Mahirap talagang makalimot kung sariwa pa ang sakit.
Mahirap talagang umibig kung nasa iba pa rin ang puso
Mahirap talagang alalahanin ang mga bagay bagay na hindi mo na gustong maalala.
Naomi Miracle Y. Dela Vega - isang babaeng hindi makamove on...
"Kario...." tinitigan ko ang babaeng nasa harap ko. Her name is Jenny Santos. 18 years old and have a good family background. I had to hire someone para lang malaman ko ang pagkatao niya. It's still bothering me, the dream and the name they used to call me.
" I'll give you five minutes to tell me everything" kaagad kong sabi. Ayoko nang pinapatagal pa ito . Gusto ko straight to the point agad. Ngumiti siya.
" That's the exactly you were always saying to me. Eksaktong- eksakto kapag nag-aaway tayo o nagkakatampuhan. Kario" Humakbang siya palapit sa akin pero I sign her to stop. Huminto naman siya.
"May balak ka ba sa akin sabihin ang katotohanan?" Wow! Big word from me! Katotohanan?
Napabuntong hininga siya.
" I'll tell you , pero bakit parang isang kilometro ang layo mo?!"
I smirk.
" 1 kilometer away rule. Bawal kang lumapit sa akin baka kung ano pa ang isipin ni Miracle kapag nakita niya tayong magkasama. "
Tumikhim siya.
"Miracle again? Sino ba talaga siya sa buhay mo?"
Ngumiti ako . Wala naman sigurong mawawala kung sasabihin ko sa kanya.
--Naomi's P.O.V--
"Hayy~~ nakakaantok naman.. " humihikab na sabi ko sabay upo sa ilalim ng puno ng narra sa likod ng university.
Ang daming nangyari ngayong araw kaya nakakapagod talaga. Pati nga si author natatamad na ring ituloy ang kwento. Kung hindi lang daw kay ate steffe, hindi na niya ito itutuloy.
Inilabas ko yung pocketbook ko at sinumulang basahin iyon . Hilig ko talaga ang pagbabasa kahit noon pa man . Sinanay kasi kami nila Mommy at Daddy na walang gadgets habang lumalaki kaya books na yung naging bestfriend namin ng kapatid ko. First year highschool naman ako ng sumali ako sa Booklover club sa dati kong ischool. Naging tambayan ko na ang library kahit ngayon din naman ehh.
Naramdaman ko na bumibigat na ang mga mata ko. Humikab ako. Grabe! nakakapagod talaga! Humiga ako at ipinantakip ko ang maliit na pocketbook sa mukha ko. Duh! Marunong kaya akong mahiya sa mukha ko pagtulog no. Kapag natutulog pa naman ako tuloy laway . OO! inaamin ko na tumutulo ang laway ko kapag tulog kahit ikaw rin naman ehh .. Lalong- lalo na kapag masarap talaga ang tulog mo. Hay nako~ makatulog na nga.
-- Akio's P.O.V --
" Young master, ano po ba ang sasabihin ko kay Mr.Rossello ngayong oras na ito?" tanong ni James . Butler ko siya. Nandito ako ngayon sa Principal lounge at nakahiga sa sofa. Napabuntong hininga ako at tinanggal ang headphone ko atsaka tumingin sa kanya.
" Sabihin mo natatamad akong pumasok sa klase niya. Magkaiba kami ng subject ngayon ni Miracle kaya wala ding silbi kung papasok ako sa klase niyang boring ."
" Boring ? Young Master , gusto po ba ninyo na tanggalin na po namin si Mr. Rossello sa kanyang trabaho ?"
Tumayo ako at ipinasok ang dalawa kong kamay sa bulsa ng pantalon ko.
" Hindi. Wag niyong gagawin yun. Maaari ngang naboboring sa klase pero ang ibang estudyante ay kailangan ng talento niya. Matino siyang tao na naghahanapbuhay. Masyado lang siyang seryoso sa pagtuturo. At isa pa... Kung nandito siya , hindi niya rin iyong gugustuhing gawin " dumilim ang mukha ko. Lagi ko pa rin siyang naalala, ang mga bilin at sigaw niya kapag mali ang mga gawa ko. Ang pangbabatok niya sa akin kapag ayaw niya ang inaasal ko. At ang pagliligtas niya noong ...
I shook my head. Hindi ko na dapat inaalala ang nakaraan .
" Young master ... "
" Lalabas lang ako saglit. Wag ka ng sumunod "
Yun lang at lumabas na ako. Kailangan kong magpahangin at isa lang ang alam kong mahangin, sa likod ng university , sa ilalim ng puno ng narra. Natatamad akong lumakad patungo sa lugar na iyon.
Napatigil agad ako ng mapansin na may babaeng natutulog sa puno ng narra. May nakaharang na isang maliit na pocket book sa mukha niya kaya sa malayuan hindi ko siya makilala.
" Miss , anong - " Naputol agad ang sasabihin ko ng mamukhaan ang babaeng natutulog. Kahit na nakatakip pa ng isang maliit na libro ang kanyang mukha. No one can stop me to recognize her beautiful hair and her ... body >///3///>
My face softened. Siguro matagal ding nasa ganoon akong sitwasyon, just staring at her. She's so beautiful. I sit beside her. Humangin ng medyo malakas kaya lumipa ang ilang tuyong dahon.
"You know Miracle, hindi ko talaga alam kung anong meron sayo at napunta syo lahat ng atensiyon ko. Wala sa mukha mo ang pagiging snatcher pero bakit ganon parang unti- unti mo ng ninanakaw ang puso ko? Ang corny ko nohh? And it is all because of you, My dearest Miracle." I said as I gently removed the small book in her face. I slowly bend down my head and kiss her forehead .
Ngumiti ako pagkatapos at muling ibinalik ang libro sa mukha niya.
" I hope you can hear me " I said while standing up . Kung hindi man niya marinig , okay lang yun at least nasabi ko . At kung narinig niya naman edi mas maganda di ba ? .. Hay nako Miracle ! You make me fall to an amazon girl like you. Muli ko siyang tiningnan bago ako umalis . Ang dami ko pa palang gagawin.. Gagawin para makuha ang puso mo ..
-- Naomi's P.O.V--
Inalis ko ang libro sa mukha ko at binuksan ang isa kong mata. Ano ba itong napaginipan ko . Nagconfess sa akin si Akio . Impossible naman yun . Hindi naman ako naka drugs ahh . Bakit ganun? Ang bilis ng tibok ng puso ko , panaginip lang yun ahh pero bakit ? Bakit parang may parte sa akin na nagsasabi na masaya ako kung hindi panaginip yun ? aNO BANG NANGYAYARI SA AKIN?!! Ang gulo ahh. Makabalik na nga lang sa room pero naantok pa ako ehh -O-
--Akio's P.O.V--
Natutulog na naman siya ? Napabuntong hininga ako. Kahit kailan talaga tong si Miracle ohh .. Teka! Naglelesson pa si sir ehh baka makita siya at mapagalitan .. Gigisingin ko ba siya ? Pero mukhang puyat ehh . Ano ba yan? Bahala na nga . Ginawa ko na lang ang gusto kong gawin ..
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
