Οι Γείτονες

Chapter_35

Ίδια μέρα...

"Τι εννοείς;" ρωτάω πανικοβλημένη.

"Είναι εδώ" λέει και προσπαθεί να δει έξω από το παράθυρο του διευθυντή αλλά τα κάγκελα τον εμποδίζουν.

"Μα γιατί τι άλλο θέλουν επιτέλους;" φωνάζω εκνευρισμένη. Είναι αγρυπνία για ένα καθηγητή και αυτοί τολμάνε να έρχονται εδώ.

"Δεν είναι περίεργο που είναι εδώ Ντάρσυ αυτοί τον σκότωσαν! Και τώρα ψάχνουν εμάς" λέει και ψάχνει στα συρτάρια του γραφείου με τον φακό που βρήκε.

"Δεν το ξέρεις αυτό Τζακ μπορεί να ήταν οποιοσδήποτε! " λέω και δεν σχολιάζω ότι πάλι μας κυνηγάνε δολοφόνοι.

"Ο παππούς μου δεν ήταν τόσο συνηθισμένος όσο όλοι νομίζατε" μουρμουρίζει και πλησιάζει την πόρτα.

"Είναι μπλεγμένος-" 

Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει πυροβολισμοί ακούστηκαν από έξω και οι δύο πέσαμε αυτομάτως στο πάτωμα. Ουρλιαχτά και βήματα ακούστηκαν έξω από την κρυψώνα μας και ο Τζακ μου έκανε νόημα να μην μιλήσω.

"Σήκω πρέπει να πάμε στην τραπεζαρία να δούμε τι γίνεται" λέει και ανοίγει σιγά σιγά την πόρτα. Βγαίνει έξω και εγώ τον ακολουθώ αθόρυβα. Ελέγχει τον διάδρομο και αμέσως μετά τρέχουμε. 

"Γιατί δεν ανάβεις τον φακό;" ρωτάω λαχανιασμένη.

"Γιατί μπορεί να μας δουν από αυτό!" λέει και έχει δίκιο!

Φτάνουμε στην πόρτα της τραπεζαρίας και ο Τζακ την ανοίγει, μετά από λίγο μου κάνει νόημα να μπούμε μέσα. Είναι άδεια αλλά διαλυμένη, μα που πήγαν όλοι;

"Τι έγινε εδώ;" ψιθυρίζω αλλά ο Τζακ δεν μου απαντάει.

"Πήγαινε στην κουζίνα και βρες κάτι με το οποίο θα μπορείς αν υπερασπιστείς τον εαυτό σου" 

"Εσ-"

"Έχω όπλο"

"Φυσικά" μουρμουρίζω και φεύγω για την κουζίνα, αφού πρώτα που δώσει τον φακό του.

Μόλις μπαίνω διαπιστώνω ότι επικρατεί ένα χάος εδώ μέσα όπως και έξω. Λογικά θα επιτέθηκαν εδώ και θα έφυγαν όλοι πανικοβλημένη. Ευτυχώς δεν υπήρχε αίμα έξω άρα όχι τραυματισμένοι. 
Ψάχνω να βρω κανένα μαχαίρι αλλά το μόνο που βρίσκω είναι κατσαρόλες και τηγάνια.(πεπρωμένο my friends)

Ξαφνικά μία πόρτα ανοίγει και κλείνει με θόρυβο αμέσως μετά ακούγεται η φωνή ενός άγνωστου.

"Αυτός είναι" 

Είναι εδώ, τέλεια. Χαμηλώνω κάτω από τους πάγκους σβήνοντας τον φακό και πηγαίνω κοντά στο παράθυρο της κουζίνας για να βλέπω τι γίνεται έξω. Είναι δύο και ο ένας έχει τον Τζακ δεμένο ο άλλος ψάχνει μέσα στην αίθουσα, για μένα.

"Που είναι;" ρωτάει ο ένας και ρίχνει μία μπουνιά στον Τζακ. Εκείνος δεν λέει κάτι απλά τον φτύνει και έτσι τρώει και άλλη. Πρέπει να κάνω κάτι! Αρχίζω να απομακρύνομαι από το παράθυρο αλλά πέφτω πάνω σε ένα τηγάνι με αποτέλεσμα η προσοχή τους να στρέφετε σε μένα. Τέλεια.

"Δες ποιος είναι μέσα! Άμα δεν μας είναι χρήσιμος σκότωσε τον, αρκετά κράτησε όλο αυτό!"

Αμέσως ο άλλος αρχίζει να πλησιάζει την πόρτα της κουζίνας και εγώ μπουσουλώντας πηγαίνω πιο βαθιά ώστε να βρω κρυψώνα. Κρύβομαι πίσω από το πλυντήριο πιάτων που έχει φύγει από την θέση του ελπίζοντας να μην με βρει. Η πόρτα της κουζίνας ανοίγει και τον ακούω να μπαίνει.

"Twinkle twinkle little star" ακούω να σιγοτραγουδάει ο άγνωστος κάτι που με φρικάρει. 
Δεν βρίσκεται πολύ μακριά από εμένα,αλλά αν μείνω εδώ θα με βρει. 

"Πήγαινε στην κουζίνα και βρες κάτι με το οποίο θα μπορείς αν υπερασπιστείς τον εαυτό σου" 

Ακούω ξανά τα λόγια του Τζακ αν ηχούν μέσα στα αυτιά μου, έτσι αρπάζω το τηγάνι από δίπλα μου και σκουπίζω τα μάτια μου. Έκλαιγα και δεν το είχα καταλάβει.Αρχίζω να μπουσουλάω στα τυφλά παρακαλώντας να μην πέσω πάνω σε τίποτα πάλι μιας και έχασα τον φακό του Τζακ. 

