"Cas, anlatabilirim."
"Sen polis misin Dean?"
"Hayır bak.."
"Ne pekii? Hırsız mı?!"
"Lafımı kesme." Dedim ve derin bir nefes alarak, bakışlarımı ona çevirdim.
"Bana düzgün bir cevap verir misin?!"
"B-ben a-avcıyım."
Kaşlarını çatarak bana baktı.
"Hayvanları mı avlıyorsun? Sana inanamıyorum."
"Hayır. Neyi avladığımı söylersem, kesinlikle bana inanmayacaksın." Diyerek gözlerimi devirdim.
"Neden inanmayayım? Yalan söyleme o zaman Dean?!"
"Yalandan bahsetmiyorum ben Cas. Bunlar bizim genelde, ancak filmlerde olur dediğimiz şeyler."
"Ne yani?"
"Vampir, melek, şeytan, kurt adamım, şekil değiştiren ve daha bir sürü."
Hiç ikna olmamış bir şekilde bana baktı. Zaten kim olurdu ki.
"Dean benimle alay mı ediyorsun? Veya bununla zaman mı kazanmaya çalışıyorsun?"
Oflayark ona baktım.
"Bana inanmayacağını biliyordum."
"Buna kim inanabilir Dean? Amacın ne anlayamıyorum şuan?"
"Bana bir kap ver."
Şaşırarak bakmaya başladı.
"Sana kanıtlamaya çalışıyorum Cas. Sadece kap ver."
Olduğu yerden ilk önce yavaş, daha sonra hızlı adımlarla mutfağa yöneldi. Bir kap eline alarak, şaşkın bakışlarını bana yöneltti. Yanıma gelip, kabı bana uzattı. Elime alarak, cebimden bıçağımı çıkardım. Az öncekinden daha şaşkın ve sinirli bir şekilde bana baktı.
"Bıçağında mı var?!!"
"Sadece beni izle sana göstericem."
"Beni korkutuyorsun Dean!"
Kolundan tuttum.
"Sadece beni izle."
Susarak başıyla beni tamam dercesine onayladıktan sonra, bıçakla sol koluma hafif ama uzun bir kesik atacaktım ki hızla kolumu tuttu.
"O bıçakla koluna napıcaksın Dean?"
"Kesik atmam lazım."
"Dean ne? Saçmalama. Buna ne gerek var. Bak. Kendine zarar verme. Ben sana güveniyorum. Lütfen."
"Cas, buna alışkınım. Sürekli yaptığım bir şey. Ve canım yanmıyor tamam mı? Şimdi yapmama izin ver."
"Dean ama.."
"Sakin ol. İnandırmam lazım. İzin ver."
Tekrar sustu. Ben koluma kesik atarken, sanki onun canı yanıyordu.
Kolumdan süzülen kanı görünce dahada telaşlandı.
"Dean iyi misin?!"
"Ben iyiyim."
Gözleri dolmuştu. Ve şaşkındı. Hemde çok. Yerde duran halıyı ayağımla yana ittim. Elimi kolumda kana dokundurarak yere sembolü çizmeye başladım. Cas, her an çıldırabilirdi. Dili tutulmuştu sanki konuşamıyordu.
Altı yedi dakika sonra, çizimimi tamamladım ve yanına gittim.
"D-dean s-sen n-e yapıyorsun? K-korkuyorum."
