Yetimhaneye dönerken evin önünden geçtim. Eski yaşadığım o evin önünden. Anılarımı paylaştığım o evde. O evde yaşadıklarımı hatırladım birden. Gözlerim doldu. Ağlamaklı oldum. O sırada annemin camdan bana baktığını gördüm. Sanki ondan nefret ediyordum. Onu görür görmez yurda döndüm. Masal "Nerede kaldın gözüm yollarda kaldı. Çok merak ettim seni" dedi. "Merak etme iyiyim. Evin önünden geçerken annemi gördüm. Onu görür görmez bana yaptıkları geldi. Artık ona nefret besliyorum. Daha düne kadar annem diye öpüp kokladığım kadından şimdi nefret ediyorum" dedim. "Hayır sen hala anneni seviyorsun. Hatta annen beni affet dese hemen annem diye sarılilırsın. Senin hissettiklerin nefret değil. Sadece ona karşı kızgınsın , kızgınsın. Ama birgün olucak onu afdediceksin. Eğer annem yaşıyor olsaydı bende onu affederdim" dedi Masal. "Belki" dedim içimden.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ACI GERÇEK
Literatura FemininaBazen inanmak istemezseniz . Kabul etmezsin. Bu nasıl olur diye kendine sorarsın. Ama sonra kabul etmek zorunda kalırsın .
