En het ergste vond ik, dat niks meer zo zijn als het ooit was geweest, nu wist ik het zeker. Mijn naïeve geest, liet me geloven dat op een dag alles weer precies zoals vroeger werd, en alles weer fijn zou zijn. Maar de waarheid is, geen seconden van iedere dag is hetzelfde als de voorgaande. Er is geen jaar in de hele geschiedenis van de mensheid waarin een gebeurtenis zich exact herhaald heeft, en toen ik me dat besefte sloeg het in als een bom.
We hadden zoveel geschiedenis, dat konden we toch niet laten gaan? Natuurlijk, zouden we meer maken, maar dat het ons werkelijk verlaat? Samen zouden we voor eeuwig kunnen leven, in mijn gedachten althans.
En als ik zou uitspreken wat ik ooit dacht, zou mijn familie denken dat ik ziek was, anderen zouden denken dat ik waanbeelden zag, dat ik bezeten was. Maar het was gewoon jij, alleen jij.
Misschien deed ik wel niet genoeg mijn best voor je, maar als jij me toe zou laten, zou ik nu meer mijn best doen dan ooit, je bent zo perfect, een engel in mijn verbeelding. En lach je soms, als je denkt aan hoe het vroeger was, samen in dat veel te kleine bed in een benauwde tour bus. En als de zon ons dan wekte, je me vertelde dat je het niet kon aanhoren als mensen mij 'zonnestraal' noemde, want volgens jou was ik de hele zon, maar beter. Eén van de zinnen die je tegen me zei, was beter dan alles wat een ander persoon mij in mijn hele leven tot nu toe vertelt had, en ik geloofde er niet in dat er op een dag iemand zou zijn, die het nog beter kon.
En iedere nacht, keken we naar de sterrenhemel, en ik vroeg me af of jij wist waarom. Wist je het, engel? Wist je dat we naar de hemel staarde omdat jij daar thuis hoorde?
Ik legde de pen naast me neer en ik keek naar wat ik zo net had opgeschreven, vreselijk. Weer zei ik het drie keer hard op;
'Ik haat Zayn.'
'Ik haat Zayn.'
'Ik haat Zayn.'
Maar hoe vaak ik dat ook zei, het maakte niet uit. Gevoelens kan je niet afleren, die verdwijnen vanzelf, of in mijn geval niet.
Toen Zayn vroeg of ik geobsedeerd met hem ben ik gelijk opgestaan en weggelopen, naar het hotel wat misschien wel 10 kilometer verderop was, en het regende. Dat was maar beter ook want halverwege, toen ik nagedacht had, was mijn gezicht niet alleen nat van de regendruppels maar ook van de tranen. Ik wist waarom hij het zei, hij had gevoelens voor het meisje waarvan ik nu wel haar naam wist, Ava. Ze was blond en knap maar ze had een vreselijk karakter, ik merkte dat al gelijk. Ze keek arrogant uit haar ogen naar iedereen behalve Zayn.
Toen Liam -die die avond ook in het café was- merkte dat ik weg was, heeft hij me vaak gebeld maar ik had geen zin om op te nemen. In plaats daarvan stuurde ik hem een berichtje waarin stond: 'Ik ben naar het hotel lopen.' Maar 5 minuten later stopte Liam in zijn gehuurde auto langs de weg waar ik liep. Ik had geen zin om in te stappen en zei dat ik wel zou lopen, maar daar ging Liam natuurlijk niet mee akkoord en hij dwong me in te stappen.
*Flashback*
'Ben je gek? Je bent helemaal doorweekt, en je hebt geen eens beveiliging bij je, wat als iemand je gevonden had?' Liam deed het lampje aan en zag toen mijn hoogst waarschijnlijk rode ogen. 'Wat is er gebeurd?' Vroeg hij, ik wist dat hij toen al doorhad dat het iets met Zayn te maken had, wat kon het anders zijn? Welke andere factor in mijn leven zorgde er voor dat ik me zo klote voelde? Oh ja, geen één.
