'Geen sterren?' Vroeg Liam verbaasd. 'Nee, er zijn wel sterren. Ze zijn gewoon pik zwart geworden.' Ik staarde naar de hemel en wist zeker dat ik niet gek was, er waren geen sterren te zien sinds Zayn weg is gegaan, Liam geloofde dat natuurlijk niet. 'Het is bewolkt.' Mompelde hij. 'Al vijf maanden lang?' Hij antwoordde me niet, en draaide zijn hoofd naar me toe. Ik zag het niet, maar ik hoorde het door het ritselen van het lange gras onder ons.
'Kan je het me alsjeblieft uitleggen?' Vroeg Liam voor de zoveelste keer. 'Nee.' Antwoordde ik simpel. 'Wanneer ga je je beseffen dat je gevoelens hebt om ze te uiten, en niet om ze weg te stoppen?' Ik slikte. 'Op de dag dat ik er achter kom wat mijn gevoelens zijn.' Voor de vierde keer die avond voelde ik de tranen branden. Alsof ze al die maanden vast hebben gezeten, en er nu in één keer uit willen.
'Maar dat weet je, je bent verliefd op Zayn.' Ik kneep mijn ogen dicht en doordat ik op mijn rug lag rolde de tranen langs de zijkant van mijn gezicht. 'Weet jij dan ook niet genoeg?' Ik haalde mijn neus op en ging rechtop zitten, Liam deed hetzelfde. 'Nee, want ik snap het niet. Ik snap niet hoe je al die tijd verliefd hebt kunnen zijn op hem zonder het aan iemand te vertellen.' Ik grinnikte bitter. 'Oh, maar hij wist het.' Ik veegde mijn tranen weg. 'Hoe weet je dat nou? Anders had ik het ook wel geweten.' Ik schudde mijn hoofd. 'Zayn gebruikte me tegen verveling, en ik realiseer het me pas sinds dat hij weg is. Maar alsnog verlang ik zo naar hem.' Liam legde zijn hand op mijn been. 'Wil je me vertellen wat jullie precies deden? Ik weet hoe close jullie waren, maar ik zag het heel anders dan dat jij denkt.' Ik knikte.
'We deden alles, alles wat je als koppel deed.' Ik deed mijn best om niet meer tranen te laten vallen door overdreven te knipperen. 'Hij had maar één regel voor mij, en dat was dat ik zijn lippen niet mocht kussen, die waren voor haar.' Ik dacht aan die keer dat ik Zayn per ongeluk op zijn lippen kuste, in plaats van een andere plek op zijn gezicht, en hij was woedend. Hij strafte me door me voor één week amper aan te raken, en niet tegen me te praten.
'Iedere avond, sliepen ik en Zayn samen. We knuffelde meestal gewoon... maar we hadden soms ook seks.' Ik keek naar Liam en zijn ogen werden wijder. 'Hij ging vreemd met jou?' Ik knikte. 'Ik weet het, en ik voel me nu vreselijk tegenover Perrie maar... Zayn vertelde me zo vaak dat het niet echt iets betekende, en dat we gewoon 'friends with benefits' waren. En ik ging daar mee akkoord omdat ik hem zo graag wilde.' Liam schudde zijn hoofd, ik dacht dat hij me nu zou gaan haten. 'En ik dacht, misschien als ik Zayn goed behandel kiest hij wel voor mij.' Nu barstte ik echt weer in tranen uit, en ik voelde al snel Liam's arm om mijn schouder. 'Maar hoe kon ik dat denken? Hoe kon ik denken dat hij zou kiezen voor iemand zoals ik? Hij valt waarschijnlijk niet eens op mannen!' Riep ik uit. 'Ik denk- ik denk dat Zayn wel degelijk iets voor je voelde, anders zou hij niet dat soort dingen met je doen.' Probeerde Liam. 'Misschien omdat hij geen andere keus had?! Ik ben waarschijnlijk de enige persoon die zo dom is om zo iets te doen!' Ik snikte en ik hoorde Liam zuchten.
'Praat niet zo over jezelf, dit is niet jouw schuld. Jij had gevoelens voor hem en hij maakte daar misbruik van.' Zei hij. 'Maar ik weet zeker dat Zayn veel om je gaf, ik zag hoe hij je behandelde. Maar in mijn ogen was het meer alsof jij zijn kleine broertje was, en dat was hoe hij het zelf altijd beschreef.' Ik veegde mijn tranen weer weg. 'Bullshit.' Zei ik binnensmonds.
'Ik snap echt dat hij je heel erg veel pijn gedaan heeft door weg te gaan, geen contact te zoeken, en dan de dag dat het uit is met Perrie naar je toe te gaan en je gewoon te zoenen, wetend dat jij het moeilijk vind om hem af te wijzen.' Ik knikte.
'Ik heb gemengde gevoelens, dat is waarom ik het eigenlijk niet uit kon leggen. Ik snap mezelf niet Liam. Waarom ben ik nog verliefd op iemand zoals hij? Hij is een klootzak.' Liam knikte. 'Dat is hij ja. Maar als je verliefd bent op iemand kom je er niet zomaar over heen, vooral zonder hulp. Je had het mij of iemand anders die je vertrouwd echt moeten vertellen.' Weer knikte ik. 'Ik zal je voortaan meer vertellen.' Beloofde ik waarna ik hikte van het huilen. 'Dan zal ik je voortaan helpen met over Zayn heen te komen.' Liam trok me tegen hem aan en ik leunde met mijn hoofd op zijn borst. Hij aaide zachtjes over mijn rug, en ik sloot mijn ogen. Ik kon het niet helpen, maar me voor te stellen dat het Zayn's armen waren waarin ik lag. En dat het Zayn's hand was die me zo erg kalmeerde.
En ik wist dat dat een stap in de verkeerde richting was, maar die avond, had ik het nog even nodig.
Ik weet dat alle hoofdstukken heel kort zijn, maar.... eigenlijk geen maar ze zijn gewoon kort lol. Vroeger (op de oude wattpad) schreef ik gewoon 5 pagina's in één keer door en daarna zat ik nog steeds vol met inspiratie voor het volgende hoofdstuk. pfft... Maar ik heb nu eindelijk een goed ideetje hoe dit verhaal zich gaat vormen, ik weet alleen nog niet hoe ik het precies moet opschrijven. Comment/vote xxx Nadia
