MY 2: The Vow (EDITING)

Chapter 5

Yumiko POV

NAGISING ako sa malakas na tunog ng cellphone ko. I flinched when I felt my head aching. What the hell! Para akong nagsisisi na nagpakalunod ako sa alak kagabi.

I reached for my cellphone from the side table and looked at the screen.

Papa calling...

It's too early in the morning, why.

"Iha,are you okay? Pabalik na ako ng Japan. Pasensya ka na, iha kung hindi na ako nakapagpaalam sa iyo ng personal. Binilhan kita ng kotse. It is aprk in the garage. Ask Manong Ben for the keys.

"Okay 'Pa. Thanks. Have a safe flight."

"Mas mag-ingat ka, iha."

"Yes 'Pa."

"Okay bye."

"Bye."

So now, I have my own car. I will really live here. Ano bang gagawin ko? Wala pa ako sa mood mag-ayos ng mga papel ko sa SWU. Ayoko munang pumasok.

Saka parang sa tingin ko hindi ko na kailangang ayusin kasi parang ayaw ko nang ituloy iyong pagpasok ko sa SWU.

Parang naiisipan kong bumalik na ulit ng Japan. Parang roller coaster ang buhay ko. Ang gulo gulo. Philipinnes, Japan to Philippines then to Japan again, then the never ending arranged marriage.

I told myself I won't give up on Lance—on us. Pero pakiramdam ko kasi, wala na talagang pag-asa na magkabalikan kami ni Lance.

Hanggang ngayon hindi ko pa rin naman kayang tanggapin na may mahal na siyang iba.

Sa loob ng six months? May pumalit na agad sa akin sa puso ni Lance? Ibig sabihin, hindi niya ako ganoon kamahal or maybe, he's too eager to remove me from his heart.

This situation feels like nothing. I sacrificed for us, the result? Nothing.

"Yumi!"

 I heard a loud bang to my door. Of course, It's Fancy.

Bumangon ako saka binuksan ang pinto. "It's too ear—"

I stopped when she hugged me as soon as I opened the door. "Yumi are you okay?" Tanong niya saka kumalas sa pagkakayakap sa akin.

Tumango ako bilang sagot. Kasi ang totoo, hindi naman ako okay. Pinipilit ko lang maging okay but I don't want to tell them the truth.

"But last night, you looked so miserable. What happened ba?"

"Ah, wala iyon. It just that... I was drunk and sleepy."

"Why ka naman nagpakalasing like do you have a major problem ba?"

Nagbabadyang bumagsak ang luha ko dahil sa tanong na iyon ni Fancy. "Our father arranged a marriage again. Kami ni Lance but... he refused. He told us he has someone else he love." 

"Oh my! That bastard! I really hate Reid na! He's so nakakainis! Why would he do that?"

I heaved a sigh. "Huwag kang mainis sa kapatid mo. It's okay. Matatanggap ko din 'yon."

"No, Yumi. I know that Reid loves you so much."

Umiling ako. "Please, ayoko na 'tong pag-usapan." Sabi ko.

Masyado na akong nasaktan kahapon. Binuhos ko na lahat ng sakit kaya ayoko nang pag-usapan pa ang bagay na 'yon.

"Okay, Yumi. I'm sorry. Anyway, let's have breakfast na."

"Hm, okay." Sagot ko. "I'll just do my morning routine. Susunod ako." 

She nodded at me. Bumalik ako sa loob ng kwarto ko to do my morning routine. Nagpalit na rin ako ng maayos na damit.