."
ျမဴတို႔ကားနားကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကားကိုမွီကာလက္ပိုက္လွ်က္သားႀကိဳေစာင့္ေနတဲ့ ထိုအမ်ိဳးသမီးေၾကာင့္ ျမဴပင္လွ်င္ အံ့ဩသြားရပါရဲ႕။ ျမဴတို႔ ဒီကားႏွင့္လာမွန္းကိုလည္း သိေနသတဲ့လား။ ဒီအမ်ိဳးသမီးက ေခသူေတာ့မဟုတ္။
"ကဲ...ျမ...ဒီမွာခဏထိုင္..ေနာ္..."
ျမဴ႕ကားနံေဘး၌ကပ္၍ရပ္ထားေသာ အျဖဴေရာင္Mark IIကား၏ အေနာက္ဖုံးကိုဆြဲဖြင့္ကာ မမကိုထိုင္ေစျပန္၏။ ဒီအေျခအေနမွာ ျမဴဘာလုပ္သင့္သလဲ။ ေနာက္ဆုတ္ေနရမလား။ ထိုအမ်ိဳးသမီး၏ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းအျပဳအမူမ်ားကိုပဲ တားျမစ္ရေလမလား။
"အ...".
"ၾကည့္...ျမေျခက်င္းဝတ္အဆစ္ေယာင္သြားၿပီေတြ႕လား...ဒီတိုင္းဆက္ထားလိုက္ရင္ပိုဆိုးသြားမွာေပါ့ျမရဲ႕...ေဒၚျမေၾကးမုံတို႔ကေတာ့ေလ..ကေလးလည္းမဟုတ္ေတာ့ဘဲနဲ႕..သိပ္ေခါင္းမာခ်င္တာပဲ..."
ထိုအမ်ိဳးသမီးက ဒူးေလးေကြးထိုင္လွ်က္ ကြၽမ္းက်င္ပိုင္နိုင္စြာပင္ မမရဲ႕ေျခက်င္းဝတ္ျဖဴျဖဴေလးကို ေဆးလိမ္းေပးကာ ပတ္တီးစည္းေပးေနျပန္၏။ မမကလည္း ယခုအခါမွာေတာ့ ခါးခါးသီးသီးမတုန့္ျပန္ေတာ့ဘဲ ၿငိမ္သက္ေနေလရဲ႕။ ဒီေန႕ မမရဲ႕အျပဳအမူေတြကို ျမဴေတာ့ျဖင့္ နားမလည္နိုင္ေတာ့ၿပီ။
"ျမ....ဘာလို႔ငါ့ကိုေရွာင္ေျပးခ်င္ေနရတာလဲျမရယ္...ငါကျမအနားမွာအၿမဲရွိေနမယ္ဆိုတာလည္းျမသိရဲ႕သားနဲ႕..."
အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးက မမႏွင့္ဘယ္လိုမ်ားပက္သက္ေနတာလဲ။ ေတြးရင္းေတြးရင္း ျမဴ႕ရင္ထဲဗေလာင္ဆူလာရ၏။
"ကဲပါ...ျမဘက္ကစိတ္အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူးဆိုလည္းရပါတယ္...ငါေစာင့္နိုင္ပါတယ္ျမရဲ႕...ျမဘက္ကအခ်ိန္ေပးနိုင္ၿပီဆိုရင္ေတာ့..ငါတို႔စကားေအးေဆးေျပာၾကရေအာင္ေနာ္...ေရာ့..ဒါငါ့ကဒ္.."
ထိုအမ်ိဳးသမီးက မမရဲ႕လက္သြယ္သြယ္ေလးထဲကို ေငြေရာင္ကဒ္ျပားေလးတစ္ခု ထည့္ေပးလာ၏။ မမကေတာ့ ပ်က္ယြင္းေသာမ်က္ႏွာထားျဖင့္သာ သူမကိုျပန္ၾကည့္ေနဆဲ။
YOU ARE READING
မြကြေးမုံ
Romance[Unicode] အို...မြကတော့ မှန်တစ်ချပ်ပဲ.. ကိုယ့်ကိုမဲ့ပြတဲ့ ဘယ်မျက်နှာကိုမှ ပြန်ပြုံးပြမှာမဟုတ်ဘူး... Mya Kyay Mone [Zawgyi] အို...ျမကေတာ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ.. ကိုယ့္ကိုမဲ့ျပတဲ့ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ ျပန္ၿပဳံးျပမွာမဟုတ္ဘူး... Mya Kyay...