'Ik vroeg of ik bij Zayn kon gaan wonen.' Mompelde ik waarna ik hikte van het huilen van net. 'En hij zei nee?' Liam startte tegelijk de auto weer en begon te rijden. 'Niet alleen dat, hij- hij zei dat ik geobsedeerd met hem was.' Ik staakte mijn adem en wreef in mijn ogen zodat ik niet weer in adem zou uitbarsten. 'We gaan nu terug naar het café.' Ik keek hem geschokt aan. 'Nee! Waarom?!' Riep ik. 'Die fucking idioot, wie denkt hij wel niet wie hij is? Ik zal hem-' Ik onderbrak Liam in paniek. 'Liam, ik wil nu niet terug!' Riep ik, maar Liam keerde de auto om. 'Ja, en morgen? Morgen gaat hij weer zijn excuses aanbieden en als hij dan weer boven op je ligt vergeef je hem weer!' Ik werd stil, ik wist niet meer wat ik moest zeggen. Liam had gelijk, maar ik kon er niks aan doen. 'Ik ga naar binnen, praat met Zayn en jij blijft in de auto zitten.' Ik negeerde wat hij zei en leunde met mijn hoofd tegen het raam.
p.o.v Liam
Ik liep rechtstreeks naar de bar, waar ik wist dat Zayn nog zou zitten, maar ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zag dat hij met zijn tong in een of ander wijf hing. Ik stopte even, en schudde mijn hoofd. Maar al snel liep ik naar hem toe en trok ik haar bij hem weg, hij keek me vaag aan, waarschijnlijk door de alcohol. 'Jij spoort niet!' Riep ik boven de muziek uit. 'Laat me met rust.' Zei hij simpel. 'Wie is deze slettebak?!' Ik pakte zijn arm vast maar hij trok hem gelijk terug. 'Bemoei je er verdomme niet mee.' Ik hijgde van woeden, ik wilde hem slaan, maar ik wist dat het vreselijk dom zou zijn als ik dat deed dus ik hield me in. 'Waarom laat je Niall keer op keer weer geloven dat je van hem houdt maar dan stel je hem weer teleur? Je bent een arrogante klootzak!' Ik zag dat dat meisje via de andere kant weg liep en Zayn kwam dichterbij me staan. 'Ik hou wel van Niall, jij weet daar helemaal niks van.' Ik grinnikte bitter. 'En een ander meisje kussen is zeker een mooie manier om dat te laten zien, en zeggen dat hij geobsedeerd met je is zeker ook.' Zayn schudde zijn hoofd. 'Man, je snapt er geen zak van.' Ik schudde mijn hoofd. 'Inderdaad niet nee.' Zei ik. 'Ik ben verdomme geen homo of, bi, of wat the fuck dan ook. Of dat is tenminste niet hoe ik me wil laten zien aan de wereld.' Ik werd nog bozer en ik balde mij vuisten. 'Als je echt van Niall hield, dan had dat je geen moer uitgemaakt.' Ik zag hem nadenken, en hij wist dat ik gelijk had. 'Ik ben er nog niet klaar voor.' Zei hij rustiger. Ik deed nog een stap dichterbij. 'Dat maakt mij echt helemaal geen fuck uit. En het maakt me ook niet uit als je dat volgende week, volgende maand of over 10 jaar wel bent, dit keer zorg ik er voor dat Niall jou echt nooit meer vergeeft en dat hij nooit, maar dan ook nooit meer in jou buurt komt, eikel.'
*einde flashback*
DAT EERSTE STUKJE OH GOD IT'S SO DEEP I CAN SEE ADELE ROLLING IN IT LOL Maar oké, ik denk dat het volgende hoofdstuk het einde is, maar ook weer niet helemaal. Ik denk dat ik daarna one shots ga posten! Of misschien op mijn oude account, idk. Maar comment/vote please xx Nadia
