Epi 23

8K 614 22
                                        

Zawgyi

ဆုိင္တံခါးပိတ္ၿပီး အိမ္ျပန္ရန္ ေျခလွမ္းတုိ႔ကုိ ဦးတည္မိသည္
အခုရက္ပုိင္းတြင္ က်ြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ပင္းပန္းလြန္းေနသည္

အလုပ္လုပ္ရသည္ကုိပင္ စိတ္မပါ…
ေဖေဖ့လုပ္ငန္းကုိ လက္လႊဲမယူဘဲ ကုိယ္သေဘာက်ေသာ
ကုိယ္ပုိင္အလုပ္ကုိသာ လုပ္ေနခဲ႔ေသာ က်ြန္ေတာ္…
တစ္ခါမွ အခုလုိမ်ိဳး စိတ္မပင္ပန္းဖူး…
အခုေတာ့  ေကာ္ဖီမႀကိဳက္ေသာ
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေၾကာင့္  အေဖ့ကုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး
လုပ္ခဲ႔ေသာ ကုိယ္သေဘာက်သည့္ အလုပ္ကုိပင္
ပင္ပန္းသည္ဟုထင္ကာ မလုပ္ခ်င္ျဖစ္ေနသည္။

လမ္းေလ်ွာက္ရင္း သက္ျပင္းခ်ေနမိတာ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မွန္း
မသိေတာ့။
အိမ္ေရွ႔အေရာက္ ၿခံေရွ႔တြင္ ရပ္ေနေသာ
ကေလးကုိျမင္သည့္အခါ အံ့ၾသမႈႏွင့္ ရင္ခုန္ျခင္း
ေရာေႏွာသြားသည္

က်ြန္ေတာ့္ကုိ ျမင္၍ ဝမ္းသာအားရျပံဳ းျပလာေသာ
ကေလး…သူႏွင့္ လုိက္ဖက္လြန္းေသာ ပါးခ်ိဳင့္ ေလးတုိ႕က
ပါးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ ခြက္ဝင္သြားသည့္အခါ
အျပဳံ းတစ္ခုမွာပင္ က်ြန္ေတာ့္ စိတ္ဝိဥာဏ္တုိ႔ကုိ
ေျခြယူသြားေတာ့သည္။

"ဟုိေန႔က ခင္မ်ားကုိ ေက်းဇူးတင္လုိ႕…အဲ႔ဒါ
ေက်းဇူးလာဆပ္တာ"

ျပံဳးကာေျပာရင္း လက္ထဲက အထုပ္ကုိေထာင္္ျပေနေသာ
ေရွ႔မွ ေကာင္ေလး… က်ြန္ေတာ့္မ်က္လုံးထဲ ေရွ႔မွ လွပလြန္းေသာ
ခ်ယ္ရီဖူးတုိ႔ကုိသာ  ျမင္ေနသည္။

"အျပင္မွာ လုိက္ေက်ြးမလားလုိ႔စဥ္းစားမိေပမယ့္
အျပင္သြားရမွာ စိတ္ရႈပ္လုိ႔ ခင္မ်ားကုိေက်းဇူးတင္တဲ႔အေနနဲ႔ က်ြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ခ်က္ေက်ြးမလုိ႔"

တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ ေနာက္ကလုိက္ဝင္ကာ ေျပာေနေသာ
ကေလး …က်ြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲ ခ်က္ခ်င္းႀကီး ရင္းႏွီးေနသလုိခံစားရသည္။ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲေနေသာ ကေလးေၾကာင့္ ထူးဆန္း သလုိျဖစ္ေနေပမယ့္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္
မိသည္။

တကယ္ဆုိ က်ြန္ေတာ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ သိသည့္ရက္မွာ လက္ခ်ိဳးေရ၍ပင္ရေလာက္ေအာင္ မၾကာေသး။

မီးဖုိခန္းမွ က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပၚ
လာေသာ ပစၥည္းျပဳတ္က်သံ က က်ြန္ေတာ့္ကုိ အေတြးေတြထဲမွ 
လက္ရွိကုိ ျပန္ေရာက္လာေစသည္

WineTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang