Οι Γείτονες

Chapter_31

Ίδια μέρα...


Το σπίτι που θα γινόταν το πάρτι ήταν σε μία περιοχή που δεν ήξερα ότι υπήρχε. Ήταν μέσα σε ένα πυκνό δάσος, μισή ώρα μακριά από το σπίτι μου. Ο Τριπ μου εξήγησε ότι το κάνει ένα παιδί από την σχολή του,αλλά είναι ανοιχτό για όλους.Όποτε ένα σημαίνει αυτό, ότι το πάρτι θα είναι γεμάτο από άγνωστους έφηβους μεθύστακες. Αλλά δεν παραπονιέμαι, σήμερα είπαμε θα περάσω καλά. 

Κάθομαι στο πίσω κάθισμα μιας και την θέση μπροστά την έχει πάρει ο Άνταμ όπου τον γνώρισα σήμερα, φαίνεται συμπαθητικός. Αλλά με έχουν γράψει λίγο με τον Άνταμ εκεί μπροστά αλλά δεν παραπονιέμαι. Κοιτάζω το κινητό μου και βλέπω ότι δεν έχω ακόμα απάντηση από τον "princess". Κλείνω την οθόνη και επικεντρώνομαι στο παράθυρο.
Παρκαρισμένα αυτοκίνητα αρχίζουν και εμφανίζονται. Φτάνουμε. 

Σε λίγα λεπτά ένα μεγάλο σπίτι έχει εμφανιστεί με την μουσική στην διαπασών και να είναι γεμάτο από εφήβους.Ο Τριπ μετά από δέκα λεπτά βρίσκει και παρκάρει σε μία γωνίτσα και έτσι βγαίνουμε έξω. Το μέρος είναι εκπληκτικό! Το σπίτι μεγάλο με τα μεγάλα πεύκα να το κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα όμως αυτό το σπίτι σου προκαλεί τρόμο μιας και γύρω του απλώνεται ένα μεγάλο δάσος. 

"Πάμε;" ρωτάει ο Τριπ.

"Ναι" απαντάω και μπαίνουμε μέσα στο σπίτι.

Το σαλόνι είναι τεράστιο και είναι κατειλημμένο από εφήβους.

"Πάω να μας φέρω κάτι να πιούμε" λέει ο Τριπ και εξαφανίζεται πριν προλάβω να αρνηθώ. 

Ο Άνταμ πιάνει κουβέντα με έναν στην ηλικία του που δεν γνωρίζω, έτσι βρίσκω την ευκαιρία να χαζέψω λίγο. Αναγνωρίζω μερικά από τα παιδιά από το σχολείο.

Όπως και την Κέλλυ με την παρέα του Μάριο. Πάω να τους πλησιάσω αλλά ο Άνταμ επιστρέφει δίπλα μου.

"Συγνώμη που σε άφησα μόνη, τι θες να κάνουμε;" ρωτάει και τρίβει τον σβέρκο του αμήχανα.

"Δεν πειράζει,δεν ξέρω" απαντάω.

"Που γνωριστήκατε με τον Τριπ;" ρωτάει.

"Στην καφετέρια που δουλεύει" απαντάω 

"Ωραία" λέει και απλώνεται μία άβολη ησυχία.

Παρατηρώ γύρω μου τον κόσμο και βλέπω πολλά γνώριμα πρόσωπα. Όπως τον Τζακ με την Λίνα. Όχι που δεν θα ταν εδώ. 

"Θες να χορέψουμε;" με ρωτάει ο Άνταμ και εγώ συνεχίζω να κοιτάω τον Τζακ που χορεύει με την Λίνα.

"Αμέ" λέω και με παίρνει και πηγαίνουμε στο πλήθος που χορεύει.

Προσπαθώ να βρω τον Τζακ, αλλά είναι έχει πολύ κόσμο. Όμως τελικά τον βλέπω να έχει αποσυρθεί από τον χορό και να κοιτάει εμένα με τον Άνταμ. Υπέροχα. 

Συνεχίζω να χορεύω με τον Άνταμ και προσπαθώ να δείχνω ότι το απολαμβάνω. Το ξέρω είναι ανώριμο αυτό που κάνω,αλλά κάπως πρέπει να διασκεδάσω και εγώ. Η έκφραση του Τζακ είναι όλα τα λεφτά.

Μετά από αρκετή ώρα ο Τριπ μας διακόπτει δίνοντας μας κόκκινα ποτήρια που ο θεός ξέρει τι υπάρχει εκεί μέσα, αλλά δεν είπα κάτι. Απλά το κατέβασα όλο.
Ο Τριπ με κοίταξε με έκπληξη και γέλασα.

"Είδα την Κέλλυ και τον Τζακ" είπα όταν πια ο Άνταμ είχε φύγει.

'Ντάρσυ είπαμε απόψε δεν θα ασχοληθείς με αυτό"

"Είναι με την παρέα του Μάριο και ο άλλος είναι με την Λίνα" λέω και κοιτάω προς το μέρος του Τζακ και μετά της Κέλλυ.

"Ντάρσυ όχι!" λέει.

"Εντάξει εντάξει!" λέω και σηκώνω τα χέρια μου σαν να παραδίνομαι.

