Zawgyi
တစ္ေနကုန္ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖင့္သာ
အခ်ိန္ကုန္ ေနၿပီး
မ်က္လုံးမ်ားက စာအုပ္ကုိၾကည့္ေနေသာ္လည္း
စာလုံးေတြကုိေတာ့မျမင္…
စာရြက္တစ္ရြက္ထဲကုိ
ဖတ္ ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနလဲပင္မသိေတာ့…
ေနာက္တစ္မ်က္ႏွာလွန္ဖုိ႔ကုိလည္း
စိတ္မကူးမိ…
က်ြန္ေတာ့္စိတ္အစဥ္ေတြက
တစ္ေယာက္ေသာသူအေၾကာင္းကုိသာ
ေတြးေနမိသည္…
အခန္းထဲဝင္လာေသာေမေမ…က်ြန္ေတာ့္ဆီေလ်ွာက္လာကာ
ကုတင္ေျခရင္းတြင္ထုိင္လုိက္သည္
"သားငယ္… ေနမေကာင္းဘူးလား"
ေမေမ့အေမးေၾကာင့္
ကုတင္ေခါင္းရင္းကုိ ပ်င္းရိစြာမွီထုိင္ရင္း
ဟန္ျပသာကုိင္ထားမိေသာ စာအုပ္မွ
ေမေမ့ကုိၾကည့္လုိက္သည္
"ေကာင္းပါတယ္ သားအခုတေလာ
နည္းနည္းေမာေနလုိ႔ပါ"
အခုတေလာ သိသာေလာက္ေအာင္ပင္
ဆုိးရြားေနေသာ က်ြန္တာ့္အမူအရာေတြကုိ
ေမေမရိပ္မိေနမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္းဘာမွ
ထပ္မေမး…
ေခါင္းသာညိတ္လုိက္သည္
"သားငယ္ တစ္ခုခုဆုိေမေမ့ကုိ
ေျပာလုိ႔ရတယ္ေနာ္…ေမေမက အၿမဲတမ္း
သားငယ္ဘက္မွာရွိေနတယ္ဆုိတာ
မေမ့ပါနဲ႔"
ေမေမ့မ်က္ဝန္းေတြထဲ က်ြန္ေတာ့္ကုိ
စိတ္ပူေနေသာ အရိပ္အေယာင္ေတြကုိ
ျမင္ႏုိင္သည္
ငယ္ငယ္ထဲက ျခဴခ်ာတတ္ေသာ က်ြန္ေတာ့္ကုိ
အၿမဲတမ္းအနားမွာ ဂရုတစုိက္ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ႔ေသာ
ေမေမ့ကုိ ေဖေဖ့ထက္ ပုိခ်စ္သည္ေတာ့အမွန္…
အခု က်ြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ စိတ္ပူေနေသာ
ေမေမ့ကုိ ျမင္ေတာ့စိတ္မေကာင္းမိ…
"ဟုတ္ ေမေမ"
Ring:::
ကုတင္ေဘးစားပြဲေပၚမွ ဖုန္းျမည္လာသံ ေၾကာင့္
အျမန္ပင္ လွမ္းယူလုိက္သည္
screenေပၚတြင္ေပၚေနေသာ နာမည္ေၾကာင့္
နည္းနည္းေတာ့ေပ်ာ္သြားသည္
မသိမသာ ေကြးသြားေသာ က်ြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္း
ေတြကုိ ေမေမက ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လုိက္သည္
"မင္းခန္႔လား"
ဘယ္သူဆုိတာေျပာစရာမလုိေအာင္ပင္
က်ြန္ေတာ့္အမူအရာကုိ
ၾကည့္ရုံႏွင့္ေမေမ မွန္ေအာင္ေျပာႏုိင္သည္
ČTEŠ
Wine
Romanceboy× boy Zawgyi အခ်စ္......အခ်စ္ဆုိတာဘာလဲေတာ့က်ြန္ေတာ္မသိဘူးလူေတြကေတာ့အခ်စ္ဆုိတာကုိအမ်ိဳးမ်ိဳးအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိၾကတယ္ က်ြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ နာက်င္မႈမ်ားစြာထဲကသာယာမႈတစ္ခုပဲ... Unicode အချစ...
