Epi 20

7.9K 639 7
                                        

Zawgyi

မ်က္ႏွာေပၚ က်ေရာက္လာေသာ ေနျခည္ေႏြးေႏြး…
အိပ္ရာ မထခ်င္ေသးစြာ…ေဘးမွ ေခါင္းအုံးကုိ
ဆြဲရင္း မ်က္ႏွာေပၚအုပ္ကာ ဆက္ေမွးေနမိသည္

အသိစိတ္ထဲ မေန႔ည အျဖစ္တုိ႔ကုိ
ျပန္မွတ္မိခ်ိန္ အိပ္ေနရာမွ ထထုိင္ရင္း
စူးရွေသာ အလင္းေရာင္ကုိ မခံႏုိင္စြာ မ်က္လုံးကုိ လက္နဲ႔
ကာထားၿပီး မႏုိးေသးေသာ ဦးေႏွာက္ကုိ
ႏႈိးေနမိသည္…

ညက အေမွာင္ထဲအခန္းသည္ သာမန္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း
အခုအလင္းေရာင္ေအာက္တြင္ အခန္းသည္
ေတာက္ပေနသည္ …တစ္ခန္းလုံး အျပာေရာင္ သုတ္ထား
ကာ ကုတင္ ဗီရုိႏွင့္ စားပြဲ တစ္လုံး သာ
ရွိၿပီး အလင္းေရာင္ေကာင္းစြာ ဝင္ႏုိင္ေသာ
အခန္းသည္ က်ြန္ေတာ့္အခန္းႏွင့္ျခားနားစြာ…

ရွင္းလင္းကာ ပုံမွန္ပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း က်ြန္ေတာ့္စိတ္ထဲေႏြးေထြးမႈႏွင့္ ၾကည္ႏူးမႈကုိ ခံစားရေစသည္…
မေန႔က အသည္းကြဲထားေသာ္လည္း
အခုမနက္တြင္ ဘာမွအေထြအထူးမခံစားမိ…
ညက ေကာင္းေကာင္း အိပ္ေပ်ာ္ခဲ႔လုိ႔ျဖစ္မွာပါ လုိ႔ပဲ
ေျဖေတြးမိသည္

လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ဆန္႔ထုတ္ရင္း အေၾကာဆန္႔ကာ
အခန္းျပင္ထြက္လာေသာ က်ြန္ေတာ္…
တစ္ဖက္ခန္းမွ ထြက္လာေသာ သူႏွင့္
ဆုံသည့္အခါ…
ဟုတ္သားပဲ…သူကေဘးခန္းမွာရွိတယ္ဆုိတာ ေမ့သြားတယ္

က်ြန္ေတာ့္ကုိ စုိက္ၾကည့္ေနေသာ သူ…
ႏႈတ္ခမ္းပါးတုိ႔က ျပံဳးေနသည္…

မနက္ခင္းရွင္းသန္႔ေနေသာ သူ႔ပုံသည္ အျပံဳးႏွင့္လုိက္ဖက္စြာ … က်ြန္ေတာ့္ကုိ
ခဏတာ ေၾကာင္ေငးမိေစသည္

က်ြန္ေတာ့္ေရွ႔မွ ျပံဳးေနေသာ ဝသန္…သူ႔ၾကည့္ရတာ
ရယ္ခ်င္စိတ္ကုိ ထိန္းထားရသလုိ…

ဘာလဲဟ မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ႔ ရုပ္ကုိက…

ေရွ႔မွ လူကုိ ဘုၾကည့္ၾကည့္ရင္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္လုိက္သည္

မွန္ထဲတြင္ေပၚ ေနေသာ သူကုိ ၾကည့္ရင္း
ေၾကာင္ေနမိေသာက်ြန္ေတာ္…

ဘယ္သူႀကီးလဲ…ငါလား…

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မမွတ္မိစြာ…
ရႈပ္ပြေနေသာ ဆံပင္ေတြက ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္ႏွင့္…
အနည္းငယ္ေဖာင္း ေနေသာ မ်က္လုံး…
ရွည္ေနေသာ အက်ီၤ လက္က က်ြန္ေတာ့္လက္ဖ်ားထိပ္ေတြကုိသာ ေပၚေနေစသည္
အက်ီၤ ေအာက္နားကလည္းအနည္းငယ္တြန္႔ေၾက
ကာ ခါးနားတြင္ အေပၚကုိ တက္ေနၿပီး
အနည္းငယ္ျဖဴေသာ အသားတုိ႔ပင္ တစ္စြန္းတစ္စ ေပၚေနသည္…

WineDonde viven las historias. Descúbrelo ahora