Olumsuzluklar peşimi bırakmıyordu. Ne yaparsam yapayım, yaşadıklarım üstüne yeni şeyler ekleniyordu.
Bu sabahki gibi.
Sabah uyandığımda, Castiel çoktan uyanmıştı. Yataktan kalkıp, mutfağa doğru yürümeye başladım. Cas, bir şeyler dilimliyordu bıçakla. Onu belli etmeden sessiz bir şekilde arkasından sarıldım.
Biraz ürksede gülümseyerek bana baktı.
"Uyandın sonunda."
Uykulu bir halle başımı omzuna yasladım.
"Tanrım, ukuya doyamıyorum."
"Uyan koca bebek kahvaltı hazır."
"Biraz yatakta beraber uzansak olmaz mı?"
"Hayır. Beni kandıramazsın Dean." Dedi ve güldü. Elindeki tabakları masaya bıraktı.
"Hadi ama. En azından yirmi dakikacık." Dememle Bobby'i mutfak kapısında görmem aynı anda oldu.
Tuhaf bakışlarıyla bize bakıyordu.
"Bölüyor muyum?"
Cas gülerken ben gülemiyordum. Çünkü Bobby bilmiyordu ve beni o sözlerle duymasına eminim şok olmuştu.
Cas bana bakıyordu. Ben ise Bobby'e. Bobby'de ikimize.
"Merhaba." Diyerek konuya atladı Cas.
Bobby hala bakışlarını koruyordu.
"Neler oluyor?" Dedi.
"Ben Dean'ın sevgilisiyim." Dediğinde aniden Cas'e baktım. Bobby iyice açılmış gözleri ve ağzıyla bize bakıyordu. 'Tanrım' diyerek mutfaktan çıktı.
"Ne yapıyorsun Cas?!"
Şaşırarak bana baktı.
"Ona gerçeği söyledim Dean."
"Cas, anlamıyorsun. Bobby senin benim gibi değil."
"Homofobik olabilir."
"Birden söylemek sence doğru bir karar mıydı?"
"Dean, sende bir homofobiktin veya değildin bilmiyorum ama sonuçta biz sevgiliz. Ona yalan mı söyleyecektik?"
"En azından şimdilik söyleyebilirdik."
"Anlamıyorum Dean. Neden saklayalım ki?"
"Çünkü bu normal değil."
"Tanrı aşkına! Neden bahsediyorsun sen? Biz anormal miyiz?!"
"Ona göre evet."
"Peki ya sana göre?"
"Anlamıyorsun Cas."
"Ne yapmaya çalıştığını şuan anlayamıyorum. Sonunda öğrenecekti değil mi?"
Hiçbir şey söyleyemedim. Ama bu öğrenmeyecekti manasında değil. Haklı olduğu için bir şey söyleyememiştim.
"Susuyor musun yani?"
"Hayır, Cas bak."
"Anladım Dean."
"Cas yanlış.."
"Hayır, doğru anladım." Deyip mutfağın kapısına doğru ilerlemeye başladı. Yanına koşarak kolundan tuttum.
"Nereye gidiyorsun?"
"Seni daha fazla küçük düşürmüycem. Üzgünüm." Diyerek kolunu çekti. Tekrar kolundan tuttum.
"Saçmalama, buda nerden çıktı Cas?!"
