EMANET

41

41. Bölümümüzü yayımlıyorum. Boşuna ama neyse. Vote ve yorum düştü diyordum. Gerçekten de düşmüş. Geçen bölümde sadece 1 tane yorum var. Sadece 1 tane.

Her Neyse.

Herkese iyi okumalar

Z. Canım yeseydin ya

C. Sağol Zeynep abla. Pek yiyesim yok.

Z. Ama ne yedin ki?

C. Yedim yinede

Demesiyle kalkıp tabakları toplamaya başladım. Tam Cemre de kalkarken kolundan tutup

Z. Bırak sen canım. İyi görünmüyorsun. İstersen odanı gösteriyim

Dememle yüzüme boş boş bakıp gözlerinden yaş geldi

Haline içim acırken benim bile gözlerim doldu.

Z. Canım benim.

Elinin tersiyle yanaklarını silerek

C. İyiyim ben abla. Bize odamızı gösterir misin?

&&&&

Salonda oturan Keremin arkasından omuzlarına sarılıp yanağından öptüm.

Cemreye odasını gösterip tek kelime etmeden çıktım. Çünkü konuşsan ağlayacak durumda.

K. Güzelim.

Z. Canım

Deyip yanına oturdum. Dizlerinde uyuyakalan Veraya baktım.

Z. E uyumuş

K. Çok kıskanç olacak çok. Arası kıskandı kucağımdan 2 dakika inmedi. Sonuç işte bu.

Saçlarını okşayıp yanağından öptüm. Kerem dikkatlice kucaklayıp göğsüne yatırdı. Gözlerini kapatıp

K. Şu huzur hiç bir yerde bulunmaz

Ayağa kalkıp elini uzattı

K. Artık yatalım. Yorulduk. En çok da sen.

&&&&&

Sırt üstü yatmış tavana bakarken bir yandan da boynumdaki sıkıntılı nefeslerle daha da canım sıkılıyordu.

Yüzünü boynuma gömmüş eli karnımda uyumadığını sıkıntılı nefesleriyle anladığım Keremin karnımdaki elini tuttum.

Z. Hayatım uyumadın mı.

"Cıks" lamasıyla yan döndüm. O da yüzünü kaldırıp yastığına koydu.

Z. Ne düşünüyorsun.

Derin bir nefes alıp sırt üstü yatınca hemen göğsüne yasladım başımı

K. Ne düşünmüyorum ki? Ne olacak. Ne yapacağım. Ne diyeceğim. Nasıl davranacağım bilmiyorum Zeynep.