Yatağa girdim. Ama uyuyamayacağımı biliyordum. Sabah kalktım. Kahvaltıyı yaptım. Ama bugün okula gitmiyecektim. Poyraz'ı özliyeceltim. Neden bilmiyorum. Ama ona karşı bakışlarım değişti. Eve gitmek için yola koyuldum. Eve vardığımda durakladım. Sanki vücudum ve ayaklarım gitme diyordu. Kapıyı çaldım. Biraz geçtikten sonra kapı açıldı. Kapıyı açan annem'di. Ama Erkan abi anneme silah dayamıştı. "Anneee" diye çığlık attım. "Bu bu nasıl olur" dedim. Âdeta kekelemeye başlamıştım. Annem "kızım git git git" dedi. "Ama anne seni böyle bırakıp gidemem derdemez Erkan abi "geçin içeri hadi "dedi." Anne hani ayrılıyordunuz. Bu halin ne senin " dedim , ağlamaklı bir ses tonu ile. " kesin dırdırı ne çok konuştunuz" dedi. Ben gelirken Poyraz nereye gittiğimi öğrenmek için Masal ' a sorup yetimhaneye gelmiş. Sonrada beni takip etmiş. Ve kapıda olanları görmüş. Arka bahçeden dolanarak evin içine girmiş.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ACI GERÇEK
ChickLitBazen inanmak istemezseniz . Kabul etmezsin. Bu nasıl olur diye kendine sorarsın. Ama sonra kabul etmek zorunda kalırsın .
