Wicca

15- Lord Walter'dan Mektup

Nenet, Faye'in başının arkasındaki yarayı temizlerken sorduğu soruların hiç birine yanıt alamıyordu. Yanıt alamamasının sebebi, olanların aslını kız kardeşinin de bilmemesiydi. Başının neden kanadığını, rüyanın gerçek olup olmadığını hatta şuan bile rüyada olup olmadığından emin değildi.

Gerçeklik çizgisi yerinden kaymış ve Faye'in gözlerinin üzerine bir göz bağı olmuştu sanki. Lars'ın ölümünden sonra kimseyle bir şey paylaşamaz olmuştu ki bu durum yapmak istediklerini de bir nevi engelliyordu.
Çok bir şey bilmemesine rağmen yapmak istediklerinin sadece onun enerjisiyle olamayacağını biliyordu.

Kız kardeşinin kafasında oluşan yarayı iyice temizledikten sonra Nenet bir şey demeden ayağa kalkmış, odadan çıkıyordu ki Faye ona seslendi:

- Biz hala kardeşiz Nenet. Burada ikimizin kalması böyle davranmamızı gerektirmez. Seni özledim. Gerçekten çok özledim...

- Haklısın Faye ama her şey o kadar üst üste geldi ki artık ayakta durabilecek gücü kendimde zor buluyorum. Sadece kaybettiklerimiz de değil, zorla evlendirilen Amadore ve Kendra'yı düşünürken nasıl hayat normalmiş, mutluymuşuz gibi devam edebiliriz söylesene.

- Aslına bakarsan ikisi de evlenmeye hevessiz değillerdi. Çünkü onlar senin gibi değiller, aşk için değil annemden kaçmak için evlendiler. Yine de seni asıl üzen şeyin bunlar olmadığını bilmeseydim, bu mantıklı bir açıklama olabilirdi ama senin sorunun Lord Walter olduğunun farkındayım. Artık çocuk değilim ve istediğin zaman konuşabiliriz. Ben her zaman buradayım.

Nenet yüzünde hüzünlü bir gülümsemeyle odadan çıkarken, teşekkür etmek dışında bir şey söylememişti ama Faye için bu bile bir ilerlemeydi. Uzun zamandır en sevdiği kız kardeşiyle yaptığı en uzun konuşma bu olmuştu.
Onun iyi olmasını istiyor fakat bunu için ne yapması gerektiğini bilmiyordu.

Yatağa kendini bırakırken kapı tokmağının ahşap kapı üzerinde bıraktığı tok sesi duydu. Nenet bu sesi duymazdan gelirken, Faye de annesinin açması için bir süre bekledi. Kapı çalmaya devam ettiğinde, annesinin evde olmadığını anlayıp, kapıya yöneldi.

Tokmağı çevirdiğinde, karşısında uzun, genç bir adam gördü.
Kibarca iyi günler diledikten sonra, ne istediğini soran bir bakış attı, ama karşısındaki genç Faye'in güzelliğinden etkilenmiş olacak ki, nerede olduğunu hatta ne yapmak istediğini bile unutmuş gibiydi.

Faye'in "Nasıl yardımcı olabilirim?" demesiyle kendisine gelen adam, üzerinde evin adresi bulunan mektup zarfını, sadece yarıya kadar açık olan kapının arkasından Faye'e uzatıp , "Mektubunuz vardı. Kasaba merkezinden teslim alınmadığı için bana bu adrese getirmemi söylediler." diye ekledi.

Faye mektubu aldıktan sonra, ne olduğunu anlamadığını açıkça belli eden, çatık kaşlı bir yüz ifadesiyle teşekkür edip kapıyı kapattıktan sonra mektubun ön tarafını çevirdi.
Üzerinde Lord Walter'dan, Nenet'e geldiği yazıyordu.

Heyecanla Nenet'in odasına koşmuş ve kapıyı çalacaktı ki, eli havada asılı kaldı. Nenet her şeyi yeni yeni atlatıyordu ve mektupta onu üzecek bir şey yazılıysa, bunun Nenet'i en başa döndüreceğini fark etti.
Arkasına dönüp karşısında açık şekilde duran kapıdan içeri, kendi odasına doğru girip, kapıyı kilitledi.
Masasının üzerinde bıraktığı mektup zarfının önünde açıp açmamakla ilgili derin bir kararsızlık yaşarken, odanın içinde volta atmaya başlamıştı.
İçinde kötü bir şey yazıyorsa, böyle bir yükü kaldırıp kardıramayacağından emin değildi fakat masada duran mektubun içeriği Nenet'i hayata döndürebilecek kadar iyi de olabilirdi.
Ani bir kararla mektubu eline alıp, okumaya başladı.

"Sevgili Nenet,

Sana yazdığım mektuplara hala cevap alamadım. Seni ne kadar eşine karşı mahcup ettiğimi bilsem de kendime hakim olamıyorum. Bir kere cevap versen bile yetecek bana...