"How i wonder where you are" συνεχίζει να σιγοτραγουδάει ενώ κάνει απότομες κινήσεις. Θεέ μου νιώθω λες και παίζω σε ταινία τρόμου. 

Τα βήματα αρχίζουν να έρχονται προς το μέρος μου, κολλάω περισσότερο πάνω στο πάγκο της κουζίνας και τα μάτια μου υγραίνουν πάλι. Αυτό ήταν.
 Είναι δίπλα από τον πάγκο που κρύβομαι άμα γυρίσει έστω και λίγο το κεφάλι του θα με δει.

"Up above th-" δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει, σηκώνομαι και τον χτυπάω με όλη μου την δύναμη με το τηγάνι στο κεφάλι του. Εκείνος σωριάζετε στο πάτωμα αναίσθητος. Ο θόρυβος από το τηγάνι θα ακούστηκε πρέπει να προσέχω.

"Όλα καλά εκεί μέσα;" φωνάζει ο άλλος από έξω και εγώ μπουσουλώντας πλησιάζω την πόρτα της κουζίνας. 

Στέκομαι πίσω της και περιμένω να κάνει κίνηση ο άλλος. Ακούω τα βήματα του, πλησιάζει. 

"Ε τι έγινε έδ-" τον χτυπάω με δύναμη στο κεφάλι και σωριάζεται αναίσθητος. 

Τρέχω έξω από την κουζίνα και πηγαίνω στον Τζακ που τον έχουν δέσει σε μία καρέκλα.

"Τζακ" λέω κλαίγοντας και πηγαίνω να τον ελευθερώσω μα τα χέρια μου τρέμουν δεν μπορώ.

"Πρέπει να φύγουμε, δεν-δεν "

"Ντάρσυ"

"Ησυχία θα μας ακούσουν, είναι παντού η Κέλλυ είχε δίκιο" 

"Ντάρσυ!" 

"Θα έρθουν και άλλοι-"

"ΝΤΆΡΣΥ!" ουρλιάζει ο Τζακ και σταματάω ότι κάνω.

"Ηρέμησε" λέει με ήπιο τόνο.

"Δεν μπορώ" λέω και ξεσπάω σε λυγμούς. 

"Ναι μπορείς, στην τσέπη αυτού που χτύπησες στην πόρτα είναι ένας σουγιάς πήγαινε και φερτον να με λύσεις" λέει και κουνάω αρνητικά το κεφάλι μου. Δεν μπορώ.

"Ντάρσυ πήγαινε δεν γίνεται αλλιώς" λέει και σηκώνομαι.

Πλησιάζω με αργά βήματα προς την κουζίνα και βλέπω τον πρώτο αναίσθητο στην πόρτα. Κάθομαι στο πάτωμα και με αργές κινήσεις προσπαθώ να βρω τον σουγιά,αλλά είναι δύσκολο μιας και τα χέρια μου τρέμουν.

"Μπορώ να το κάνω" μουρμουρίζω και βάζω το χέρι μου στην τσέπη του ξανά. Βρίσκω τον σουγιά και το τραβάω αμέσως έξω. Σηκώνομαι και τρέχω πίσω στον Τζακ.Τον λύνω σε χρόνο μηδέν και τον αγκαλιάζω με το που σηκωθεί.

"Έι δεν τελείωσε ακόμα" μουρμουρίζει ενώ απομακρύνεται από κοντά μου και με φιλάει στο κούτελο.

"Το ξέρω" λέω και προσπαθώ να σταματήσω να κλαίω.

"Πάμε πρέπει να βρούμε τους άλλους ή τουλάχιστον να ενημερώσουμε την αστυνομία" λέει και νεύω, έχει δίκιο δεν πρέπει να μας καταβάλει πανικός.

Αρχίζει και περπατάει προς την έξοδο με εμένα από πίσω. Όμως σταματάω και τρέχω στην καρέκλα που ήταν δεμένος. Παίρνω το τηγάνι και πλησιάζω στην πόρτα με εκείνον να χαμογελάει.

"Μα φυσικά" λέει και βγαίνουμε μαζί στον σκοτεινό διάδρομο. 

Ας τελειώνουμε με αυτό!

¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤°¤

Hey everybody! ☆

Συγνώμη που άργησα πάλι... :'(
Πως σας φάνηκε το κεφάλαιο; Λίγο φρίκη...
Την ιδέα από το twinkle twinkle την πήρα από ένα θρίλερ το Dead Space...
Σκέφτηκα ότι θα το έκανε ακόμα πιο τρομακτικό με τον δολοφόνο να το σιγοτραγουδάει...
Όπως καταλάβατε θα έχουμε και άλλο κεφάλαιο με φασαρίες...♥
ΚΑΙΙΙ! Το τηγάνι έκανε πάλι την δουλειά του! :") Δεν μπορούσα να μην το βάλω σε άλλο κεφάλαιο,άρεσε σε πολλούς!♥ Σίπερς εμφανιστήτε!
Επόμενο : Θα προσπαθήσω Κυριακή
Επίσης καλή σχολική χρονιά my friends :"( 

Σχολιάστε και ψηφίστε παρακαλώ★

◆See ya chicas◆