"Πάω να βάλω να πιω" λέω και κατευθύνομαι ελπίζοντας να βρω την κουζίνα.

Περπατάω στους διαδρόμους, περνάω από κουζίνες , κρεβατοκάμαρες, μπάνια αλλά κουζίνα δεν βλέπω. Έτσι σταματάω και κάθομαι στην άκρη της σκάλας. Βγάζω το κινητό μου και βλέπω ένα μήνυμα. Άγνωστος.

"Δεν χρειάζεται να ξέρεις princess. Πρόσεχε!"   

"Άντε παράτα με και εσύ!"

Απαντάω και βάζω το κινητό μου στην τσέπη. Κάθομαι μόνη μου λίγο ακόμα στα σκαλοπάτια, μέχρι που μία γνώριμη φωνή ακούγεται.

"Τζακ! Κοίτα πια είναι εδώ!" λέει δήθεν χαρούμενη η Λίνα, αν και με είχε δει όταν χόρευα με τον Άνταμ.

"Γεια" λέω και προσπαθώ να βρω μία δικαιολογία για να φύγω από εδώ.

"Γεια, τι κάνεις εσύ εδώ;" ρωτάει η Λίνα και ο Τζακ κοιτάει τριγύρω. Νιώθει άβολα.

"Εσύ τι λες να κάνω!" λέω και σηκώνομαι να φύγω.

"Τα λέμε" μουρμουρίζω και πηγαίνω πίσω στον Τριπ.

"Νευράκια" ακούω την Λίνα λέει πίσω από την πλάτη μου.

Περπατάω στο σαλόνι μέχρι που βρίσκω τον Τριπ να κάθεται με μία παρέα.Πλησιάζω και κάθομαι μαζί τους.

"Παιδιά από εδώ η Ντάρσυ" με συστήνει ο Τριπ και στη συνέχεια ξεκινάμε να παίξουμε αλήθεια ή θάρρος.

  Μετά από μία ώρα...

"Ντάρσυ αλήθεια ή θάρρος;" ρωτάει ένα παιδί από την παρέα που δεν θυμάμαι το όνομα του.

"Θάρρος" απαντάω.

"Έχεις το θάρρος να πιεις ένα ποτήρι βότκα;" ρωτάει και χαχανητά ακούγονται, μιας και η μισή παρέα έχει μεθύσει.

"Ναι" μουρμουρίζω και μου δίνουν ένα ποτήρι.
Πίνω μονορούφι το περιεχόμενο και ο λαιμός μου καίει,ενώ βήχω λίγο.

"Ποιος έχει σειρά;" φωνάζει μία κοπέλα ενώ γελάει ταυτόχρονα. 

Το κινητό μου δονείται, μήνυμα από άγνωστο. 

"Για να δούμε πόσο θαρραλέα είσαι τώρα! Έχεις το θάρρος να πας μόνη σου στο δάσος chica; Σίγουρα θα βρεις κάτι ενδιαφέρον να κάνεις!" 

Διαβάζω και κοιτάω τριγύρω, κάποιος με παρακολουθεί.

"Παιδιά πάω μία βόλτα" λέω και σηκώνομαι. Ο Τριπ μου κάνει νόημα αν όλα πάνε καλά και του λέω ναι. 

Αρχικά πηγαίνω στην κουζίνα, ναι ανακάλυψα την κουζίνα! Πίνω ένα ποτήρι που δεν ξέρω τι έχει μέσα και μετά ψάχνω για κάτι αιχμηρό με το όποιο θα μπορέσω να προστατέψω τον εαυτό μου. 

Αλλά δεν βρίσκω και κάτι. 

Έτσι παίρνω ότι βρίσκω στο πρώτο ντουλάπι που ανοίγω.
Ένα τηγάνι.

Γιατί όχι; 

Αρχίζω να περπατάω προς την έξοδο, δεν ξέρω γιατί πάω σε αυτό το δάσος.

 Μάλλον φταίει που έχω πιει τρία ποτήρια βότκα.

Ή το ότι βαρέθηκα να παίζω θάρρος ή αλήθεια με μια παρέα μεθυσμένων.

Ή το ότι δεν μπορώ να ανεχτώ ότι η κολλητή μου είναι σε πάρτι και δεν μου μιλάει καν.

Ή το ότι ο Τζακ σαλιαρίζει όλη την ώρα με την Λίνα.

Ότι και να είναι σίγουρα θα είναι πιο ενδιαφέρον εκεί πέρα, μπορεί και όχι.

Hey everybody!☆

Συγνώμη που άργησα...❤  
Σας άρεσε; Κάποια πήρε πολύ θάρρος μου φαίνεται και δεν θα της βγει σε καλό...
Ειδικά με το τηγάνι... :')
Δεν ξέρω πως μου ήρθε αυτό wtf! 
Anyway τι πιστεύεται ότι θα συμβεί στο δάσος;
Θα της φανεί χρήσιμο το τηγάνι; Okey κλαίω :")
Αυτάααα....
Επόμενο: Κυριακή ή Δευτέρα❤  
2#Μ/Τ/Θ❤  

Σχολίασε και ψηφίστε παρακαλώ★

◆See ya chicas◆