[Bangtan #1] Park Jimin

Epilogue

Epilogue

PARK JIMIN POV:

Mag-gagabi na pero napansin ko na hindi pa nakasara ang ilaw ng kwarto ni Joanna. Hindi pa ba siya matutulog? Kumatok ako ng ilang beses at nilagay ang tenga ko sa pintuan. Narinig ko siyang humihikbi. Bakit na naman siya umiiyak? I thought she's okay? Dahan dahan kong binuksan ang pintuan ng kwarto niya, at nakita ko siyang nakatakip ng kumot sa higaan niya. 

Lumapit ako sa kanya,  "Joanna..." tawag ko sa kanya, natahimik siya sa sa kakahikbi at itinaas ng kaunti ang kumot na nakatakip sa kanya, "J-Jimin..." mahinang ani niya sa pangalan ko. Umupo ako sa tabi niya at hinagod ang kanyang likuran. 

"Nasasaktan ako kapag nakikita kitang umiiyak..." mahinang ani ko, tumingala siya sa akin "What?" I smiled faintly

"I know you already missed Jeremy that's why you're crying right?  Wala naman akong karapatan para sabihin sayo---" nakita ko ang pagkunot ng nuo nito sa akin. "What are you talking about?" she asked me. 

Yumuko ako at hinamplos ang buhok niya, "I don't want you to be sad, Joanna. Kung si Jeremy lang naman ang makakapagpasaya sayo, then I have no choice to let you go..."

"J-Jimin... I-I---" I kissed her head, "I'm letting you go, Joanna. I love you that's why I'm doing this" at ngumiti ako ng mapakla. Kahit sobrang sakit sa dibdib na pakawalan siya, gagawin ko. Ganon ko siya kamahal. Ganito ba ang nararamdaman ni Joanna noon? Noong pakawalan niya ako? Sigh. 

Tatayo sana ako pero kaagad niyang hinawakan ang kamay ko, nakayuko siya. "W-Why are you letting me go, Park Jimin?" natahimika ako sa tanong niya. Anong ibig niyang sabihin? Diba ito naman ang gusto niya? Ang pakawalan siya?

"I never told you to let me go. Yes, noong una binitawan kita. Pero ngayon, ikaw naman ang bibitaw? Akala ko ba m-mahal mo ko? B-Bakit mo ko pinamimigay sa iba?" naguguluhan ako sa sinasabi niya, "W-What---" she cut me off,  and hold my cheeks

"I'm in love with you, at hindi magbabago 'yun. Hindi pa ba sapat yun para hindi mo na bitawan?" nanlaki ang mata ko. S-She loves me? h-hanggang ngayon?

"T-Tama b-ba ang narinig, right?" she smiled. Nagulat nalang ako sa ginawa niya. 

JOANNA FRITZ DELA FUENTE POV:

I kissed him. It lasted within 5 seconds before I let go. Kitang-kita ang pagkagulat sa mukha niya. I laughed silently. 

"N-Nananaginip ba ako?" I messed his hair, and laughed. "No Park Jimin-ssi. These is not a dream, and these will never be a dream" ani ko

"Y-You l-love me?" I smiled and give him a peck at his lips. "I love you Park Jimin-ssi, and I never stop loving you even it hurts" nabigla naman ako ng yakapin niya ako ng sobrang higpit. Papatayin niya ba ako?! Argh, I can't breathe!

"OH Damn! I can't believe it! You love me! You fuckin' love me!" I chuckled, "Oh yes, I love you. Kaya pwedeng pakiluwagan ang pagkayakap mo sa akin?" mahinang sabi ko sakanya, niluwagan naman niya ito. 

"S-Sorry. Na-excite lang ako" at napakamot siya ng batok. I crossed my arms, "So, ano na ang sagot mo? Don't tell me you don't love me anymore, Park Jimin!" siya naman ang natawa.

"No I am not, Joanna. I'm sorry kung sinabi ko na bibitawan na kita, hindi ko naman alam na mahal mo pa rin ako. I love you, Joanna. I will ever let you go again." and he kissed me. I smiled. 

Is this our beginning to our happy ending? I hope so. 

Hindi ako makapaniwala na sa huli kami ni Park Jimin. I always hope  years ago,  na sana kahit maging okay lang kaming dalawa. But look what happened right now, hindi ko aakalain na aabot kami sa ganito ni Park Jimin. 

I'm really madly in love with him, at hindi ko na siya bibitawan pa. Because I am her girl. I'm Park Jimin's girl kaya wala ng makakapagpigil sa amin pa. 

Ended: March 17 2017