"Han....han.....hyungထေတာ့ေလ....ေဟ့ Han''
ၾကားသည္။ ပါးကို ခပ္ဖြဖြဖ်စ္၍ ယုယုယယ ႏိႈးေနေသာ.အသံေတြ။ ဒီလိုႏိႈးေနပံုမ်ိဳးျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္က ထပစ္ဦးမည္။ သူ႔လက္ေတြက ေအးစက္စက္အထိအေတြ႕ႏွင့္ ေမႊးပ်ံ့ပ်ံ့ကိုယ္နံ႔တို႔ကို ခံစားမိေနသည္မွာ ေရမိုးခ်ိဳးျပင္ဆင္ၿပီးသည့္ပံု။
"Hanေရ....အတန္းသြားတက္ရဦးမယ္ေလ...ထပါကြာ....''
ဟူး...မျဖစ္ေတာ့....ထမွျဖစ္မည္။ ဒီလို အိစိအိစိႏိႈးေနပံုမ်ိဳးျဖင့္ ေနာက္ဆို ကြၽန္ေတာ္ဂ်ီက်တာ ေသမလိုခံရမည္ကို ေတြးရင္းျပံဳးမိသည္။ အခုေတာ့ အတန္းေၾကာင့္ ထရပါဦးမယ္ေလ။
"အင္း...အင္း...ထၿပီ ထၿပီ....jongေလးရာ ေဘးကေန ပြစိပြစိနဲ႔''
"ပြစိရမွာေပါ့....Hanညကလဲ တစ္ခြက္ႏွစ္ခြက္ေလးေသာက္ၿပီး ဟိုမွာ ေမွာက္သြားတာေလ....အာ့ကတည္းက အိပ္လာတာ ခုမွႏိုးေပေတာ့တယ္....အခု ဘယ္ေရာက္ေနတုန္းေရာသိလား...''
သူ႔ဝသီတိုင္း ႏႈတ္ခမ္းတို႔ ဆူေထာ္ကာ ဆူပူေနသည့္ပံုမွာ တကယ့္ကေလးႀကီးပင္။ ကြၽန္ေတာ္ သိပါသည္ သူ ကြၽန္ေတာ့ကိုဆို လႊမ္းမိုးခ်င္သည္ လူႀကီးေလးလုပ္ခ်င္သည္ အားကိုးေစခ်င္သည္ဆိုတာ။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္က ခြင့္မျပဳ သူ႔ကို အာ့လိုသာ ဆက္ဆံခြင့္ျပဳလိုက္မည္ဆို အရင္က Luhanျပန္ေရာက္လာေပလိမ့္မည္။ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို ညီငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္သကဲ့သို႔ ခ်စ္ခ်င္သည္။ပူေလာင္ေသာ အခ်စ္ေတြကို မေပးခ်င္ပါ။ အျဖဴထည္အခ်စ္မွ ပန္းႏုေရာင္ျဖစ္ေစရန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ႀကိဳးစားေနသည္။ ဒါဟာ jongေလးအတြက္ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က အေပးႏိုင္ဆံုးေသာ အရာမို႔ပင္။ အေတြးတို႔မ်ားေနရာမွ လက္ရိွကာလသို႔ အခန္းတံခါးေခါက္သံကေန ျပန္ဆြဲေခၚလိုက္၏။
"သားတို႔ေရ....ဆင္းခဲ့ေတာ့ မနက္စာစားရေအာင္''
"ကဲ....Han....မာမီေခၚေနၿပီ....ညက Hanမူးေနလို႔ ကြၽန္ေတာ့အိမ္ပဲေခၚလာတာ....Hanအိမ္ကိုလဲ ဖုန္းဆက္ၿပီးၿပီ ဒီမွာရိွေနတယ္လို႔"
"ဒါနဲ႔ ညက.....မင္း...''
"အာ...စိတ္မပူပါနဲ႔ Hanက ကြၽန္ေတာ့ကိုမယံုတာလား''
KAMU SEDANG MEMBACA
Let Him Know! >>HH
Fiksi Penggemarသိပ္ကိုအတၱႀကီးတဲ့လူလို႔ထင္ႏိုင္ပါတယ္.... ငါ့အခ်စ္ေတြကသူမ်ားနဲ႔မတူလို႔တကယ္ခ်စ္တာမဟုတ္ဘူးလို႔ထင္ေနလား...... ေပးဆပ္ျခင္းခ်င္းတူရင္ေတာင္ငါ့အခ်စ္ကသူမ်ားနဲ႔မတူတဲ့ေပးဆပ္ျခင္း..... အသြားအျပန္ဆိုတာရိွတယ္မလား....
