Chapter 19

516 13 0
                                        

Chapter 19

JOANNA FRITZ DELA FUENTE POV:

Nanigas ako sa kinatatayuan ako at napapikit nalang, bahala na si Lord. Ito na ba ang katapusan ko? Damn it. Ilang Segundo, nakaramdaman ako ng paghigit sa aking bewang at napasubsob ako sa isang matikas na dibdib. A-Am I safe?

Dinilat ko ang aking mata at napatingala, J-Jeremy. Nakahinga ako ng malalim

"Hindi ka ba tumitingin?! For Christ sake, muntikan ka ng masagasaan. Paano nalang kung wala ako?! Ha?!" napapikit ako at napakagat labi. Feeling ko iiyak ako wala sa oras. Hindi ko naman kasi alam na nasa gitna ako ng daan, dahi sa lalim ng iniisip ko.

Napatigil naman siya kakasinghal sa akin, ng marinig niya akong humihikbi. Binitawan niya ako at hinawakan ang aking makagbilang pisngi.

"S-Shhh, s-sorry... H-Hindi ko naman sinasadya na s-sigawan ka..." mahinahon na sabi niya sa akin, at pinunasan ang luhang tumutulo sa pisngi ko. Nabigla naman ako ng niyakap niya ako, pero niyakap ko siya pabalik.

"N-Natatakot ako..." mahinang hikbi ko sakanya, hinagod lang niya ang aking likuran at pinapatahan ako.

I felt comfortable on his arms.

"ANO BA talagang nangyari, Joanna?!" sighal sa akin ni Lian, napayuko naman ako.

"Lian, give her time to rest" sabi sakanya ni Josh, huminahon naman si Lian tumingin kay Jeremy na katabi ko ngayon. I don't know why, but I'm playing with his fingers right now.

"Thank you, Jeremy for saving Joanna" sabi sa kanya ni Lian, ngumiti lang ng kaunti si Jeremy at yumuko.

Pero napataas naman ang kilay ni Lian ng makita niya ang ginawa ko sa daliri ni Jeremy, "So—the date was successful huh?" nakakalokong sabi ni Lian sa amin, hindi naman kami sumagot ni Jeremy. Napakabipolar talaga ni Lian, kanina galit tapos ngayon ngingiti. Tsk.

"Pwede bang iwan mo muna kaming dalawa ni Joanna, Jeremy? Josh?" tumango naman ang dalawang lalaki at dahan dahan kong binitawan ang kamay ni Jeremy, ngumiti naman siya ng tipid sa akin at hinamplos ang buhok ko

"Call me if you need something" tumango naman ako at umalis silang dalawa. Naiwan nalang kami ni Lian dito. Lian is staring at me intently, o-kay. Anong problema niya?

Nilapitan ako ni Lian, "Kamusta si Jeremy? Looks like close na kayong dalawa huh?" nakangiting tanong sa akin ni Lian, ngumiti lang ako ng tipid. Nahahawa na ata ako kay Jeremy, jeez.

"We're just friends" she suddenly rolled her eyes, "Friends? Really? Ano ang nakita ko kanina? 'Yung paglalaro mo sa daliri niya? That's not friends, Joanna." Napayuko naman ako, hindi ko alam. Playing with others fingers, habit ko na 'yun. At si Lian lang ang nakakaalam 'non. Even my family, hindi nila alam ang habit ko na 'yun. Hindi ko alam kung kalian nagstart 'yun, pero nasisiyahan ako pag may pinaglalaruan akong daliri, kagaya ng ginawa ko kanina kay Jeremy.

"I'm happy for you Joanna. Alam kong pagkatapos ng araw na 'to, mawawala na ang nararamdaman mo at mapapalitan na. At sana si Jeremy ang makakaalis 'non." sana nga. Sana si Jeremy 'nga.

[Bangtan #1] Park JiminTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon