Lie Love-->True Love

.....

İyi okumalar 💞

Nerde buluşalım?

Yazıp gönderdim.

"Sen bekle bem geliyorum eve"

Cevap vermeyip beklemeye başladım. Meraktan çatlıyordum. Her şeyi öğrencektim.

Yıllardır merak ettiğim şeydi. Kimseye bir şey diyemedim. Kimse beni umursamaz diye korktum. Şuan ise her şeyi öğrenmek için seçenek olarak 3 kişi vardı.

Bunlardan bir Kızıl belaydı. Okula geldiğim an bana işkence çektiren çocuk, sonra bana aşkını itiraf eden çocuk ve ben ona karşı ne hissettiğimi bilmiyordum.

Kapının çalmasıyla düşüncelerimden arınıp kapıya koştum. Evet koştum.

İçeri gelip koltuğa oturdu.

"Şimdi anlatıcaklarımdan bana nasıl bulduğumu sorma."

"Tamam hadi anlat."

"Baban, şirketi aslında sana devretmiş ama babanın düşmanı varmış. Onu kıskanan, elindekileri almak isteyen biri. Babanın ölümünden bu suçlu değil ama. Babanın ölmesini fırsat alarak görmüş ve ne yapıp etmişse şirketi almış. Adını değiştirmiş, çalışanları değiştirmiş kısaca babanın şirketi üzerinden yeni bir şirket açmış. Seni de umursamamış. Belki şuan senin peşinde olabilir. Dikkatli ol."

Cidden olay bu muydu? Aynı dedektiflik gibi. Babamın düşmanı vardı? Ve benim peşimdeydi.

"Çok tesekkur ederim. Tüm herşeyi öğrendim. Tüm gizemi. Çok tesekkur ederim. " bunları derken gözyaşım akmıştı.

Ayağa kalkıp yanıma geldi ve sarıldı.

"Ağlama. Ben her zaman yanındayım. Bunu unutma."

Kafamı aşağı yukarı salladım. Hâlâ gözyaşlarım akıyordu.

"Hava almaya çıkmak ister misin?"

"Olur."

Biraz yürüdükten sonra bir yere gelmiştik. Çok güzel bir manzara vardı.

İlerde 4-5 yaşlarda bir kız çocuğu vardı ve babasıyla oynuyordu. Uzaktan koşuyordu ve babasının kucağına atlıyordu.

En acısı ile benim babamla bir güzel anım bile yoktu. Hep evde olurduk. Babamın işleri annem ise gezmeyi sevmezdi.

Ailecek bir anımız yoktu. Belki de bir aile değildik. Kim bilir ki.

"Kafanı dağıt biraz. Düşünme bu olayı"

"Elimde değil. Sen de bunları öğrensen nasıl hissederdin?'

"İyi hissederdim."

Şaşırmış gözlerle baktım.

"O adamı hiç sevmiyorum. O da beni sevmiyor. Geberse keşke. "

Hafif bir gülümseme sesi çıkardım. (Hani şu çı olur ya ama kınama anlamında değil gülmek anlamında olan)

"Babamı seviyorum ama ne babamla anım var ne de ailecek bir anımız."

"Biliyor musun daha iyi belki öyle olması. Anıları hatırlayıp üzülmezsin."

'Yanılıyorsun. Belki bir anımız olsaydı onları hatırlayıp birbirimizi çok sevmişiz diyip gülümserdim."

"Benimle tamamla."

"Efendim."

"O anıları, yaşıyamadığın anıları benle yaşa. Beni herşeyin olarak bil."

"Anlamıyorum seni. Düşmanım mısın? Beni seviyor musun? Yoksa oyuncağın olarak mı görüyorsun?'