no way!

yirmi sekiz

kizlar 2.0 mv asansor taekook fiki falan yazmamak icin nw yb atim dikkatim dagilsin dedim TASLAGA DAHA FAZLA FIK ATAMAM

O MV NEYDI OYLE BIZIM OGLANLARIN HER BIRI BU KADAR MUTHIS VISUALLERE SAHIPKEN VE BUNUN FARKINDALARKEN NE YAPMAMIZI BEKLIUORLAR

yemin ederim twitterda tek bir normal yorum yok  mv hakkinda hepsi azgin terminator surusu (bn de dahil😓🙏🧍‍♀️

tm simdi gidin okuyun BU BOLUMU  YAYIMLAYABILMEYI BEKLIUORDUM YILLARDIR😭😭😭😭😭🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡

+

Yakası açık kazağımı düzelttiğim sırada, "Taehyung, sana diyorum!" diye bana üçüncü seslenişini ancak duyabildiğim Jimin'e bakıp başımı kadırırken "Karton bardak!" diyerek sağ tarafımda kalan bardaklardan istediğinde ne olduğunu ancak idrak edebilmiş olduğum için bir karton bardağı kaptığım gibi ona uzattım. İlk teneffüstü ve kahve otomatı yedimiz için de güzel bir kahvaltı kaynağı gibi gözükmüştü. Bu sebeple Hoseok, Jimin ve ben bizimkiler tarafından otomata gönderilmişken Jimin bir başka bardağı dolduruyordu. Bu seferki sütlü kahveydi, Jungkook'un bardağı olmalıydı bu.

Ellerimle yüzümü ovuştururken "Bir şey mi oldu?" diye soran Hoseok'un sesini duyduğumda Jimin'in masaya bıraktığı dolu bardaklardan ikisi elindeydi. Cevap vermek istedim ama ne cevap vereceğimi bilemedim o an. Aptal Namjoon'un beni sik kırığı gibi ortada bırakması ve Jungkook'a nasıl her şeyi anlatacağımı bilmememdi mesele. Daha fazla kaçamazdım, kaçmak da istemiyordum gerçi ama daha fazla kaçamazdım işte.

"Halledeceğim" diye cevap verdiğimde "Anlat, indirelim" diye dümdüz bir ifadeyle konuştuğunda omzunu sıvazladım elimle. "Sen bu işten biraz uzak dur istersen birader" dediğimde "O elini kıtlata kıtlata götüne sokarım" diye solundan itibaren elime baktığında hafiften gülümseye gülümseye elimi geri çektim tabi.

Bu sırada, "Kim Taehyung?" sesi duyulduğunda ve tanıdığım bir ses olmadığını fark ettiğimde başımı arkama döndürüp sesin sahibine baktım önce. Muhtemelen bir alt dönemimizden bir elemandı çocuk, tanımasam da bedenimi ona doğru çevirdim ve konuştum. "Evet, benim?" diyerek söyleyeceği şeyi beklediğimi belirttiğimde Jimin ve Hoseok'un da başları bu tarafa çevrilmişti.

"Bay Kim depoda yardım istediğini söyledi" dediğinde duraksayıp çocuğa baktım. Dümdüz bir ifadeyle söylediği sözünü "Hangi Bay Kim?" diye cevapladığımda okuldaki dört Bay Kim'den bir tanesinden bahsettiğini biliyordum yalnızca. "Görsel sanat öğretmeni olan" dediğinde eskiden bizim dersimize giren Bay Kim'den bahsettiğini anladım ama pek mantıklı gelmedi bu düşünce bana. "Benim adımı söylediğinden emin misin?" diye sorduğumda başını aşağı yukarı salladı. "Birkaç son sınıf öğrencisine daha haber vermem gerekti, mukavvaları kaldıracakmışsınız" dediğinde bıkkın bir ifadeyle oflamadan edemedim tabi.

"Her problemlerine son sınıfları dahil etmeleri yok mu?" diye öğretmenleri eleştirdiğini duyduğum Jimin diğer bardağı otomatın ağzına yerleştirirken bize doğru dönmüştü. Kaşları çatıktı, sabah sabah mukavva kaldırma fikri benim de hiç hoşuma gitmemişti açıkçası. "Git de bir bak istersen" diyen Hoseok sıcak bardaklardan birini daha Jimin'in elinden alıp kenardaki ikili tutacaklara koymayı akıl ederken ofluyordum. "Hocayla konuşup dersin olduğunu ve çok kalamayacağını söyleyip geri falan gelirsin" diyerek verilen görevden kaytarmam için beni teşvik eden Hoseok'a karşılık kıkırdamadan edemedim. "Aynen birader" dedikten sonra sesimdeki alayın dozunu azaltıp ofladım tekrar. "Benim yerime siz mi gitseniz?" dediğimde "Hoca, Kim Taehyung dedi" diyerek araya giren elemana ters bir bakış atmadan edemedim. "Aman" dedikten sonra bizimkilere dönüp "Gidiyorum o zaman ben" dediğimde ve "Kahveni soğutma" diyen Jimin'in cevabının ardından elçiyi de arkada bırakıp yürümeye başladığımda içemediğim kahvenin kokusu burnumda tütmeye başlamıştı sanki.